Mentionsy

Nie mówię, że już to osiągnąłem i już się stałem doskonały, lecz pędzę, abym to zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa.

Proszę o to w imię Jezusa Chrystusa.

Bracia, ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jednoczynię, zapominając o tym, co za mną i zdążając do tego, co przede mną, zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie.

Nasza zaś Ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa.

Natomiast w perspektywie biblijnej, no ja widzę to przede wszystkim, zwłaszcza na przykład w Ewangeliach, w nauczaniu Jezusa, kiedy Jezus mówi, bądźcie doskonali jak ojciec wasz, który jest w niebie doskonały jest, bo jego deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych, słońce świeci na jednych i drugich.

że ta doskonałość w wymiarze biblijnym się wiąże właśnie z miłosierdziem, z pewną postawą, która cechuje tego, który jest uczniem Jezusa i do tego wzywa właśnie apostoł Paweł i ten rodzaj, wydaje mi się, doskonałości ma na myśli.

A potem przeżywać rozczarowań, które podważają autentyczność naszej wiary i naszego doświadczenia z Jezusem Chrystusem.

Życia w tej pokorze takiej, jaką ukazał nam Jezus.

On pisze, że już został pochwycony, dlatego zmierza do góry, bo już jest pochwycony, więc Jezus go trzyma i wciąga go, że tak powiem.

Ewidentnie odnoszą się do Jezusa Chrystusa.

Uwielbionego ciała Jezusa Chrystusa i ciało Jezusa Chrystusa musi być innej,

Czytamy w Ewangelii Jana, że Pan Jezus przeszedł przez zamknięte drzwi.

Jeżeli Jezus został wzięty w górę do nieba, no to nasze ciała nie są przystosowane do życia w innych warunkach niż te ziemskie, prawda?

I to jest znowu język, który jest zakorzeniony w drugim rozdziale w tym hymnie, kiedy jest mowa o tym, że Jezus właśnie

Ten język, którego tutaj on używa, żeby potraktować to jako pewnego rodzaju przestrogę z jednej strony, ale z drugiej strony jako antymodel do tego, w czym powinniśmy iść jako ci, którzy chcą być naśladowcami Jezusa.

Ale nieadekwatnie do tego po prostu jesteśmy gotowi pójść tą drogą, którą wskazał Jezus właśnie, która polega na samorezygnacji, na tym, żeby się cieszyć tym, co się ma, a nie tylko ciągle gonić za czymś, co jest dalej, bo to, co wydaje mi się, że tutaj znajduje się jako taka złota reguła w tych ostatnich radach, które apostoł Paweł daje i do których też chciałbym, żebyśmy doszli, to właśnie taka gotowość do tego, żeby się cieszyć tym, co

I radość szukam w tym świecie, a ile właśnie jestem w sprawach mojego ojca, jak kiedyś Jezus powiedział i spędzam czas na te duchowe rzeczy i zabiegam o te sprawy.

A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę.

Bo pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzec serc i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.

I on się z tego cieszy i też właśnie pozwala może im ujrzeć to, że właśnie ta wiara, że ten Jezus żyje w nich i to są tego przejawy.

Jest taki zwrot od Jezusa, wydaje mi się, i później Paweł też to kontynuuje, przejścia z rytuału do etyki, że to, co było sednem życia religijnego, właśnie religijnego Żydów, to była jednak świątynia i to, co się tam działo,

Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z Duchem Waszym.

Rozumieć, że jesteśmy obywatelami Twojego Królestwa, że zostaliśmy pochwyceni przez Ciebie i zdążamy do tej nagrody, która jest przed nami, która jest w górze, na spotkanie z naszym Panem i Zbawicielem Jezusem Chrystusem.