Mentionsy

To jest takie słowo, w którym apostoł Paweł wydaje mi się ciągle w jakiejś naprawdę takiej istotnej pokorze pokazuje siebie i swoje własne doświadczenie i w zasadzie możemy powiedzieć, że to jest taki moment, w którym no właśnie ten jego przykład, który jest

Rozpoczyna się to znowu, że tak powiem, takimi motywami, w którym apostoł Paweł będzie podejmował te wątki chwały, hańby i widać, że ten temat się po prostu przejawia w tym Lisie do Filipian wielokrotnie i wraca na różne sposoby.

No i tutaj apostoł Paweł też przywołuje siebie jako przykład, jako kolejny przykład z własnego życia, własnego doświadczenia, który ma w jakiś sposób pozytywnie budować sposób funkcjonowania mieszkańców Filipii, tych, którzy przynależą do Kościoła.

Ale mamy też tutaj takie wątki, które na przykład będą wskazywały na kwestie rozumienia doskonałości, które wydaje mi się są bardzo interesujące, no właśnie w tym wymiarze pouczenia całego listu i tego, co apostoł Paweł też mówi o samym sobie.

I tutaj apostoł Paweł definiuje jakby swoje... ten stan, w którym jest.

To może też właśnie tutaj dopytam o tę jedną rzecz, bo apostoł Paweł tutaj na opisanie tej doskonałości używa takiego słowa teleios i mówi o członkach Filipii jako teleio i jako ci, którzy są doskonali.

W takim układzie czy dostrzegacie jakąś istotną kwestię, która może powinna zredefiniować nasz sposób myślenia o doskonałości, bo być może nasze definicje doskonałości, jakiejś perfekcji, które sobie czasami przyjmujemy, są troszeczkę w poprzek tego, jak w perspektywie tej semickiej, żydowskiej apostoł Paweł widzi tę doskonałość.

I wydaje się, że tutaj Apostoł Paweł mówi, że on nie jest u kresu tego procesu, tylko on nie uważa siebie za jeszcze, że jest u kresu, że jest tym dojrzałym, tylko że został pochwycony i on tak o sobie myśli, że nie już zdobył, ale jednoczynie.

że ta doskonałość w wymiarze biblijnym się wiąże właśnie z miłosierdziem, z pewną postawą, która cechuje tego, który jest uczniem Jezusa i do tego wzywa właśnie apostoł Paweł i ten rodzaj, wydaje mi się, doskonałości ma na myśli.

Więc apostoł Paweł, kiedy myśli też o kwestii wywyższenia, zresztą traktuje jako właśnie tę nadzieję,

Złe decyzje i tak dalej, no to tym gorzej dla tych wad i złych decyzji, bo to jest niekompatybilne, żeby taką postawę mieć, jaką tutaj apostoł Paweł prezentuje i zaleca, a właśnie chełpić się tym swoim ego i być pysznym.

Więc tutaj znów apostoł Paweł pokazuje,

No i apostoł Paweł też w XVII wersecie mówi, bądźcie więc moimi naśladowcami.

No i tutaj ja widzę, że apostoł Paweł, ja nie wiem, czy to może dobre stwierdzenie, ale mam takie poczucie, że ten List do Filipian w niektórych momentach to jest taki trochę manifest polityczny, tak, w tym znaczeniu, że on jest taki w pewnej kontrze do całego tego obrazu właśnie imperialnego, który tak mocno jest tutaj budowany w kontekście Filipii, kiedy na przykład stwierdzi w pewnym momencie, to jest bodajże

I tutaj apostoł Paweł też na to wskazuje o tym, że

I tutaj może zapytałbym o jeszcze jeden wątek, który wydaje mi się, że jest niesamowicie praktyczny i taki odnoszący się do wielu, że tak powiem, aspektów może naszej codzienności, ponieważ apostoł Paweł jakby pokazując ten kierunek jako taki kontradyktoryczny, taki w poprzek tego modelu, który jest wszędzie dookoła nich, zwraca uwagę właśnie na ten motyw, że

I wydaje się, że apostoł Paweł pokazuje tutaj drogę służby.

I wydaje mi się, że apostoł Paweł mówi, że

Ale nieadekwatnie do tego po prostu jesteśmy gotowi pójść tą drogą, którą wskazał Jezus właśnie, która polega na samorezygnacji, na tym, żeby się cieszyć tym, co się ma, a nie tylko ciągle gonić za czymś, co jest dalej, bo to, co wydaje mi się, że tutaj znajduje się jako taka złota reguła w tych ostatnich radach, które apostoł Paweł daje i do których też chciałbym, żebyśmy doszli, to właśnie taka gotowość do tego, żeby się cieszyć tym, co

Tutaj właśnie w tym ostatniej radzie, którą apostoł Paweł daje, wydaje mi się, że takim wątkiem, który można by powiedzieć też jest jakiegoś rodzaju może takim kluczem do tego, żeby umieć się cieszyć w tym wszystkim, co się przeżywa niezależnie od okoliczności, czy jest dobrze, czy jest źle, czy jest mało, czy jest dużo, czy się jest głodnym, czy się po prostu jest w obfitości, czy się ma bogactwo, czy się nie ma.

Apostoł Paweł dziękuję tutaj, też to jest takie podziękowanie, biorąc pod uwagę też formę listu, który dobiega do końca, dziękczynienie za dar, który został przesłany w tej końcowej części, no i pozdrowienie, które jest skierowane do adresatów tego listu.

I tutaj apostoł Paweł, ten motyw, który się przewija, ta radość, wdzięczność Panu Bogu za wszystko, dziękujcie, tak?

I co wydaje mi się, że tak powiem na sam koniec domyka w tym pozdrowieniu i w życzeniach kończących ten list, kiedy apostoł Paweł powie,

Więc to są takie niesamowite obrazy domykające całości, w których apostoł Paweł, no widać jak w niesamowity sposób właśnie w całym tym liście wychodzi naprzeciw wspólnocie.