Mentionsy

Katherine Mansfield.

Opowiadania Katherine Mansfield są w Polsce dostępne od dawna i kiedy mówię od dawna, to mam na myśli naprawdę długi czas, bo Katherine Mansfield była popularna w Polsce już w latach 30-tych i od lat 30-tych jej teksty są regularnie przekładane, są wydawane.

Natomiast te przekłady to są przekłady nowe oraz także są to przekłady z całego okresu twórczości Katherine Mansfield, bo w tej książce znajdą Państwo 23 teksty i to są teksty, które powstawały od roku 1911 do roku 1923.

No, może nieco z tym przesadziłem, no bo na tych 420 stronach zmieściło się jeszcze fantastyczne posłowie pani Magdy Heydel, które komentuje twórczość Katherine Mansfield, które wprowadza kontekst, no rewelacyjny, rewelacyjny tekst, który rekomendowałbym pewnie jako tekst otwierający.

Wydaje mi się, że o ile nie są państwo specjalistami z historii literatury angielskiej czy modernistycznej, to wydaje mi się, że to wprowadzenie, to przedstawienie krótkie postaci Mansfield, opisanie także jej życia, życia krótkiego bardzo, ale intensywnego,

Kiedy mówi się o Katherine Mansfield, no to mówi się o pisarce form krótkich, głównie opowiadań, ale także listów, ale także dzienników.

No bo Katherine Mansfield zmarła bardzo młodo, zmarła w wieku 35 lat, na początku lat 20.

Teksty bowiem Katherine Mansfield stanowią, no, wręcz można byłoby powiedzieć, że punkt zwrotny, jeżeli chodzi o pisanie opowiadań.

No bo Mansfield pisała rzeczy inaczej.

Te 23 opowiadania to są opowiadania bardzo różne, bo to są opowiadania od bardzo wczesnych do tych ostatnich, które były pisane no już kiedy Mansfield umierała i pisała do końca w bólu, w cierpieniu, ale pisała.

Magda Heydel w posłowiu podnosi także wątek relacji między Katherine Mansfield a Virginia Woolf.

No ale kiedy Katherine Mansfield zmarła, to Virginia Woolf pisała, że odeszła jedyna osoba, z którą mogła konkurować.

No a Mansfield zmarła młodo, zmarła na gruźlicę i wątek życia gruźlicy, również wątek Polski w jej życiorysie, te historie znajdą Państwo w tym naprawdę fantastycznie napisanym posłowiu Magdy Heydel.

Na czym polega wyjątkowość pisania Mansfield?

I Mansfield wyjątkowo trafnie to pokazuje.

Tymczasem w opowiadaniach Katherine Mansfield istotne jest to,

Kiedy pokazana jest prosta historia krytykująca, czy raczej pokazująca, ale krytykująca podziały klasowe w społeczeństwie angielskim czy nowozelandzkim, bo z Nowej Zelandii Katherine Mansfield pochodziła, potem mieszkała w Anglii.

Katherine Mansfield jest złośliwa.

Katherine Mansfield jest okrutna.

To znaczy nie Katherine Mansfield jest śmieszna, tylko sytuacje są śmieszne.

Czytamy teksty, w których Katherine Mansfield daje głos głównie dzieciom, daje głos głównie kobietom.

Ano dlatego, że Katherine Mansfield pokazuje świat, który jest i zwraca uwagę na takie historie, które wcześniej nie przyciągały pewnie aż takiej atencji.

No i na to przychodzi Katherine Mansfield, która jest, jasno to trzeba powiedzieć, okrutna wobec wszystkich.

Tymczasem okazuje się, że bardzo często, kiedy Mansfield nam portretuje tych ludzi,

No i tego typu rzeczy Katherine Mansfield robi.

W praktycznie każdym opowiadaniu mam zaznaczone elementy, które są zabawne, gdzie jest praca także na poziomie narracyjnym przez Mansfield wykonywana.

Natomiast, jeżeli zajrzą Państwo do internetu, to znajdą Państwo na stronach Polskiego Radia po pierwsze chyba kilka nawet rozmów z panią Magdą Heydel o Katherine Mansfield, ale znajdą Państwo także obszerne fragmenty tych opowiadań dla Polskiego Radia czytane, więc można posłuchać jak to profesjonaliści, profesjonalistki czytają i doświadczyć troszkę tego.

Znakomita rzecz, to domknięcie tego opowiadania to jest istota pisania Mansfield.

Bo istotą tego pisania jest to, że Mansfield praktycznie nie komentuje.

Bardzo Państwu także to Garden Park polecam, bo to, co Państwo tam zobaczą, to, czego tam doświadczą, to są rzeczy bardzo charakterystyczne dla pisania Katherine Mansfield właśnie.

U mnie Katherine Mansfield powróci z pewnością.

No a Katherine Mansfield powróci u mnie z pewnością w tych jej formach innych, krótszych, czyli listach, czyli dziennikach.

Katherine Mansfield była, no nie wiem czy muzą, ale była ważna na przykład dla Andrzeja Bobkowskiego.

Ja to miejsce, gdzie ono Mansfield pisze, no raz, ale myślę, że pewnie pisze więcej, ale teraz tego jednego szukałem, tego pierwszego.

Kiedy podróżuje przez tę południową Francję i trafia do uzdrowiska, w którym Katherine Mansfield się leczyła, no to jest taki krótki fragment, kiedy widać, jak on w tę jej twórczość jest zanurzony, kiedy mieszka obok miejsca, gdzie ona mieszkała, kiedy komentuje to, co jest napisane na jej grobie.