Mentionsy

Jeden Mesjasz był według Wooda i tym Mesjaszem jest Gustaw Flaubert.

Wydaje mi się, że jest to najdoskonalsze wcielenie idei wszystkiego i wszystko najlepiej zrobił Flaubert i cała literatura jest tylko przed i po.

Natomiast, no, Flaubert i jego styl to jest wcielenie doskonałości wszystkiego, co najlepsze, a już najgorsze, co może być, to jest postmodernizm i w ogóle jakieś takie bzdury, gdzie ludzie wymyślają nową formę powieściową.

Wszystko już było, wszystko napisał Flaubert.

Ta książka ma jednego głównego bohatera i pisze zresztą o tym w tym kapitalnym, kapitalnym posłowiu Marek Bieńczyk i wprost zresztą mówi, że Flaubert jest w tej książce na każdej stronie i rzeczywiście tak jest.

Ja oczywiście Flauberta bardzo nie lubię, ale dzięki książce Wooda

No więc ja już teraz wiem, że właśnie bardzo nie lubię Flauberta, a jego główną winą jest to, że go nie znam, ale to jest jego wina oczywiście, a nie moja.

Faktycznym bohaterem tej książki jest Gustav Flaubert, święty męczennik realizmu i jego skryty morderca, jego wyznawca i destruktor.

Mnie ta książka zostawia z długą listą książek do przeczytania, kolejnych, no i niestety chyba z koniecznością przeczytania Flauberta, no ale to dopiero za czas jakiś, bo w tym roku nie ma go w planie, więc nie można go tak czytać znowu bez planu.