Mentionsy

Ja czytałem Decameron w przekładzie Edwarda Boyer z roku 1930.

No i cóż, klasyka klasyk, Decameron, historia wydaje się, że dobrze znana, rok 1348, grupa dziesięciorga przyjaciół ucieka z Florencji, zaszywa się pod miastem, spędza tam dwa tygodnie, codziennie każda osoba ma opowiedzieć jedną historię.

Decameron to prawdziwy zbiór opowiadań, zbiór opowiadań, który ma jakąś opowieść ramową.

I dokładnie tak jest w Decameronie.

No i powiem państwu szczerze, jak czekista czekiście, że doskonale się przy Decameronie bawiłem, że opóźniałem wręcz lekturę, że rozkładałem to na poszczególne dni, żeby na dłużej wystarczyło, bo te wszystkie opowieści są tak piękne, są tak humorystyczne, są zabawne.

Bogacio napisał Decameron w reakcji poniekąd na czarną śmierć dziesiątkującą Europę.

Mi się ten Boye podobał bardzo i ta lekka archaiczność, lekkie stylizowanie tylko na plus tutaj działają i w tej chwili nie bardzo potrafię sobie wyobrazić, jak miałbym przeczytać ten Decameron w takiej współczesnej wersji.

Ja państwa do Giovanni Boccaccio i jego Decameronu zachęcam.