Mentionsy

Taki Edgar, wiozący nas swoją starą, ale wypieszczoną BM-ką, z której był bardzo dumny, z Gorisu do Erywania, bardzo narzekał na tych z Karabachu.

Oni są pojebani, mówił nam Edgar przy wódce i szaszłyku, na które sobie zjechaliśmy po drodze.

Zapytał zdziwiony Edgar i zagryzł wódkę trzymanym w dłoni pękiem szczypiorku.

Edgar był kierowcą i gdy zaprosił nas na poczęstunek do przydrożnej knajpy, jak zapewniał, najlepszej w Armenii, i gdy poza szaszłykami, pomidorami, ogórkami, serem itd.

To znaczy, no dobrze, już od początku wiedziałem, że ta nadzieja jest płonna i że Edgar też będzie pił, ale nie sądziłem, że Edgar napierdoli się tak, że ledwo będzie mógł ustać na nogach.

Edgar, będziesz mógł prowadzić?

Pytałem jak debil, bo przecież widziałem, co widziałem i nie bardzo wiem, czego się spodziewałem, a widziałem Edgara, który nie mógł trafić szczypiorkiem w usta.

– odpowiedział Edgar, rozwalając się na miękkich poduchach, bo knajpa była utrzymana w stylu nieco serajowym.