Mentionsy

Kłaniam się Państwu nisko.

Zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka podcastu Literatura ze środka Europy.

Przepraszam, cały czas mówię Krańce Świata, a to dlatego, że bardzo lubię opowiadanie Andrzeja Sapkowskiego, Kraniec Świata, no i to mi się też kojarzy z tą książką.

Końce Światów, Kraniec Świata, to nieważne co mówię, mówię o książce Końce Światów.

Po Azerbejdżanie, ale raczej po... No teraz już po Azerbejdżanie, bo ta sytuacja się zmieniła, ale jeszcze po górskim Karabachu do niedawna.

ale także po Europie, także po Bułgarii, po takim trójkącie nadgranicznym.

Kiedy się jedzie i radia cały czas informują tylko, który kraj zamknął już granicę.

Jak on opisuje dokładnie moment lockdownu i zamykania się kolejnych krajów.

Ktoś informuje, że o północy granica będzie już nieprzejezdna i Szczerek wylicza, czy da radę przejechać, czy nie da rady przejechać i czy odbije się od tej granicy, czy nie.

Ale są też rzeczy praktyczne, bo przy okazji tych tekstów, przy okazji bytności w tych miejscach i pisania o tych miejscach, dostajemy bardzo pogłębioną refleksję i sporo uwag, spostrzeżeń dotyczących Rosji, Azerbejdżanu, Turcji, Ukrainy, Grecji, Polski, Niemiec, Austrii, Słowacji, właściwie wszystkich krajów z tej części świata.

I oczywiście refleksja Ziemowita Szczerka jest zdecydowanie głębsza, bo on w tych miejscach bywa regularnie, on te miejsca zna.

No uszczerka jest to poparte odwiedzaniem tych miejsc, doświadczaniem tych ludzi, rozmawianiem z nimi.

Książka jest napełniona faktami do tego stopnia, że kiedy czytałem ją ponownie przed nagraniem tego odcinka, bo czytałem ją na początku w maju, nie zdążyłem wtedy tego odcinka nagrać, uznałem, że przeczytam tę książkę jeszcze raz, żeby sobie ją odświeżyć, żeby nagrywać ten materiał jednak...

No realnie po przeczytaniu książki, wkrótce po.

Ale to są poglądy, w których mam wrażenie, że on przekracza granice w obie strony.

I o ile Ziemowit Szczerek bardzo wyraźnie prześmiewa proces stawania z kolan, w szczególności w wymiarze polityki zagranicznej,

Prześmiewa także pewne przeintelektualizowanie strony, nazwijmy to, liberalno-demokratycznej, pewne zakłamywanie rzeczywistości, brak akceptacji faktów, w szczególności dotyczących uchodźców i tego, co wydarzało się w Europie Zachodniej i wzrostu chociażby przestępczości czy przemocy seksualnej.

Są tutaj Radziecjanie, poradziecjanie, poniemcy, są również niedoeuropejczycy, niedoazjaci.

I ta książka przekracza też granice.

Być może dlatego, że mi jest bliskie takie rozumienie świata, że mi jest bliskie prześmiewanie się ze wszystkiego, że mam na tyle już spaczony obraz rzeczywistości,

I tak systematycznie to zmieniałem i pozwolą państwo, że kilka fragmentów państwu zaprezentuję po to, żeby mieli państwo okazję poznać ten język i odpowiedzieć sobie na pytanie, czy to jest książka dla państwa.

o książce Warużana Wozganiana Księga Szeptów.

Całkiem niedawno był też taki materiał u Ani na kanale Znalezione Przeczytane i w podcaście Znalezione Przeczytane.

I zastanawiałem się na poważnie, czy nie był ten bezczelnie i radośnie koszmarny budynek obiektem większego podniecenia odwiedzających ten prastary klasztor stojących na wzgórzu, który Ormianie i prawie wszyscy inni nazywają Ormiańskim, a Azerowie oraz ich sojusznicy, Turcy, Albańskim.

I nie chodzi tu o dobrze znaną wszystkim śródziemnomorską Albanię, ale o Albanię kaukaską.