Mentionsy

Ja bardzo się cieszę, że udało się nam w końcu umówić, udało się nam spotkać i uda nam się, mam nadzieję, porozmawiać o kochance Wittgensteina.

A w Kochance Wittgensteina chyba zdanie jest taką całostką.

Tutaj kolejne podziękowania się należą Antkowi Zającowi, Maćkowi Libichowi i Asi Piechurze z magazynu Wizje, ponieważ oni się do mnie zgłosili w takim momencie, w którym ja już od paru lat myślałem o tej kochance Wittgensteina.

Na teraz może ograniczę się do tego, że to jest kilka powieści, które on napisał po Kochance Wittgensteina, które wykorzystują albo nawet radykalizują jeszcze tę formę, taką pokawałkowaną właśnie, pozbawioną fabuły, więc on chyba miał wrażenie, że po Kochance Wittgensteina nie można już wrócić do pisania takiego chronologicznego

Tutaj nie ma nigdy mowy, w Kochance Wittgensteina nie ma nigdy mowy o żadnym momencie, w którym coś się zmieniło.

Zresztą to prawdopodobnie, tak sądzę, to skojarzenie między kotem a Rembrandtem pochodzi z takiego cytatu, którego akurat w Kochance Wittgensteina nie ma, jeżeli dobrze pamiętam, ale pojawia się w innej powieści Marksona, to znaczy Alberto Giacometti ponoć powiedział, że gdyby płonął dom i on miał się zdecydować, co z pożaru ocalić,

Często w Kochance Wittgensteina jest tak, że jakieś dwa elementy krążą gdzieś tam po orbicie tego tekstu i w końcu się gdzieś tam spotykają i mamy to zdanie, które nam mówi, o, to stąd to się wzięło, stąd to zapętlenie.

Laura Sims wspomniana przeze mnie wcześniej mówi wręcz, że te późniejsze powieści, zwłaszcza ten kwartet fiszkowy, to jest zapowiedź Twittera, bo tam jest jeszcze coś, czego nie ma w Kochance Wittgensteina, że nie dość, że te zdania są, każde jest, powiedzmy, po każdym jest spacja, to one jeszcze są oddzielone, jeszcze światło pomiędzy tymi zdaniami.

one nie są spojone albo nie do takiego stopnia figurą narratora, czasami to są po prostu przywołane jakieś zdania, czasem to są cytaty z powieści najróżniejszych, tym razem już przytoczone dokładnie, no bo w Kochance Wittgensteina jest przecież mnóstwo cytatów, które ona pamięta, ale pamięta niedokładnie, coś jej się myli, myśli, że to Nietzsche, a to Kierkegaard, albo myśli, że to Kierkegaard, a to Wittgenstein, albo pamięta tylko jakiś fragmencik tego zdania.