Mentionsy

Dziś rozmawiamy o tym, dlaczego coraz więcej dorosłych szuka odpowiedzi na pytanie o spektrum autyzmu czy ADHD, jak wygląda proces diagnostyczny i czy sama diagnoza może być narzędziem do lepszego projektowania własnego życia i przestrzeni,

Diagnoz w kierunku spektrum autyzmu, w kierunku ADHD, ale neuroróżnorodność jest takim terminem, który jest terminem socjologicznym, bardziej społecznym.

aktualnego diagnozowania się też jako osoby dorosłe, bo mówi się, że na przykład ADHD to dużo supermocy, ale też dużo utrudnień społecznych.

Są osobami ze spektrum autyzmu, które dostają diagnozę ADHD albo czują się takimi osobami, które mają dużo cech, jeżeli chodzi o właśnie takie spektrum ADHD.

Więc to będą też te diagnozy nie tylko podwójne, od jakiegoś czasu możemy diagnozować osoby dorosłe i ADHD już nie jest...

Czyli wiemy już o tym, jest bardzo dużo badań na temat tego, że autyzm i ADHD mają, mimo swoich bardzo dużych różnic, mają bardzo dużo wspólnego i występują wspólnie.

Trochę tak, jakbyśmy były na jednej miarce, na jednym potencjometrze i przesuwali się od ADHD do spektrum, w jedną i w drugą stronę i gdzieś znajdowali się pośrodku, czyli to się nie wyklucza.

A czy możemy powiedzieć, co jest, czy da się w ogóle scharakteryzować spektrum i ADHD?

Taki jakby profil rozwoju, który jest bardzo trudny i dla osób ze spektrum autyzmu i dla osób z ADHD.

Czasami jest trudno rozróżnić, co jest do końca autystyczne, a co jest ADHDowe.

Będą w dużo, mówiąc tak, że tak powiem globalnie, będą częściej potrzebowały wyciszenia, będą częściej potrzebowały takiego spokoju niż osoby z ADHD, które będą potrzebowały większej czasami stymulacji na przykład słuchowej.

usłyszenie o sobie na przykład, bo osoby, które są samorzecznikami opowiadają o tych, o swoich doświadczeniach w spektrum autyzmu, w ADHD, opowiadają o tym, jak sobie radzą z niektórymi trudnościami, jakie mają strategie na bycie wśród innych ludzi na przykład, albo na to, żeby się dostosować do pewnych rzeczy i ktoś jak tego słucha, myśli sobie, że kurczę, to jest tak

Na poziomie genetycznym, że kiedyś nie będziemy może diagnozować autyzmu i ADHD osobno, tylko będziemy mieli z tego jedną wspólną jednostkę.

Dlatego, że tak bardzo często ADHD, jak to się mówi tak kolokwialnie, lubi się doczepiać do różnych innych takich kondycji neurozozwojowych.

Okej, a czy ty byś się zgodziła z taką teorią, z którą się spotkałam, że ADHD jest w ogóle chorobą naszych czasów?

Jest coś w tym, chociaż wiem, że wiesz co, jak się sięgnie do historii ADHD...

Kiedyś jak ktoś dostawał diagnozę spektrum autyzmu, to definitywnie po prostu na pewno już nie mógł być osobą za DHD.

I czy rzeczywiście ten autyzm i spektrum kobiece, nie wiem jak jest do ADHD, jest inne niż męskie?

żeby dalej sobie jakby nadać kierunek, czyli iść do psychoterapeuty i nadal jakby poznawać siebie w kontekście widzenia siebie właśnie w neuromniejszościach, jeżeli chodzi o spektrum autyzmu i na przykład ADHD, dalej się rozwijać w tym, ale bez tej diagnozy.

Jeżeli mamy podwójny proces diagnostyczny, czyli bierzemy pod uwagę osoby ze spektrum autyzmu i ADHD, no to wtedy to jest, to zawsze jest dołożone jedno, dwa spotkanie wtedy, tak?

Testy takie, które są testami celowanymi, jeżeli chodzi o diagnostykę spektrum autyzmu i ADHD.

Jeden test od wielu lat, który jest testem, chodzi o ADOS-2 i jeżeli chodzi o diagnostykę osób w kierunku ADHD, to jest DIVA.

Badania pokazują, że osoby z neuromniejszości rzeczywiście się w jakiś sposób przyciągają i nie muszą być to osoby, które mają już diagnozy kliniczne, tylko takie gdzieś cechy krążące i ktoś nie ma tej diagnozy jakby pełnej takiej, ale bardzo utożsamia się na przykład z tym, że ma ADHD, a ktoś ma na przykład spektrum.

Czyli są w grupkach z takich mniejszości, neuromniejszości, gdzie ktoś ma diagnozę ADHD, że ktoś jest autystyczny.

A już jak mówię, że to jest podwójna diagnoza, ja ze swoim uporządkowaniem ADHD, nie no w ogóle, źle trafiłaś.