Mentionsy

Jeśli nasze bezpieczeństwo budujemy na planie, to w momencie, kiedy on się zmienia, jesteśmy zaskoczeni, to tracimy nasze poczucie kontroli, poczucie pewności i poczucie bezpieczeństwa.

Witam Cię serdecznie w kolejnym odcinku podcastu Zwinność osobista.

Dzisiaj sobie właśnie porozmawiamy o tej dość takiej myślę nietypowej umiejętności improwizacji, która pewnie dla wielu osób gdzieś tam dzwoni w jakimś kościele, ale może nie do końca.

I to jest dokładnie taka przestrzeń, w której ta umiejętność improwizacji działa.

No i na pierwszych, drugich, trzecich zajęciach zacząłem widzieć, że ta intencja zupełnie nie może być tutaj spełniona.

I nigdy wcześniej w moim życiu nie miałem tyle energii do działania i takiej jakości życia.

No i kiedy wróciłem, to połączyły się kropki jak z wystąpienia Steve'a Jobsa.

Mam metodę, którą sprawdziłem, która wiem, że działa.

I to jest dokładnie ten głębszy sens umiejętności improwizacji, którą stosujemy na co dzień, bo nie kontrolujemy naszego życia.

Możemy kontrolować nasz kalendarz, ale nie jesteśmy w stanie kontrolować wszystkiego, co nam się wydarza.

Jeśli nasze bezpieczeństwo budujemy na planie, to w momencie, kiedy on się zmienia, jesteśmy zaskoczeni, to tracimy nasze poczucie kontroli, poczucie pewności i poczucie bezpieczeństwa.

I to jest ta jedna droga.

I taki zestaw przekonań, taki frame myślenia sprawia, że ja się czuję bezpieczniej niezależnie od sytuacji, która mnie czeka.

Jest bardzo dużo takich możliwości, żeby zrobić warsztat, cykl warsztatów i zacząć praktykować te narzędzia.

Tylko będziemy go pisać w taki nieszablonowy sposób, bo każdy z nas będzie mógł użyć tylko jednego słowa.

No to ekstra.

Ok, dobra.

Ok, dobra.

Kropka.

Ty nadpisywałeś w inny sposób, więc ja miałem trochę plan albo jakąś taką wizję zdania, do którego bym dążył, ale potem musiałem ją nadpisywać poprzez te Twoje słowa.

I dziękuję, więc fajnie to było i ciekaw jestem jak nasi słuchacze słuchając nas tutaj próbowali ewentualnie i czy próbowali tutaj dodawać słowa od siebie, jak bardzo były one rozbieżne tutaj z naszym tokiem rozumowania.

Jest jakiś wyższy poziom zaawansowania, jeżeli chodzi o tego typu, domyślam się, że muszą być jakieś kolejne poziomy, na które wchodzimy, jeżeli chodzi o tego typu ćwiczenia.

Ty też mówisz o przykładach właśnie z jakichś warsztatów tutaj improwizacji, gdzie w jakiejś większej grupie się coś odbywa.

I zaczniemy sobie od literki A. I tylko i wyłącznie chodzi o to, żeby pierwsze słowo, które mówisz, zaczynało się na tą pierwszą literę alfabetu.

Dobra, dobra.

Blisko nam już tutaj zostało do samego końca.

Cudownie, ekstra.

O, może tak, że kiedy rzeczywiście już nakładasz na siebie dodatkowe kryteria.

Dokładnie i to nie dość, że rozwija Twoją kreatywność, oswaja Cię znów z brakiem kontroli w sytuacji, to tutaj odblokowaliśmy kolejny poziom, bo byłeś wersją siebie w roli motywującego kolegi słabego biegacza.

Jeśli ja jestem w roli dyrektora, to zachowuję się tak, jak dany dyrektor powinien, ale to dalej jestem ja.

No dobra, no to my żeśmy się tutaj pobawili, pośmialiśmy się i fajne, fajne przykłady te ćwiczenia pokazały, jak w prosty sposób można tą improwizację tak wdrożyć do życia.

Zresztą polska ambasada była wtedy nieczynna.

Ale kiedy już jestem na spotkaniu i dzieje się coś innego niż zaplanowałem, to to jest moment, w którym przestawiamy się na właśnie sterowanie ręczne, a nie autopilota.

I tutaj, nie wiem, zauważyłem, że ktoś rzucił żartem, a tutaj Pan w pierwszym rzędzie już troszeczkę przysypia.

Co więcej, tak sobie myślę, że improwizacja uczy nas, że nie musimy znać wszystkich odpowiedzi, żeby zacząć działać i po prostu ruszyć z miejsca.

Bardzo Ci serdecznie dziękuję za zostanie i wysłuchanie tej rozmowy do samego końca.