Mentionsy

Gdy dziś mówimy „joga”, coraz rzadziej myślimy o filozofii, etyce, medytacji czy pracy z umysłem. Coraz częściej widzimy ciało w ekstremalnych zakresach, formy akrobatyczne, estetykę elastyczności. To nie jest zjawisko neutralne. To sposób mówienia o jodze, który realnie zmienia jej sens – i realnie wpływa na ludzi.
W tej rozmowie z Gosią Kobus z Anatomii Jogi (@anatomiajogi), która odbyła się dziś rano na Instagramie, podejmujemy temat tego, co w przestrzeni publicznej nazywane jest dziś jogą i jakie są tego konsekwencje.  Dla nauczycieli, którzy próbują pracować odpowiedzialnie.  Dla osób praktykujących, które zaczynają myśleć o sobie jako „niewystarczających, bo za mało elastycznych”. 
I dla samej jogi, która bywa często redukowana do obrazu jedynie ciała.
Nie definiujemy jogi – od tego są teksty i tradycja. Przyglądamy się współczesnym fenomenom, językowi i obrazom, które dominują dziś w mediach społecznościowych, i pytamy: co one robią z jogą oraz z ludźmi, którzy się z nią spotykają.
Zapraszamy do komentarzy i do rozmowy.
To, jak joga wygląda publicznie, nie jest sprawą poboczną. To wspólna odpowiedzialność tych, którzy ją praktykują, uczą i pokazują światu.