Mentionsy

Jezus mówi o swoim odpoczynku.

Jezus odpoczywa.

Tak naprawdę jedno i drugie, Jezusa odpocznienie i Faustyny odpocznienie odbywa się w przestrzeni relacji miłości.

I któregoś dnia, to było w numerze 1089, my omawialiśmy to w odcinku 94, ona miała takie natchnienie, żeby poprosić Jezusa o uzdrowienie.

I zaczęła się tak modlić takimi słowami, Jezu niech Twoja czysta i zdrowa krew zakrąży w organizmie moim schorzałym.

I Jezus jej dał uzdrowienie, nagłe.

I to mogłoby dalej trwać, gdyby nie to, że porozmawiała z Jezusem o innej opcji.

I rzekłam do Pana, Jezu, czyń ze mną, co się Tobie podoba.

A Jezus przywrócił mi dawniejszy stan.

W czasie błogosławieństwa dał mi Jezus poznać, że niedługo nastąpi tu uroczysta chwila na tym miejscu.

O Jezu, kiedy nadejdzie chwila pożądana?

To prawda, to Ewangelia jasno mówi, Jezus w Ewangelii, że jak miłujesz, to wszystkie prawa zachowujesz tak naprawdę.

I Jezus to doskonale wie.

Tak, to jest niesamowite rzeczywiście, że można powiedzieć i pomyśleć sobie, ten Jezus z Nazaretu, On naprawdę nas na wszystkich etapach rozumie i współodczuwa z nami, jakby On to pamięta przecież, co się działo, jak On dorastał.

No i teraz wyobrazić sobie Jezusa, który ma skrupułę albo który się zatrzymuje.

Jeżeli mam pozytywne emocje, przyjemne, to wtedy Pan Bóg Jezus błogosławi mi, ja po prostu żyję pod Jego miłosnym spojrzeniem.

Jezu...

Dobrze, że ona to zapisała i dobrze, że Jezus prosił ją, żeby pisała wszystko, bo to jest też taka dobra nowina dla nas.

Jezus jej to zdrowie dał, po czym kiedy ona się tym zdrowiem ucieszyła, to stała się wolna.

Chyba dwa razy, jak Jezus mówi o swoim odpoczynku, mówi do Faustyny, tu jest moje odpocznienie.

Jezus odpoczywa.

Ale i Faustyna mówi o jej odpocznieniu i tak naprawdę jedno i drugie, Jezusa odpocznienie i Faustyny odpocznienie odbywa się w przestrzeni relacji miłości.

Ta miłość Jezusa, relacja z Nim naprawdę nadaje sens każdemu doświadczeniu też zmęczenia.

Jezus mówi Faustynie, żeby powiedziała przełożonej generalnej, że niech liczy na nią jako na najwierniejszą córkę w zakonie.

Powiedzieć, słuchaj matka, ja jestem the best, Jezus to powiedział, na mnie ty możesz liczyć jako na najwierniejszą córkę w zakonie.

Jakby Tobie Jezus tak powiedział dzisiaj, żebyś do Matki Generalnej z takim tekstem wyskoczyła?

Jezus bardzo w niej to wypracowywał.

I to mi się kompletnie nie kojarzy z takim naj, z takim popatrz na mnie, z takim szukaniem siebie, tylko na takiej zasadzie, jeżeli będzie matka czegoś potrzebowała, to może matka na mnie liczyć, bo Jezus mnie aż tak wspiera, a ja idę za Nim, bo to jest moja decyzja.

My mamy naśladować Jezusa i z Nim się jednoczyć.

Bo Jezus jest.

Bo życie zakonne w swoim najgłębszej istocie zakorzenieniu jest po prostu radykalnym naśladowaniem Jezusa Chrystusa, który był ubogi, posłuszny i czysty.

Tylko najzwyczajniej w świecie to przybrało potem formę jakiejś instytucji, dlatego że jak ludzie zaczęli iść za Jezusem,

Spotkałam Jezusa, zachwycił mnie.

Jedyny moment, kiedy Jezus w Piśmie Świętym mówi o życiu zakonnym tak naprawdę, chociaż nie używa terminu życie zakonne, bo wtedy jeszcze nie istniało, ale mówi o ludziach, którzy są bezrzędni, nie weszli w związek małżeński.

To jest genialne zdanie Jezusa.

Jezu, ufam Tobie.