Mentionsy

Pan Jezus nie dawałby nam zaproszenia do czegoś, co jest nie do zrealizowania, a On nas zaprasza do tego, żeby o trzecie się zatrzymać.

Kierownik duchowy tutaj, o którym Faustyna będzie wspominać, to jest ojciec Józef Andrasz, jezuita, tutaj krakowski kierownik, bo jesteśmy na etapie jej życia w Łagiewnikach, w Krakowie Łagiewnikach.

Jezu, kiedyś mi go zabrał, to Ty sam kieruj mną, bo Ty wiesz, co wytrzymać mogę.

U Dominikanów i tam to już w ogóle nagle zobaczyłam niesamowitą sensowność tego mojego malowania, że to można Boże te maty malować i samo pochylanie się nad ikoną, gdzie malujesz oblicze Matki Bożej, Jezusa Chrystusa.

Jezu, ufam Tobie, to z tym zrobię.

Faustyna po tej nocy ducha jest coraz bardziej Jezusowa.

Jak ona się daje przeprowadzić Jezusowi, jest rzeczywiście coraz bardziej do Niego podobna w tym wszystkim, co nas w Jezusie zachwyca.

Większość fragmentów w dzienniku jednak jest o Jezusie Chrystusie, o tym jaka więź ją łączy z Jezusem Chrystusem.

I myślę, że większość z nas ma taką duchowość jezusową.

I dużo bliższy jest nam Bóg wcielony, którego my już nie możemy zobaczyć jak ci, którzy żyli w czasach Jezusa, ale znamy Go z opowieści, z tego jak się zachowywał jako człowiek.

Ale wiemy, że to jest dużo bliższe temu, jaki Jezus jest naprawdę, niż te wszystkie przedstawienia malarskie, które pokazują Ojca.

Być może Jezus daje doświadczyć tego, jak się spełnia tęsknota Jego serca, kiedy po wędrówce tej ziemskiej, kiedy jest ten czas swoistego oddalenia od Ojca dla Niego, to jest czas też swoistego doświadczenia, tego wygnania, którego doświadcza człowiek, tego bycia na takim wygnaniu.

Jezus jako Bóg wcielony, jako człowiek też doświadcza tej tęsknoty za Ojcem i wreszcie ta tęsknota jest spełniona.

Otworzyłam dzienniczek na dialogach Jezusa z Faustyną i zachciałam tego samego.

I w związku z tym też ta wizja życia zakonnego, która gdzieś na początku mnie przerażała, stawała się coraz mniej przerażająca, bo już nie myślałaś o tym, co stracisz, z czego trzeba będzie zrezygnować, ale coraz bardziej myślałaś o tym, że ja tego chcę po prostu, tej relacji z Jezusem.

Tutaj się trochę zawsze sprzeczam z Tereską od Dzieciątka Jezus, bo ona mówiła, ja wybieram wszystko.

Ale ja rozumiem też tą jej intuicję, że jeżeli ona wybiera Jezusa, to w Jezusie wybiera wszystko.

A że konsekwencją wyboru tej większej miłości, jaką jest Jezus Chrystus, jest też to, że z czegoś trzeba będzie zrezygnować, no to amen.

A potem po malarstwie serce wybrało po prostu Jezusa Chrystusa.

Czy dzisiaj wybierasz Jezusa Chrystusa i z czymkolwiek ten wybór Jezusa Chrystusa się będzie dzisiaj wiązał, z jakąkolwiek rezygnacją, czy z jakiejś przyjemności, czy z jakichś spotkań, rozmów, spędzenia wolnego czasu w takiej czy w innej formie, powiedzenia nie na dano zaproszenie, a na inne powiedzenia tak?

Czy wybierasz Jezusa Chrystusa ponad wszystko?

Powrót do życia modlitwą, powrót do życia zgodnie z przykazaniami bożymi, czyli na takiej drodze, kiedy mówię, Jezu, ja Tobie ufam, jeżeli dałeś te konkretne ścieżki, wskazałeś je jako najlepsze, no to ja rzeczywiście, okej, dobrze, wiem, że wcześniej chodziłam różnie i były i różne romanse, bo to rzeczywiście też piszecie o tym, że

Jezu, naprawdę,