Mentionsy

Jak Pan Bóg coś dopuszcza, to nigdy tylko po to, żeby Cię umęczyć.

W ogóle Pan Bóg jest dla nas taki naprawdę dobry, bo...

Jako że Pan Bóg, no nie porozmawiasz sobie z Nim tak jak z drugim człowiekiem i czasami to jest bardzo ciężko zrozumieć,

Wierzę mocno, że Bóg nie może mi dać więcej nad to, co mogę.

I wiem, dlaczego Bóg tak przyozdobił ziemię.

Nie umiem żyć bez Boga, ale czuję, że i Bóg nie może zaznać szczęścia beze mnie, choć absolutnie sam sobie wystarcza.

Nie masz szczęścia większego nad to, że mi Bóg daje poznać wewnętrznie, że jest Mu miłe każde uderzenie serca mojego i kiedy mi okazuje, że mnie szczególnie miłuje.

To wewnętrzne przeświadczenie, w którym mnie Bóg utwierdza o swojej miłości ku mnie i o tym, jak Mu jest miła dusza moja, wprowadza w duszę moją głębię pokoju.

Że Pan Bóg może w taki nadnaturalny sposób prowadzić duszę, że nie jest potrzebny.

Ona mówi, że ponieważ ma to wewnętrzne przeświadczenie, że Bóg ją kocha i że miła jest Panu Bogu jej dusza,

I nagle Pan Bóg daje takie zrozumienie, że widzisz, że wszystko co zewnętrzne, jakieś dzieła zewnętrzne, Twoje prace, Twoje osiągnięcia, że to w ogóle nie ma żadnego porównania z miłością czystą Boga.

Jeżeli Pan Bóg oczywiście wsadzi Cię w jakieś inne doświadczenie, że Ci tę pracę zabierze z jakichś względów, na jakiś okres albo już na dobre, to będzie Ci towarzyszyła łaska Pana i jestem przekonana, że też zrozumienie w pewnym momencie przyjdzie.

Ale Faustyna pisze, wierzę mocno, że Bóg nie da mi więcej nad to, co mogę.

Odkąd jej Bóg misję zlecił niesamowitą i w ogóle zaprosił ją do niesamowitej drogi takiej mistycznej, głębokiej i jeszcze z misją dla całego świata, to u niej w życiu jest dużo i oczyszczeń, i jakichś wyzwań dużych, i trudności, i zmagań.

Pan Bóg jej ciągle poprzeczkę podnosi wyżej.

A ona i tak powtarza, wierzę mocno, że Bóg nie może mi dać więcej na to, co mogę.

Tylko wierzy, że to się dobrze skończy, że Pan Bóg nie da jej ponad miarę, ale jest jej super ciężko.

Wiecie, że Pan Bóg dopuszcza takie doświadczenie w jej życiu.

Że ona jest głęboko przekonana, że o to właśnie Pan Bóg ją prosi.

Żeby ona wystąpiła z tego zgromadzenia, jak tu sama mówi, że już była gotowa pisać listy do Ojca Świętego o zwolnienie ze ślubów, bo jest przekonana, że tego Pan Bóg chce.

Jest coś w Twoim życiu, co rozpoznajesz, rozeznajesz jako dobro, na dodatek do którego Pan Bóg Cię zaprasza.

Bóg ją powołuje do czegoś, zleca jej coś, a jednocześnie nie daje jej możliwości spełnienia.

Bóg sam działa w duszy w tym doświadczeniu w sposób taki niezrozumiały.

A Bóg jest jakby obojętny albo wybrał sobie taką metodę przemilczenia tego czasu?

Ale jednocześnie ja czułam, że Pan Bóg do czegoś innego mnie woła, znaczy czegoś innego, że do czegoś więcej, do czegoś więcej.

I miałam jakąś wewnętrzną zgodę na to, Pan Bóg mnie zaprasza do czegoś więcej niż malowanie.

Ja rozmawiałam z moją matką generalną wiele razy na ten temat, czy Pan Bóg może chcieć, żebym ja wróciła do malowania.

Jeżeli Pan Bóg cię będzie do czegoś powoływał, On da nie tylko pragnienie serca, ale da też możliwości.

I ufaj, że Pan Bóg ci nie da takiego doświadczenia, które miałoby cię zniszczyć, tylko ono ma cię gdzieś na jakiś wyższy, głębszy... wyższy, głębszy, no tak.

Jak Pan Bóg coś dopuszcza, to nigdy tylko po to, żeby Cię umęczyć.

A na tej drodze do wielkiej wolności i dojrzałości Pan Bóg nie zabiera pragnień, bo właśnie w tym obszarze pragnień i tych takich, których nie możesz zrealizować, dokonują się ważne etapy dojrzewania.

Po to druga osoba Trójcy Świętej stała się człowiekiem, żeby Bóg stał się nam bliższy.

I dużo bliższy jest nam Bóg wcielony, którego my już nie możemy zobaczyć jak ci, którzy żyli w czasach Jezusa, ale znamy Go z opowieści, z tego jak się zachowywał jako człowiek.

Jezus jako Bóg wcielony, jako człowiek też doświadcza tej tęsknoty za Ojcem i wreszcie ta tęsknota jest spełniona.

To nawet jeżeli już sobie zadałeś to pytanie x lat wstecz, może dzisiaj Pan Bóg Cię zapraszy do tego, żebyś dzisiaj znowu sobie zadał to pytanie i sprawdzić, czy to jest nadal Twoja największa miłość.

Ale taka niesamowita dojrzała zgoda Wasza na to, że wierzycie, że jak Pan Bóg będzie chciał, jeżeli się da, jeżeli to jest w ogóle w Jego planach, jeżeli to jest dobre, to znajdziecie kiedyś kogoś, z kim można będzie żyć w głębokiej przyjaźni i bliskości takiej, która będzie i tak z poszanowaniem tych samych wartości i drogi, którą Bóg wskazuje.

Jakiegoś zobaczenia tego, że to też jest moja historia zbawienia, na której Pan Bóg mnie nie opuszcza.

I albo Pan Bóg da Wam zrozumienie tej sytuacji życiowej, albo da Wam wielką ufność na przyjęcie tej sytuacji życiowej bez zrozumienia.

Wierzę mocno, że Bóg nie może mi dać więcej nad to, co mogę.