Mentionsy

Ja lubię mówić o dzienniczku, że to jest taki list Pana Boga do nas.

Ale rzeczywiście, Rafał, ta pierwsza pasja, którą ja w tobie zobaczyłam, to jest pasja, pasja sprowadzania młodych ludzi do Boga.

To jest to, co w tobie było zawsze takie, we mnie takie, że w tobie się rodzą pomysły, co by tu jeszcze zrobić, żeby tych młodych ludzi do Boga przyciągnąć, zwłaszcza tych właśnie za oceanem.

Ale gdy chcę być dobrym studentem Pana Boga, to non stop zadaję Mu pytania, non stop poszukuję, non stop odnajduję, odgaduję i przede wszystkim szukam tej ciszy.

Otwieraj nasze serce, dawaj nam łaskę skupienia, dawaj nam łaskę usłyszenia w tych treściach z dzienniczka tego, co najważniejsze, tego, co jest nam potrzebne, żebyś mógł nas prowadzić, żeby to słowo z mistycznych zapisków siostry Faustyny pomagało nam zbliżać się do Ciebie, żyć bliżej Boga, żyć piękniej, żyć prawdziwiej.

Nic się równać nie może w porównaniu z jednym aktem czystej miłości Boga, żadne dzieła.

Dziś na wykładzie katechizmu zostałam utwierdzona w tym, co przez wewnętrzne zrozumienie poznałam i od dawna tym żyłam, a mianowicie, jeżeli dusza szczerze kochająca Boga i jest z Nim wewnętrznie zjednoczona, to chociażby na zewnątrz żyła w trudnych warunkach, jednak nic nie ma mocy skrępować jej wnętrza.

Pomimo utwierdzenia Bożego mnie w tej cnocie jednak ustawicznie czuwam i lękam się nawet cienia własnego, a to tylko dlatego, że mocno ukochałam Boga.

Zostaję sama jedna i czekam na jednego Boga.

To, co mi tak na początku się wybrzmiewa i chciałabym, żebyśmy to usłyszeli, to Faustyna ma bardzo szczególną misję, którą jej zleca Bóg i w związku z tym to prowadzenie, które ona ma przez Boga, jest bardzo szczególne.

Ale hej, ile było tutaj ciebie, a ile tutaj było mnie jako Pana Boga, jako Boga.

Moje doświadczenie wspólnoty właśnie takiej młodzieżowej, podczas światowych dni młodzieży, doświadczenie Kościoła tego poszukującego wspólnie drogi do Boga,

Ale ważne jest znaleźć tą drogę do Boga, czyli idź właśnie na tą adorację.

Ja doświadczam wielu różnych sytuacji w pracy z ludźmi i też widzę, że dramat rodziny, dramat choroby jakiejś może doprowadzić cię do Boga, może cię

Prości ludzie, którzy słuchają Boga, są tymi ewangelizatorami, no bo każdy z nas do tego jest powołany.

I potem nagle, jejku, po prostu każdy z nich miał głębokie, szczere, prawdziwe doświadczenie duchowe Boga, wspólnoty, piękne pragnienia, piękne poruszenia.

Intencją, w co wierzymy oczywiście, jest przyciąganie ludzi do Boga, pokazywanie tego, co się dzieje na kartach tej książki i przyprowadzenie człowieka do szczęścia, do miłości.

Cieszę się bardzo, że udało nam się spotkać i podzielić też tym bogactwem twojego doświadczenia i bardzo ci też dziękuję za to, że