Mentionsy

Pan Bóg szczególnie zaprosił Ciebie do tej przestrzeni swojego hesed, a mnie do przestrzeni swojego rachamim.

Ja pierwszy raz w swoim życiu usłyszałem, że Pan Bóg chce dla mnie dobrze.

Nie chcę opowiadać całej historii, bo to by zajęło bardzo długo, ale wspólnota powstała z takiego pragnienia, żeby w moim mieście, tam gdzie żyję, było miejsce, gdzie ludzie po prostu młodzi, moi rówieśnicy, mogą spotykać się, żeby razem się modlić, razem odkrywać kim jest Bóg i razem podejmować dzieło ewangelizacji, żeby wychodzić z naszych rówieśników, wychodzić z dobrą nowiną.

I na przestrzeni paru miesięcy bardzo mocno w takim procesie rozeznawania Pan Bóg właśnie pokazywał tą drogę miłości.

To słowo, które opisuje charakter Boga, to kim Bóg jest, serce Boga, opisywało dokładnie to, czego ja parę miesięcy wcześniej doświadczałem w tym procesie rozeznawania.

No i rozznaliśmy właśnie, że to jest to, do czego Pan Bóg nas zaprasza, żeby odkrywać tą miłość Boga, która właśnie jest taka, która jest wierna i na której możemy budować swoje życie.

To jest jakieś tam wielkie powiedzenie, ale my mówimy tutaj o Panu Bogu, ale jakoś Pan Bóg szczególnie zaprosił Ciebie do tej przestrzeni swojego heset, a mnie do przestrzeni swojego rachamim, chociaż obydwie idą ręka w rękę, ale to są te dwie dłonie z obrazu Rembrandta, prawda?

że Pan Bóg może mnie zapraszać, żeby zrezygnować z tego zarządzania i w takiej drodze ufności zostać tylko na teologii i pójść tą drogą właśnie takiej służby w Kościele, tylko w tym kontekście.

Ale jak uczy nas też święta Faustyna, że Bóg odpowiada na zaufanie, na te kroki zaufania, gdzie Jego łaska jest nieograniczona,

I widzę, że to był taki moment w moim życiu, gdzie Bóg zaprosił mnie do czegoś i powiedział, Tymek, zaufaj, ja tam jestem.

I rzeczywiście mogę powiedzieć, że Bóg niezwykle okazał się wierny i niezwykle...

I myślę, że to właśnie też robi w nas łaska, że to jest okej, że ja taki jestem, że mogę przyjąć siebie takiego, bo Bóg mnie zna całkowicie we wszystkich tych moich i pięknych rzeczach, i trudnych rzeczach.

A do mnie wcześniej osoby różne podchodziły i miały takie przekonanie, że Tymek, ty powinieneś napisać książkę, albo że Pan Bóg może cię powoływać do tego, żeby napisać książkę.

I wtedy Pan Bóg przychodził z interwencją, wtedy działał, wtedy prowadził nas dalej.

w odpowiadaniu na Boże zaproszenia, to jest coś, co powoduje, że możemy jeszcze bardziej widzieć, gdzie Pan Bóg nas prowadzi, Jego działanie w naszym życiu i przez nasze życie też dla życia innych osób.

Musisz sobie gdzieś wyobrazić, do kogo mówisz, dla kogo piszesz, ale potem Pan Bóg się posługuje tym, jak chce.

Czasami mało wystarczy zrobić mały krok wiary i Pan Bóg się naprawdę może posłużyć tym naszym małym tak.

Dobrze, to chodźmy teraz w czytanie i zobaczymy, jakie przestrzenie przed nami Pan Bóg będzie odkrywał przez Faustynę teraz, dzisiaj, w tym odcinku.

W kontekście też tego heset irachamim, tej ekspresji tego, kim Bóg jest.

To zdanie świętego Jana, że Bóg jest miłością.

A przedtem najczęściej albo we wszystkich przypadkach było to, że oni widzieli to, kim jest Bóg.

Ale właśnie to, co mówisz, że to doświadczenie, najpierw Pan Bóg nigdy nie zsyła cierpienia na człowieka, który nie jest gotowy go umieść, który nie doświadczył miłości wcześniej.

Znaczy dobrze to tak zabrzmiało, Pan Bóg w ogóle nie zsyła cierpienia i to też...

Jeden z misjonarzy rzeczywiście się za mnie modlił wtedy i miałem takie doświadczenie, jakby Bóg mnie przytulił.

Ojciec mnie przytulił i po prostu wiedziałem dwie rzeczy po tym wydarzeniu, że Bóg jest i że jest miłością.

Ale potem wiadomo, wiara młodego chłopaka opiera się na tym, że Bóg jest taki fajny, jest fajny.

No i uratowałem jedną konferencję księdza, który na rekolekcjach głosił, że czasami Pan Bóg wprowadza nas w kryzys, ale po to, żeby poprowadzić nas głębiej, żeby poprowadzić nas dalej.

Może być tak, że Pan Bóg prowadzi cię dalej i głębiej.

Pan Bóg cały czas chce prowadzić nas głębiej.

że ten Pan Bóg wydaje się być taki bliski, też doświadczalny i On też daje czasami nawet głębsze doświadczenie siebie, ale zawsze, zawsze musi przyjść taki moment, kiedy to się jakoś stopuje.

Jakieś osoby w telewizji czy gdzieś tam w sieci wypowiadające się, które dzisiaj są bardzo antykościelne, anty Pan Bóg, a gdzieś tam zaczynali mówić, wspominać swoją historię, mówić, a gdy byłem ministrantem albo a gdy byłam w oazie, a gdy byłam w odnowie w Duchu Świętym.

Właśnie pokazywać ludziom, że jest głębiej, że jest więcej, że to nie jest coś, nie wiem, Pan Bóg się nie wyczerpał w tym, albo nie obraził się na Ciebie.

Pan Bóg zaprasza nas głębiej, zaprasza nas dalej.

Jak słuchałam teraz ciebie, jak mówiłeś o relacji z Panem Bogiem i o tym jakimś kryzysie, w który Pan Bóg nas wprowadza, po to, żebyśmy zadali sobie po raz kolejny pytanie dlaczego.

A być może po raz pierwszy, żebyś sobie w ogóle stanął przed pytaniem, dlaczego ja wybrałam kierunek Pan Bóg?

Zadać niewygodne pytania, doświadczyć jakiegoś buntu i wiedzieć, że w tym w jakiś sposób jest też Boża łaska i Pan Bóg.

No właśnie, to cierpienie jest takim dużym wątkiem, ale zobacz, też mi się tak bardzo łączy i to doświadczenie cierpienia, o którym mówimy, różnych kryzysów, z tym, do czego Pan Bóg bardzo wzywa Faustynę, mówiąc, że jak bardzo dzisiejszy świat potrzebuje mojego miłosierdzia.

I przypomina mi się taka jedna osoba, która zapłakana przyszła po naszym spotkaniu wspólnoty i powiedziała, Tymek, ja pierwszy raz w swoim życiu usłyszałem, że Pan Bóg chce dla mnie dobrze.

Że Pan Bóg jest miłością.

I dzisiaj słyszę te słowa i widzę, jak płaczę, jak jest wzruszona, że Pan Bóg niesie wolność.

Pan Bóg, który daje łaskę.

I to wszystko podejmowane z wiarą, ale to, co jest ważne w tej całej dynamice, że ja zawsze wiem, że Bóg jest pierwszy, że najpierw było doświadczenie Jego miłości, najpierw była łaska, a to wszystko, co przychodzi potem... I ja wiem, że to płynie od Niego, z Jego serca, że nie mogę się też tym chlubić.

To nie jest tak, że ona się w to w ogóle nie włączyła, ale to jest taki mały procenciek człowieka w porównaniu z tym, co Pan Bóg tam najpierw, jaki kapitał on tam najpierw wsadził.

Później, kiedy Faustyna pisze o tej misji Bożego Miłosierdzia, ona też właśnie jest świadoma tego powołania, które Pan Bóg jej dał.

Gdzie mnie tutaj Bóg powołał.

I z taką też perspektywą wiary, że Pan Bóg też chce działać.

I w tym, myślę, możemy odkrywać, że to Bóg jest największym darem, że to On jest największym skarbem, że to On jest tą perłą drogocenną.

I niezależnie, co dzisiaj przeżywamy, niezależnie, czy jesteśmy w jakimś miejscu pocieszenia, strapienia, pustyni, kryzysu, jakiejś dekonstrukcji, Pan Bóg jest z nami, jest po naszej stronie, jest dla nas, chce nas prowadzić głębiej w tym.

Albo może inaczej, rozmaszmy się za tym miejscem naprawdę bycia w Bożej woli, w tym, do czego Pan Bóg nas zaprasza i żebyśmy nawet pomimo trudów, cierpień mogli być tak zachwyceni Bogiem.

Właśnie tej fascynacji w odkrywaniu, kim jest Bóg w tym Nowym Roku.

z jego wolą, bo ciągle gdzieś myślę, że ten Pan Bóg może nie chcieć dla mnie dobrze.

To, co powiedziałeś tutaj dziewczynie, która kiedyś po waszym spotkaniu podeszła do ciebie i mówi, ja dopiero odkryłam, że Pan Bóg chce dla mnie szczęścia.

Że to nie będą tylko cukierki dla mnie, ale Pan Bóg będzie...

Niech Wam Bóg błogosławi.