Mentionsy

I nagle dusza moja została zalana światłem poznania Boga.

Wzięłam udział w tych rekolekcjach, bo bardzo pragnę głębiej poznać Boga i gorącej ukochać.

Że są różne dzieła, różnych mistyków, którzy nie słyszeli Boga tak jak Faustyna.

Tak mi się teraz przypomniało to, że ty masz w ogóle taką niezwykłą historię twojego poznawania Pana Boga, że przecież tak naprawdę...

chciałam powiedzieć całkiem niedawno, no ale dobrze, już troszkę jednak lat wstecz miałaś chrzest, ale już jako dorosła osoba tak naprawdę poznałaś Pana Boga i już chciałam tak dalej nawet zadać pytanie o to, czy pamiętasz swoje pierwsze jakieś czytanie dzienniczka, czy te słowa Pana Jezusa, jakby ten odbiór tych słów Pana Jezusa był dla Ciebie taki właśnie...

Takie proste słowa, proste tylko od Boga można tak prosto usłyszeć.

Szczerze mówiąc, są różne historie ludzi, jak się po prostu radykalnie odwrócili od grzechu i poznali Boga.

Po prostu ty musisz coś zrobić, żeby osiągnąć Boga.

zamysłu, żeby tam poznać bliżej Kościół katolicki, czy tam wiarę katolicką, ale byłam przygotowana już według Pana Boga na to, żeby przyjąć łaskę.

Że to nie my musimy coś zrobić, żeby osiągnąć Boga, ale Bóg robi coś, żeby przyjść do nas, żeby myśmy się do Niego zwrócili.

I w innym miejscu mówi, że żadna ofiara nie jest tak w tej miłości, w jedności z Jezusem zaangażowana, że żadna ofiara i te wszystkie cierpienia związane z chorobą, z byciem w szpitalu, to jest nic, żeby tylko ludzi przyciągnąć do Boga.

I ona była świadoma tego, że przez modlitwę ona przyprowadzi dużo ludzi do Boga.

Chociaż tak przez pracę swoich rąk pomagasz ludziom, żeby przyprowadzić do Boga, czy okazać miłosierdzie.

Faustyna była zupełnie świadoma tego, że ona nie da rady, ale to nie szkodzi, ponieważ przez modlitwę ja po prostu przeprowadzę tyle dusz do Boga.

A tutaj jest totalne takie zdanie się na Boga, bo i rzeczywiście nic nie widzę.

Nie byliśmy przyprowadzeni do Boga przez rodzinę.

żeby przyjęli ten dar wiary, żeby zwrócili się do Boga, nie?

Musi być też odpowiedź człowieka, ale bardzo byłam wdzięczna, jak moja mama zaczęła, właśnie zobaczyła, że potrzebuje Boga w życiu.

Też dla nas, co się modlimy, ale też dla tego człowieka, który przyjmuje tę wiarę i zwraca się do Boga.

Siostra, droga, no właśnie, to przeprowadzanie ludzi do Boga, tą modlitwą, pomimo, że Ameryka, rzeczywiście moje doświadczenie Ameryki też jest takie, że tam jest dużo ludzi, których można by nazwać praktykami, że oni dużo robią i dają piękne świadectwo też takiej właśnie miłości czynnej, też bardzo dużej hojności, jak tylko oni widzą, że gdzieś jest potrzeba

przyprowadza dużo ludzi do Boga, to rzeczywiście jest taka odnowa właśnie.

Rzeczywiście za grzeszników, za tych, którzy nie znają Boga, za tych, którzy nie odpowiadają na łaskę.

Oni tak wsłuchani w tą siostrę, która mówi i ktoś tam zapytał, co to znaczy być oblubienicą Boga, bo ona tam chyba zahaczyła o ten temat.

I tam taki jeden tak patrzy na nią i mówi na końcu już, mówi, no gdybym był kobietą, też bym chciał być oblubienicą Boga.

To ja podejrzewam, że takich tam było dużo osiłków i już sobie wyobrażam, jak on wyznaje wzruszenie swoje, że chciałby być oblubienicą Boga.

Oczywiście ja tam mogę cię pokierować w sensie takim, że tak, ta łaska od Pana Boga jest, albo idziesz w dobrym kierunku.

To też jest taki dar od Pana Boga, że nie masz tego człowieka, ale jeżeli żyjesz w stanie łaski uświęcającej, żyjesz sakramentami i czytasz takie rzeczy, takie mądre lektury napisane przez Bożych ludzi, to Duch Święty naprawdę bez problemu działa w Tobie, dając Ci natchnienia takie, które...

są znakami od Pana Boga i takim pociąganiem, że On pociąga w dobrą stronę.

I jeżeli ktoś żyje blisko Boga, no to jakoś wyczuwa, nie?

To jest bardzo obogacające.

A skoro wiara, relacja to jest miłość, no to albo będę wzrastał w miłości do Pana Boga, albo będę stawał się coraz bardziej jak lodówka.

Zamrożony na Boga, na drugiego człowieka i na kontakt z samym sobą, nie?

Ignis trzeba być tym płomieniem miłości do Pana Boga i otwartym na Jego płomień przede wszystkim, bo my sami z siebie to wiesz, tam możemy...

No, ale po prostu, żeby być płomieniem, tak, żeby być płomieniem w sercu Kościoła, takim, no, płomień miłości przede wszystkim, do Pana Boga, do drugich.

I to jest to, co dzisiaj też zobaczyliśmy w tym czytaniu naszym, że Faustyna, która widzi Boga, rozmawia z Nim, ma doświadczenia mistyczne z Najwyższej Półki.

Żeby poznać Boga.

Też mnie to po prostu tak utknęło, że żeby poznać Boga lepiej, żeby Go pokochać lepiej i ona po prostu na szczytach świętości.

No właśnie, myślę, że o to chodzi, żeby ciągle sobie uświadamiać, że ja jestem na początku, ciągle na początku, a to jest dobre, bo to mnie inspiruje i po prostu popecha, żeby jeszcze bardziej się starać, żeby lgnąć do Boga, to jest bardzo, bardzo ważne.

Właśnie myślę, że w życiu duchowym jedna z najważniejszych rzeczy, oprócz miłości oczywiście do Boga i do drugich jest...

Nawet jeżeli jestem grzesznikiem dużym, ale mam to pragnienie, żeby się zwrócić do Boga więcej, żeby być lepszym.