Mentionsy

Byli to Jan Piwowarczyk, Jan Wójtowicz oraz Piotr Dziegdziarz.

Okazało się bowiem, że Jan Piwowarczyk ukrywa się w jednym z zabudowań cegielni, na strychu stajni, wśród podściółki dla bydła.

Stanisława Zielińskiego, znanego także pod nazwiskiem Jachimczyk oraz Jana Piwowarczyka, czy też Piwowarskiego, ponieważ tutaj nazwiska były w prasie przedrukowywane naprawdę w różny sposób.

Wszystko wskazywało na to, że za przynajmniej część tych kradzieży mogli odpowiadać właśnie Zieliński i Piwowarczyk.

Jan Piwowarczyk początkowo zaprzeczał, by brał czynny udział w napadzie.

Na miejsce zbrodni przewieziono jednego z zatrzymanych, Jana Piwowarczyka, który podobno ostatecznie przyznał się do udziału w zbrodni.

Według zeznań Jana Piwowarczyka napad miał przebiegać w sposób zaplanowany i szybki.

Piwowarczyk twierdził, że w kuchni Stanisław Zieliński wyrwał z rąk Jana Wójtowicza żelazną sztabę i uderzył nią najpierw Ziarkowską, a następnie samą Porębską.

Wtedy, jak zeznawał piwowarczyk, sam chwycił żelazną sztabę i wybiegł na podwórze.

Kobieta została ciężko pobita, po czym jeden z napastników, teraz już Piwowarczyk nie pamiętał do końca który, wciągnął ją do kuchni.

W tym samym czasie Piwowarczyk zaatakował jej męża, Mikołaja Musieluka.

Z zebranych informacji wynikało, że pomysłodawcami napadu mieli być Stanisław Zieliński i Jan Piwowarczyk.

Na tym etapie śledztwa policja była już niemal pewna udziału w zbrodni dwóch głównych podejrzanych Stanisława Zielińskiego i Jana Piwowarczyka.

Na ławie oskarżonych zasiedli dwaj mężczyźni Stanisław Zieliński, 22-letni wyrobnik oraz Jan Piwowarczyk, mający lat 20.

A od piwowarczyka nie dało się nic wyciągnąć, ponieważ mężczyzna odwołał swoje przyznanie się do winy.

Jan Piwowarczyk obrał zupełnie inną strategię.

Szczególnie niekorzystnie wyglądała sytuacja Piwowarczyka, bo jego wersja wydarzeń z każdą kolejną relacją stawała się coraz mniej wiarygodna.

A to właśnie Piwowarczyk był obecny podczas wizji lokalnej i to on zrekonstruował śledczym przebieg napadu.

Jej wynik okazał się szczególnie niekorzystny dla Piwowarczyka.

Wobec Piwowarczyka stosunek głosów wyniósł 9 do 3.

Jan Piwowarczyk otrzymał 15 lat ciężkiego więzienia z ciemnicą w każdą rocznicę czynu.

Piwowarczyk zaś, w chwili popełnienia czynu, miał lat 20 i to uchroniło go przed szubienicą.

Piwowarczyk z kolei zastrzegł sobie trzy dni do namysłu czy przyjmuje wyrok czy też nie, co było znacznie bardziej typową reakcją procesową.

Być może właśnie dlatego Piwowarczyk stwierdził, że nie będzie ryzykował ponownego procesu i przyjmie te 15 lat.

Bowiem w prasie ukazała się informacja, że wyrok Jana Piwowarczyka stał się prawomocny.