Mentionsy

Rukmabai będzie miała dobrego, wykształconego męża, a Dadaji nie będzie musiał martwić się o pieniądze, które zapewni mu rodzina jego małżonki.

Dadaji, dwudziestoletni mąż, nie krył frustracji.

Zmuszany do kontynuowania nauki, wysłany do szkoły na poziomie, który dla jego rówieśników był już dawno tylko wspomnieniem, ponieważ Dadaji musiał chodzić do klasy z dziećmi, które były od niego jakieś 10 lat młodsze, coraz wyraźniej odczuwał upokorzenie wynikające z zależności finansowej od rodziny żony.

W końcu Dadaji opuścił szkołę, zerwał z narzuconą mu wizją dobrego człowieka i przeniósł się do domu swojego wuja ze strony matki, Narajana Durmajiego, zamożnego mężczyzny, który reprezentował najbardziej brutalną wersję patriarchalnego etosu.

To właśnie w takim środowisku Dadaji zaczął prowadzić życie, które Rukmabai opisała później jako przejście przez wszystkie stopnie rozpusty.

W tym samym czasie, gdy Dadaji coraz głębiej pogrążał się w bezczynności, długach i zależności od Naradzana Durmaji, Rukmabai rozwijała się intelektualnie w sposób, który w tamtych realiach był niemal skandaliczny.

Przez 11 lat od ślubu Rukma Bai i Dadaji formalnie pozostawali małżeństwem, lecz ich drogi nie tylko się nie zeszły, ale oddalały coraz bardziej.

Dadaji, coraz bardziej zadłużony, coraz wyraźniej postrzegał swoją żonę nie jako osobę, lecz jako rozwiązanie problemów finansowych i sposób na odzyskanie pozycji, której nigdy naprawdę nie miał.

A jego wuj, człowiek doświadczony w manipulacji, doskonale rozumiał, że kluczem do przejęcia kontroli jest formalne wymuszenie wspólnego zamieszkania Rukmabaj z Dadajim.

Dadaji, nie widząc już szans na nieformalne wymuszenie posłuszeństwa, w marcu 1884 roku sięgnął po narzędzie ostateczne.

Dadaji, wnosząc sprawę do sądu, nie ograniczył się do żądania, by żona do niego dołączyła.

Dadaji oskarżał matkę i ojczyma Rukmabaj o chciwość oraz o manipulowanie młodą kobietą w celu zatrzymania majątku, który rzekomo powinien przypaść mężowi.

Dadaji i jego stronnicy naciskali, domagając się wykonania wyroku, bo tylko to dawało im szansę na odzyskanie kontroli nad kobietą i jej majątkiem.

Dadaji otrzymał rekompensatę.