Mentionsy

Ale Rejmajer nie był złym człowiekiem.

Rejmajer był człowiekiem o mocnym głosie i silnych rękach, przyzwyczajonych do pracy na roli.

Bo tak, choć Rejmajer żył samotnie, to kiedyś miał rodzinę, żonę i dwie córki.

Rejmajer nigdy im nie odmawiał.

Co patrząc na to, co miało spotkać Rejmajera, brzmi nieco ironicznie.

Ludzie z doliny mówili, że Rejmajer nigdy nie rozstaje się ze swoją księgą, że zawsze ma ją przy sobie.

Blejmajer przysiąkł, że zobaczył w niej twarz Nelsona Rejmajera, starego uzdrowiciela, którego znał od dzieciństwa.

Rejmajer rzucił na niego urok, a dopóki John nie odbierze mu jego mocy, klątwa nigdy nie zniknie.

Coraz częściej zaczął mówić o Rejmajerze.

Rejmajer znał Blejmajera od dawna.

Kiedyś chłopak pomagał mu przy zbiorach, a kilka lat wcześniej sam Rejmajer odprawiał nad nim modlitwy, gdy ten chorował.

Poprosił o to, by Rejmajer oddał mu swoją księgę.

W oknie pojawił się Rejmajer z latarnią w dłoni.

Blejmajer odkrzyknął, że musi wejść do środka, bo poprzedniego wieczoru zgubił książkę i wydaje mu się, że stało się to właśnie podczas jego wczorajszej wizyty w domu Rejmajera.

Rejmajer zszedł na dół i wpuścił całą trójkę do środka, niczego nie podejrzewając.

Kes i Kerry przytrzymali Rejmajera.

Stezorientowany Rejmajer zapytał, jakie są ich zamiary.

Rejmajer próbował wstać.

Blejmajer chwycił za kawałek drewna i uderzył Rejmajera w głowę.

Wtedy Kerry kopnął Rejmajera, a Blejmajer sięgnął po drugi kloc drewna, który mi podał i kazał uderzyć Rejmajera.

Potem Blejmajer uderzył go krzesłem, które połamało się na głowie Rejmajera.

Rejmajer mu je dał, a Blejmajer położył je do kieszeni kurtki.

Kerry i Blejmajer przymocowali linę, po czym Blejmajer nakazał Keremu, by ten udusił Rejmajera.

Kerry zacisnął linę tak mocno, że przestałem słyszeć oddech Rejmajera.

Kiedy Rejmajer był już martwy, Blejmajer nakazał im szukać książki.

Powiedział, że chce udać się z moim bratem do Rejmajera i sprawdzić, czy dom spłonął.

Wielu mówiło to samo, że Rejmajer praktykował pałał, że ludzie chodzili do niego po rady i modlitwy, że niektórzy bali się jego mocy.

Ich sąsiedzi twierdzili, że po śmierci Rejmajera zaczęli się jakoś dziwnie zachowywać.

O konsultacjach z czarownikami, o tym, że Blejmajer przekonał go, iż Rejmajer rzucił na nich zły urok, o planie odzyskania książki i o samej nocy morderstwa.

W jego pokoju znaleziono część pieniędzy pochodzących z domu Rejmajera oraz odzież przesiąkniętą dymem.

Jedni mówili, że rzeczywiście Rejmajer ukrył w domu słoik z pieniędzmi.

Inni, że były to zwykłe brednie, a Rejmajer, wbrew pozorom, był dość ubogim człowiekiem.

Prokurator twierdził, że Blejmajer i jego wspólnicy poszli do Rejmajera, by ukraść pieniądze.

Przez ponad 20 lat nie pojawiły się żadne wzmianki o Rejmajerze.