Mentionsy

W każdym razie dla Lestera to właśnie Bernice była tą dziewczyną.

Zakochanych nie powstrzymał nawet dystans, bowiem wybranka serca Lestera mieszkała w odległości około 250 kilometrów od rodzinnego Galesburga Lestera.

I dzięki tej obustronnej chęci do kontynuowania związku, ta relacja trwała, pomimo odsiadki Lestera.

Upór Bernice był godny podziwu, bowiem dziewczyna nie tylko wspierała Lestera na duchu, ale i chyba działała w tle.

Niestety wersje opowiedziane przez Lestera i Bernice, zarówno w trakcie śledztwa, jak i później na sali sądowej, znacznie od siebie odbiegały.

Ale zanim policja rozpoczęła swoje poszukiwania, Lestera już w okolicy nie było.

Według innej wersji to ta sytuacja wyglądała podobnie, choć nieco inaczej, bo Griffith nie tyle siedział w swoim aucie, co wyszedł z niego i szedł w kierunku Lestera, chcąc uniemożliwić chłopakowi ucieczka.

Kiedy 5 maja Jack Griffith umiera w szpitalu, wzmożono poszukiwania zbrodniczej pary, głównie Lestera, bo to zanim rozesłano listy Gończa.

Chłopakowi postawiono trzy zarzuty – morderstwa oraz dwóch rozboi z użyciem broni palnej, bo oprócz napadu na panią Poole, Lestera powiązano również z napadem na jednego ze sklepikarzy.

Historia Lestera i Bernice była opowieścią o dwójce młodych, zakochanych w sobie ludziach, którzy na przekór wszystkim dążyli do tego, by być razem.

Prokurator zapowiadał, że będzie wnosił oskarżenie o morderstwo pierwszego stopnia zarówno względem Lestera Brocklehurst'a, jak i Bernice Felton'a.

Spojrzał na wyciągniętą w jego kierunku dłoń, później na Lestera i powiedział Nie mógłbym tego zrobić, Lester.

Ojciec Lestera, który nie mógł być obecny na miejscu, prosił go, by sprawdził, jak się miewa jego syn.

Próbuje jedynie za wszelką cenę zostać żoną Lestera.

Gdyby Bernice była żoną Lestera, przysługiwałoby jej prawo do odmowy składania zeznań.

Lestera, nie krowy.

Na fali nagłej sensacji Lestera Brokelhersta zaczęto podejrzewać o inne, nierozwiązane sprawy morderstw i zaginięć.

Proces Lestera zaplanowano na 25 czerwca 1937 roku.

Bo wbrew prośbie Lestera, państwo Brocklehurst postanowili pojawić się na sali sądowej, by wziąć udział w procesie syna, choć zdaje się, że chyba nie występowali w charakterze świadków.

Być może dlatego, że Bernice też tutaj nie bawiła się w zbędne cerygiele i całą winę podczas procesu, kiedy zeznawała w sprawie Lestera, przerzuciła właśnie na niego.

Ale zrobiła to, bo, cytując, była przerażona i bała się Lestera.

Czuła się bezradna, nie mogąc nic zrobić w sprawie przestępstw popełnianych przez Lestera.

Nie wiedziała, czy jej sprzeciw nie wyprowadzi Lestera z równowagi.

Na koniec jeszcze stwierdziła, że już nie kocha Lestera i pomimo tego, że nosi pod sercem jego dziecko, nie zamierza wychodzić za niego za mąż.

Nie wiem jak wy, ale pomimo tego przerzucania odpowiedzialności na Bernice, to pamiętając jak na pierwszym etapie przesłuchań Bernice zachwalała swojego lubego, to jakoś bardziej wierzę w wersję przedstawioną przez Lestera.

To by idealnie tłumaczyło ich pośpiech i determinację oraz brak większego zdziwienia Lestera, kiedy przekazano mu wiadomość o stanie odmiennym Bernice.

W międzyczasie obrońca Lestera składał kolejne wnioski apelacyjne.

Wniosek obrońcy był jak najbardziej zasadny, bo choć wina Lestera była bezdyskusyjna, to w tej sprawie istniał szereg okoliczności łagodzących, które mogły i powinny wpłynąć na decyzję ławy przysięgłych w sprawie zasądzonej kary.

I nieco żałuję, że stan psychiczny Lestera nie został dokładnie zbadany, bo zdaje się, że jego postać została spłycona.

A córka jej i Lestera?