Mentionsy

Pomysłów na to, kto zastrzelił księcia Druckiego-Lubeckiego w pałacowym parku w Teresinie było naprawdę wiele.

Kiedy doszło do zbrodni w Teresinie, żony księcia Druckiego-Lubeckiego nie było w domu, bawiła akurat wraz z najstarszą córką w Paryżu na ślubie swojej siostry.

Czekała tam już na niego depesza z wiadomością o zabójstwie księcia Druckiego Lubeckiego.

No i to był ostatni raz, kiedy widział Władysława Druckiego-Lubeckiego żywym.

Z zeznań służby pałacowej wynikało, iż w poniedziałek rano do księcia Władysława Druckiego-Lubeckiego wszedł wydalony oficjalista, z którym nastąpiła bardzo ostra...

26 kwietnia 1913 roku odbył się uroczysty pogrzeb księcia Druckiego Lubeckiego.

Władysława Druckiego-Lubeckiego wyprzątnął jego zawartość.

Przy czym te próby otrucia nie zaszły w Teresinie, tylko w warszawskim mieszkaniu Druckiego Lubeckiego przy ulicy Rysiej.

Jak twierdził nadawca listu, spotkał on w parku księcia Druckiego Lubeckiego, któremu towarzyszył jakiś nieznajomy nadawcy listu człowiek, a kiedy ten się oddalił, Strzelbicki nawiązał z księciem rozmowę, która przerodziła się w sprzeczkę, następnie w walkę,

Kasacja została złożona, ale w tym czasie na świecie zaczęły się dziać rzeczy, które nie tylko zabójstwo księcia Druckiego Lubeckiego, ale i wszystkie inne sprawy odsunęły na dalszy plan.

Też wziął udział w seansie spirytystycznym, podczas którego postanowiono wywołać Władysława Druckiego-Lubeckiego.

Także Zakrzewski tam ewidentnie został sprowadzony nieprzypadkowo i też on stale nie zapytał o Druckiego Lubeckiego.

Także tych wielkich książąt tam było kilku, ale podczas procesu zwrócono uwagę na jednego, na Dymitra Pawłowicza Romanowa, ponieważ jego data urodzenia 6 września 1891 roku została zapisana w kalendarzu Druckiego-Lubeckiego, który włączono do materiału dowodowego.

Żadna z tych wersji wydarzeń nie była już później badana, nie prowadzono dalszego śledztwa w sprawie zabójstwa księcia Druckiego Lubeckiego.

Ulica, przy której stoi nosi nazwę Aleja Księcia Druckiego Lubeckiego.