Mentionsy

Oczywiście w stanie agonalnym po prostu już odłączamy żywienie pozyjelitowe, czy nawet doustne to już tym bardziej.

Jest ECMO, jest respirator, jest sztuczna nerka, sztuczne płuco, czyli krążenie pozoustrojowe itd.

Musimy wybrać pośrodku, żeby ten proces przechodził naturalnie, ale z drugiej strony też nie stoimy, nie patrzymy na to cierpienie, tylko robimy wszystko, żeby ten okres umierania był jak najbardziej łagodny, pozbawiony bólu, cierpienia, duszności i wszystkich tych objawów nieprzyjemnych dla pacjenta.

Miałam do czynienia z rodzinami lekarskimi, które prowadzili nawet żywienie pozajelitowe na własną rękę i podawali to żywienie.

No to wtedy to faktycznie ja jako lekarz nie pozwalam na takie, na taką sytuację.

Opieka paliatywna ona nie zaczyna się tylko wtedy, kiedy, to też o tym powiemy, kiedy trafia do hospicjum i nie kończy się wtedy, kiedy dziecko, czy tam osoba dorosła umiera, tylko teraz już cały świat o tym mówi, że opieka paliatywna już może się zacząć w tym momencie, kiedy człowiek, czy dziecko, czy dorosła osoba dostaje rozpoznanie, które może mieć złe rokowanie, które może być nieuleczalne.

To już można wtedy pokazać, że jeżeli tak nastawiamy się na leczenie, będzie taka droga, ale jest taka szansa, że też będzie nieuleczalna, to wtedy jest taka droga i żeby już wtedy zapoznać się.

No właśnie, to jest chyba jeden z najbardziej takich pozytywnych wątków i w ogóle, co daje ta praca.

Ja bardzo lubię na przykład konferencje albo jakieś zjazdy peliatywistów, bo to są najbardziej pozytywne.

To nasze spotkanie, mówię, takie w kuluarach albo później jakieś tam kolacje, to jest najbardziej takie pozytywne, bo faktycznie, czego mnie nauczyła praca w hospicjum, zwłaszcza dziecięcym,

A później wprowadziłam takie tradycje w swojej pracy, bo ja oprócz tego, że w hospicjum dla dorosłych, to dalej pracuję jako pediatra w POZ, też w prywatnej praktyce.