Mentionsy

Aha, jesteś biskupem Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce.

Chociaż jakiś czas temu przez przypadek zupełnie się dowiedziałem, chociaż to podobno nie w polskiej kulturze i nie w polskiej tradycji, ale w niektórych krajach zachodnich zwierzchników Kościoła tytułuje się eminencjami, a nie ekscelencjami.

Tutaj pojawia się mem stworzony jakiś czas temu przez osoby ode mnie z kościoła.

Bo to tak jest, że o wielu kościołach można powiedzieć, że no tu był założyciel, tu jest jakaś wspólnota, odłamała się, tutaj był jakiś bunt, a o naszym kościele oczywiście, że można wskazać takie jakieś markery, różne takie miejsca graniczne.

Dla Kościoła Katolickiego, dla tego co nazwiemy ortodoksyjnym Kościołem Katolickim.

Dla mnie katolickimi Kościołami są wszystkie te Kościoły.

Tam, gdzie te cztery elementy są zachowane, tam rozpoznajemy obecność Kościoła Katolickiego, czyli tego Kościoła, który został ustanowiony i założony przez Jezusa Chrystusa.

Wiesz, ja z tym umówiłem na przykład na rozmowę z księdzem z kościoła też polsko-katolickiego, mariawickiego.

Jest to organizacja kościoła wspólnotowego, lokalnego, który, tak jak powiedziałem, zachowuje te pryncypia.

Niedawno obchodziliśmy 300 lat powstania tej tradycji starokatolickiej w ramach katolickiego kościoła, ponieważ już ponad 300 lat temu w Holandii czy w Niderlandach, w Utrechcie, która była już po reformacji, katolicyzm był może już nie bardzo prześladowany, ale jednak doświadczył dużo dyskryminacji, dużo jakichś takich

Kościół rzymski trochę odchodząc od tych kanonów wczesnego kościoła zgodził się na to, że wystarczy jeden biskup, no więc tutaj też jest ta historia.

Myślę, że to było doświadczenie wczesnego kościoła, że to po prostu byli ich bracia, przyjaciele.

Reformacja, o ile się wpisała w tą historię naszą, no to właśnie w tym doświadczeniu Kościoła Utrechckiego, czyli raczej doświadczenia prześladowań.

Czyli, jeśli tak można powiedzieć, niezgodą na centralizację Kościoła.

Wybitny historyk Kościoła, który w swoich pracach wykazywał, że dogmat o nionyności papieża nie tylko jest wątpliwy, ale on też po prostu znowu podzieli Kościół.

Właśnie z tego czasu jeszcze kościoła niemieckiego.

W ramach kościoła niemieckiego powstała pierwsza polskojęzyczna parafia.

I to była parafia normalnie działająca w ramach niemieckiego kościoła, z polską liturgią, miała polskiego proboszcza.

Zaczynają czytać też ojców apostolskich, ojców Kościoła.

Nasz pierwszy biskup przewodniczący Piotr Hickman to był człowiek, który dużą część swojego życia był pastorem kościoła, amerykańskiego kościoła baptystów i właśnie jako pastor zaczął się otwierać na tradycję katolicką.

Otwierając się na nią przyszedł, przystąpił do Kościoła Starokatolickiego w Los Angeles, który działał.

Czyli wy żyjecie w jakiejś jedności komunistymi kościołami polsko-katoickimi?

My jesteśmy w pełnej jedności z tą naszą czwartą falą, czyli z kościołami.

Tutaj jest prowadzony dialog też z Kościołem Ewangelicko-Luterańskim, Kościołem Ameryki, czyli ELCA, który też wywodzi się z tego doświadczenia Kościoła Luterańskiego w Skandynawii, więc on też zachowuje chociażby sukcesję apostolską i z nim mamy też oficjalne różne dokumenty podpisane, takie wspólnotowe, więc w Stanach Zjednoczonych przede wszystkim ten dialog się odbywa, w Polsce myślę, że jeszcze trochę czasu na to potrzebuje.

No i tak średnio od tamtego czasu, a w zasadzie pandemia i taki egalitaryzm, który zapanował w kościołach, bo wszystkie miały do dyspozycji tylko streaming, bardzo nam urosła liczba wiernych, bo rzeczywiście ten rok pandemiczny i rok później był bardzo taki

Owoce, jeśli tak mogę powiedzieć, w rozpoznawalność naszego kościoła.

Tutaj również, nie będę ukrywał, sprawa próby wykreślenia naszego kościoła z rejestru kościołów i związków wyznaniowych.

Oczywiście z państwem mogą współpracować, ale państwo nie może, ani kościoły nie powinny wymuszać rzeczy różnych na państwie, ani państwo nie powinno wymuszać różnych rzeczy na kościołach.

Czy na przykład jak ktoś przychodzi z kościoła rzymskiego do was, to jest ponownie chrzczony?

Ale na pewno będziemy nieco inaczej podchodzić do chociażby kwestii chęci odejścia z Kościoła.

No zawsze masz to na plecach, że byłeś kiedyś członkiem Kościoła Rzymskokatolickiego.

Kiedy możemy powiedzieć, że oto naprawdę mamy członka Kościoła, a do tej pory jest w Kościele, wspieramy... Przepraszam, powtarzacie chrzest, tak?

Oczywiście to będzie kwestia też jurysdykcji, biskupie i pewnych zasad funkcjonowania kościoła, ale nikt u nas nie będzie podważał, że to jest osoba z sakramentem święceń.

I pewnie też niektórych innych wspólnot, no ale tutaj odnośnie Kościoła Rzymskokatolickiego będziemy mówili, więc trudno byłoby mi czy nam, bo też rozmawialiśmy o tym w Kościele, podpisać taką oficjalną deklarację, bo podpisanie deklaracji o uznaniu chrztu dla nas to jest również stwierdzenie uznania konsekwencji wszystkich, które z tego chrztu wynikają.

Nie byłoby absolutnie problemu, żeby taki dokument podpisać z luteranami, metodystami, Kościołem Ewangelicko-Reformowanym, czyli tymi kościołami, które praktykują to samo co my, czyli tak zwaną gościnność eucharystyczną.

Ale w tych kościołach, czy z tymi kościołami, które tego nie praktykują, czyli brzydko mówiąc nie są w stanie nam się odwdzięczyć tym samym, czyli moim członkom, członkom mojego kościoła, no to pojawia się problem, bo pytanie jest nie o to, czy to jest jakaś tam kwestia coś za coś, ale czy wy naprawdę wierzycie w to, że nasz sakrament chrztu włącza tą osobę w Jezusa Chrystusa, bo to jest jedyny warunek do tego, żeby później być w komunii, czyli też przyjmować komunię świętą.

Osoba, która chciałaby zostać duchownym, duchowną w naszym Kościele, przede wszystkim musi być członkiem Kościoła już od jakiegoś czasu i w nim funkcjonować.

Rozmowa z biskupem Tomaszem Puchalskim z Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce.

Opowiadając o tym, o nas, o naszych kościołach, o ekumenicznej wspólnocie katolickiej, stwierdził, że dla części osób my będziemy jak taka łajba ratunkowa, że płynie wielki statek, z którego co jakiś czas albo ktoś sam wyskakuje, albo jest wyrzucany, bo już tam z różnych powodów się nie odnajduje albo nie może odnaleźć.

Fantastyczne środowisko zarówno członków i członki naszego kościoła, jak i osób z innych kościołów i wspólnot religijnych, bo jest to duszpasterstwo z jednej strony, a z drugiej strony trochę takie już środowisko też ludzi, którzy po prostu chcą się siebie nawzajem uczyć, poznawać.