Mentionsy

Po kilku latach samodzielnego prowadzenia niewielkiej łodzi żaglowej przewożącej pasażerów między Staten Island a Manhattanem, Vanderbilt zaczął szukać większych możliwości i w 1817 roku jego pracowitość i reputacja przyciągnęły uwagę Tomasa Gibbonsa, zamożnego plantatora z południa i właściciela kilku parowców.

Gibbons właśnie planował rozpocząć regularne rejsy między Nowym Jorkiem a New Jersey, łamiąc monopol przyznany Robertowi Fultonowi i Robertowi Livingstonowi na żeglugę parową.

Gibbons zatrudni Vanderbilta jako kapitana jednego ze swoich parowców, Bellona, ale to była rola znacznie wykraczająca poza zwykłą nawigacją.

W ciągu 12 lat współpracy z Gibbonsem, Vanderbilt zdobył nie tylko doświadczenie w zarządzaniu flotą i prowadzeniu operacji logistycznych, ale także wgląd w strategie prawne, polityczne i biznesowe, które później sam doskonale wykorzystywał.

Ich działalność doprowadziła ostatecznie do słynnej w Stanach Zjednoczonych sprawy Gibbons vs. Ogden, w której sąd najwyższy USA orzekł, że prawo federalne ma pierwszeństwo w regulowaniu handlu międzystanowego, co otworzyło drogę do swobodnej konkurencji w transporcie.

Sprawa Gibbons vs. Sogden to jeden z najważniejszych procesów w historii amerykańskiego prawa konstytucyjnego.

Z kolei Thomas Gibbons, z którym współpracował Vanderbilt, prowadził konkurencyjną linię, jednak bez tej licencji, twierdząc, że działa na podstawie

Ogden pozwał Gibbonsa twierdząc, że naruszał on stanowy monopol.

W wyroku Sądu Najwyższego przyznano rację Gibbonsowi i sąd orzekł, że Kongres ma wyłączne prawo do regulowania handlu międzystanowego, Stan Nowy Jork nie miał prawa udzielać monopolu, który ograniczałby handel między Stanami, a licencja federalna Gibbonsa ma pierwszeństwo przed prawem stanowym.

Dzięki wyrokowi Vanderbilt i Gibbons mogli rozwijać działalność bez ograniczeń.

Przez 12 lat Cornelius Vanderbilt był lojalnym człowiekiem Gibbonsa, który miał o nim powiedzieć, on uderza we wszystko, co stanie na jego drodze.