Mentionsy

Rzeczywiście muszę powiedzieć, że tego materiału był ogrom i chyba moim celem, choć nigdy sobie tego tak nie definiowałam jakoś świadomie, było wydobycie Konrada Swinarskiego z takich przyszpileń i takiej pewnej dwubiegunowości.

To poszukajmy drogi Konrada Swinarskiego dalej.

Ale kiedyś Krystian Lupa, skądinąd asystent Konrada Swinarskiego, jego uczeń, powiedział coś takiego sobie, że ja w ogóle nie jestem człowiekiem, tylko jakąś maszyną do robienia teatru.

I chyba tak było też w przypadku Konrada Swinarskiego, że on po prostu miał tak rozpędzoną myśl twórczą właśnie dotyczącą kolejnych projektów,

No, tak się złożyło, że nie ma teczki, to znaczy jest teczka bardzo pusta Konrada Swinarskiego, ale za to są bogate teczki jego małżonki, Barbary Witek-Swinarskiej, więc to się trochę równoważy.

Krótkiej wypowiedzi Konrada Swinarskiego na próbie dziadów, legendarnego przedstawienia, które było realizowane od września 1972 roku do lutego 1973, kiedy miało swoją premierę.

To był cykl nagrywany niedługo przed śmiercią Konrada Swinarskiego w 1975 roku.

To jest to, że pokazuje nam Pani także Konrada Swinarskiego nie tylko jako twórcę stricte tworzącego na scenę teatralną, ale także na różne inne przestrzenie czy do różnych mediów, no bo inaczej jednak projektuje się spektakl w teatrze operowym, a takich współprac między innymi z Laskalą Konrad Swinarski na swoim koncie trochę miał, a inaczej robi się...

Ogromną wdzięczność do Konrada Swinarskiego za to, że był taki, jaki był.

Z Beatą Guczalską rozmawiał Łukasz Wojtusik, a do tej rozmowy włączyli się również spontanicznie dawni współpracownicy Konrada Swinarskiego, między innymi Jerzy Fedorowicz i Kazimierz Wiśniak.