Mentionsy

To była próba z mojej strony, żeby pisać krótkie opowiadania, czego nigdy wcześniej nie robiłem.

Natomiast postacie, które tam występują zaczynają żyć własnym życiem.

Ale z drugiej strony byłam kobietą na tym stanowisku, więc możliwe, że mogłam dla innych być przykładem.

Mój ojciec był matematykiem.

To nie było to, co ona chciała, ale ona była w tym.

Właściwie wewnętrzne rozdarcie jest tematem większości książek, które napisałam.

Myślę, że był przyjemnym człowiekiem.

Ojciec był dobrym, miłym, czarującym człowiekiem i przez długi okres czuła się właściwie bardziej skłonna ku naukom ścisłym.

Mamę bardzo lubiłem, m.in.

Jak bardzo ją kochałam, jak bardzo ją ceniłam, podziwiałam.

Dodam tylko, że Justyna tłumaczyła tę książkę oczywiście ze szwedzkiego, ale potem kolacjonował, czyli porównywał przekład polski z oryginałem.

Mieliśmy spotkanie, jeśli dobrze pamiętam, na kolektywie na zimie w sklepie poza Sztokholmem.

Nie wiem.

To było coś, co zapomniałam.

Nie często się płaczę w towarzystwie innych, ale sądzę, że M. opłakiwał utratę swojego kraju i swojego języka.

A tutaj M stawał się w jakiś sposób nowym doświadczeniem.

O, tak może zapytam.

Ja się nie zgadzam, nie zgodzę się, że ja jestem bohaterem ani w tym sensie, ani w żadnym innym.

I książki, które najbardziej cenię, są właśnie o tym.

Maciej przed chwilą mówił o krytykach, którzy doceniali, jak byś go nazwała swoim językiem.