Mentionsy

Trójka.

Program Trzeci Polskiego Radia.

Wszystkie książki świata.

Pisania uczyła ją między innymi Zadie Smith, ale o tym, jak do tego doszło, że została pisarką, Maggie opowie za chwilę sama.

Wyjątkowa kowbojka, celebryci, którzy nie radzą sobie z wychowaniem dzieci, małżeństwo, które wzięło ślub, ale już wcześniej przestało się kochać, miłosne trójkąty i drapieżna puma.

Oto świat kowbojskiego tanga.

I zorientowałem się, że możemy ją traktować jako sprawozdanie, czy też osobistą historię o nauce pisania.

Twojej nauce pisania.

Myślę też, że łatwiej było mi tolerować ten mrok lub okrucieństwo ludzi w tych krótszych utworach, niż gdybym musiała pracować nad nimi przez lata.

Mam w głowie listę fragmentów, które, moim zdaniem, mogą przerodzić się w opowiadania.

Nie chciałam zostać jej członkinią, po prostu mnie ciekawiła.

Pomyślałam, że w zupełnie odrębnych kontekstach każda z tych rzeczy może być składnikiem opowiadania.

A potem, gdy położyłam się do łóżka, chwilę przed zaśnięciem usłyszałam głos bohatera.

Nie mam żadnej metody i to pewnie dlatego od dawna nie napisałam żadnego opowiadania.

Są bardzo trudne i wymagają aktywnego myślenia.

Jestem naprawdę otwarta na ten proces, bardzo mi się podoba.

Sammy, najważniejsza w kowbojskim tangu, to postać bardzo złożona i niezwykle ciekawa.

Profesjonalna, wspaniale zbudowana, zamknięta w sobie kowbojka.

Któregoś razu wracałam z psem na studia.

Dla mnie pisanie jest zawsze procesem konstruowania i rozwijania.

Pierwsza część jest napisana głosem pana Carpenbusha.

Doszłam do punktu, w którym czułam, że nie mogę już nic więcej zrobić z tej perspektywy i muszę zmienić punkt widzenia.

Kiedy zaczynałam to opowiadanie, nie miałam koncepcji, że będą to trzy odrębne części, trzy różne punkty widzenia.

Oczywiście postacie również są częścią procesu tworzenia.

Było to nawiązanie do moich studiów w Iowa i na Stanfordzie, do tego szczególnego, nieco pretensjonalnego głosu oraz określonego sposobu zachowania bohatera.

Chcieli robić kariery na wzór Johna Abdayka czy Philippa Rotha.

Z pewnością zawiera element łotu szczęścia.

Tak, większość opowiadań była gotowa, a między moją drugą, a trzecią powieścią była siedmioletnia przerwa.

Jestem z nich dumna.

To ta sama nudna historia.

To opowiadanie zostanie prawdopodobnie zekranizowane przez Apple, ale będzie nie do poznania.

Bohaterami są gimnastyk i płotkarka.

Zwracają się ku sobie w tym spotkaniu, traktując je jako znak, że przed nimi wciąż jest wiele życia, szukają wsparcia i wychodzą z tego spotkania ze świadomością, że muszą wrócić do swoich domów i zacząć od nowa.

Wielki krąg opowiada o tym, jak radzić sobie z ogromem życia i świata.

Jest tam postać artysty wizualnego, który próbuje tworzyć obrazy wskazujące na ograniczenia malarstwa.

Sprzedałam swoją pierwszą książkę, ale nie została jeszcze wydana.

Zanim o kolejnych opowiadaniach, niektórych z nich, zatrzymajmy się na chwilę przy ciele, kwestii ciała.

Zaatakowała ją Puma.

I to wszystko w jej życiu zmienia, rzecz jasna.

Dzięki tym umiejętnościom uświadomiłam sobie różne sposoby, jakie ciało ludzkie łączy się z ciałem konia.

Jazda konna wyostrzyła moje spojrzenie na ciała.

Jest to też wspólne działanie ze zwierzęciem, które daje poczucie, że czasami nie kontroluje się w pełni własnego ciała.

Widać to w opowiadaniu Wielka Środkowo-Pacyficzna Kompania Eksploatacji Guana.

Interesuje mnie ten rodzaj niebezpieczeństwa, a także sposób, w jaki nasze ciała i pociąg fizyczny mogą nas zdradzić, czego przykładem jest La Moretta.

Można odnieść wrażenie, że jest się na tej wyspie z bohaterkami i bohaterami twojego opowiadania.

Widzę miejsca, w których pominęłam pewne rzeczy, ponieważ ich nie znałam, co moim zdaniem może być pomocne, bo pozostawia przestrzeń dla wyobraźni czytelnika.

Dotarliśmy, zresztą już o nim wspominaliśmy, do mojego ulubionego opowiadania.

Nosi tytuł La Moretta.

W tym przypadku miałam naprawdę jasne źródła.

Nie wiem nic więcej na ten temat, ani czy to prawda.

Historia o zemście zainspirowała mnie jako pierwsza.

Opowiadanie w dużej mierze dotyczy tego młodego mężczyzny, który próbuje zmierzyć się ze swoją męskością, niekoniecznie mając język, by o tym mówić, będąc coraz bardziej przygniecionym ciężarem życia.

Prawdopodobnie nie jest trafne stwierdzenie, że jest to głos jego sumienia.

Dla mnie to dziwna sprawa.

Dlatego, moim zdaniem, jego sumienie przybiera postać prokuratora i śledczego, próbując zmusić go do przyznania się do czegoś, niezależnie od czego, czy jest to prawda.

W chwili ponownego dostosowania, uświadomienia sobie błędu i jego skorygowania albo w momencie ponoszenia konsekwencji takiego błędnego czy niewłaściwego przekonania.

Zawsze interesowały mnie też miejsca.

Jak już wspomniałam, bywa, że postać wyłania się dopiero w wyniku wielokrotnego przepisywania.

Spędziłam dwa miesiące w Montanie tuż przed napisaniem tego opowiadania.

Połączenie tego wizualnego obrazu nieistniejącego ośrodka narciarskiego i tego typu osobowości tej młodej kobiety stawały się podstawą do napisania tego opowiadania.

W kowbojskim tangu są opowiadania, które dzieją się w twojej okolicy, znajoma z miejsca 10a i anielska ciągotka.

Sama też, choć znajmy umiar, stałaś się celebrytką jako bestsellerowa pisarka.

Wróciłam do L.A.

Ale urodziłam się w południowej Kalifornii, w południu L.A.

Chociaż od czasu, gdy napisałam te opowiadania, celebryctwo zmieniło się nie do poznania.

Ta cecha również jest dla mnie bardzo interesująca.

Gdy myślę o najważniejszym zdaniu wyjętym ze zbioru Kowbojskie Tango, jest nim to z opowiadania Anielska ciągotka.

Myślę, że dopiero kiedy niedawno pojechaliśmy tam i zrobiliśmy to, mój tata lepiej zrozumiał, dlaczego tego chciała.

Nigdy nie dochodzimy do rozwiązania.

Bo wtedy cały system przekonań się rozpada.

Dziękuję także w naszym imieniu Katarzyny First-Wojtkowskiej i Michała Nogasia.

Wszystkie książki świata.