Mentionsy

Związanym z obchodzonym w tym roku rokiem Andrzeja Wajdy i chciałabym Państwu zaproponować spojrzenie na twórczość filmową Andrzeja Wajdy, ale w kontekście pojawiających się w tych filmach dzieł sztuki, obrazów.

Bo rzeczywiście dla Andrzeja Wajdy to myślenie o sztuce było obecne w całej działalności, zarówno teatralnej, filmowej i jakby w ogóle szeroko mówiąc artystycznej.

I omawiając wybrane filmy, wskazując na kadry, będę starała się z państwem zastanowić i odpowiedzieć na pytania, jakie funkcje pełnią w filmach Andrzeja Wajdy dzieła plastyczne, jaką rolę wyznacza im sam autor w tworzeniu opowieści, obrazu filmowego i w jaki sposób ten cytat malarski

Pokazuję tutaj jeszcze dla Państwa obraz, jeden z obrazów Andrzeja Wajdy, w tym wypadku z 1947 roku, gdzieś zanurzony w takim surrealizmie, zatytułowany Mózg Hydraulika,

Czyli to Wróblewski tak naprawdę uczynił z Wajdy reżysera.

Proszę popatrzeć na ten obraz, bo takie kadrowanie, takie fragmentaryczne ujęcia, taka kompozycja będzie w pierwszych filmach Andrzeja Wajdy.

I to jest ten cytat Andrzeja Wajdy wskazujący na tą wielką siłę działania obrazów Wróblewskiego.

I pierwsze filmy Andrzeja Wajdy, jego debiut filmowy, 1955 rok,

Wszechnica Wajdy, że to jest cytat bezpośredni, ale nie dekoracja, nie takie czyste, tylko bezpośrednie estetyczny wtręt.

I Wróblewski pojawia się w wielu filmach Andrzeja Wajdy.

Przypomina swoje życie, swoje ideały i może zaprzedanie tym ideałom w kontekście prawdziwego artysty, który był tak ważny dla Andrzeja Wajdy.

Mamy dramat Stanisława Wyspiańskiego z 1901 roku i film Andrzeja Wajdy 1972 rok.

I plakat Waldemara Świeżego do filmu Andrzeja Wajdy, ukazujący głównych bohaterów, czyli Daniela Olbrychskiego i Ewe Ziętek, którzy grali Pana i Pana Młodego, ale oni nam się jeszcze wielokrotnie pojawią.

I ten obraz dla Andrzeja Wajdy był rzeczywiście bardzo ważny.

Więc ten obraz dla Andrzeja Wajdy był bardzo ważny i szukał niejako pretekstu, żeby umieścić go w jakimś filmie.

Stańczyk w sztuce pojawiał się dużo wcześniej i w wielu innych obrazach, ale rzeczywiście niejako jest taką własnością Matejki i też przez obrazy Matejki wraca w utworach w filmie Wajdy.

To, że daje Stańczykowi swoją twarz i rozpoczyna historię swoich obrazów historycznych właśnie od takiego manifestu artystycznego, więc popatrzmy na tą postać, bo u Wajdy wielokrotnie ona się pojawia, ale nie tylko w tym obrazie.

Tutaj mamy bardzo ciekawe jakby potwierdzenie tego, bo rysunek samego Andrzeja Wajdy i taki napis Zosia i Haneczka różnie ubrane, ale kokardy takie same z obrazu macierzyństwo.

Więc szkic Andrzeja Wajdy jakby mówiący od razu jak te postaci w filmie mają wyglądać, z którego obrazu mają być zaczerpnięte.

Ta wyobraźnia i ta pamięć obrazowa Andrzeja Wajdy rzeczywiście jakby przebija niemal w każdej scenie.

Wiele postaci przy tym oknie pojawia się w filmie Wajdy.

Tych cytatów filmowych u Andrzeja Wajdy jest znacznie więcej.

I proszę popatrzeć tutaj ta sceneria i tutaj tylko ten obraz, który jest wzorem i jakby takim przetworzeniem u Andrzeja Wajdy.

Więc rzeczywiście Wesele Wyspiańskiego jest tym filmem bardzo silnie nasyconym, przede wszystkim sztuką z końca XIX wieku, początku XX wieku, więc wtedy, kiedy Wyspiański żył, kiedy tworzył, to było główne źródło dla Andrzeja Wajdy.

Ale w twórczości Andrzeja Wajdy