Mentionsy

I to się stało w momencie, kiedy w końcu udało mi się dotrzeć do wisarionowców, do wyznawców milicjanta, który ogłosił się Chrystusem, dotrzeć do nich teraz.

Pierwsza strefa to jest strefa wisarionowców, ta strefa wewnętrzna, a druga strefa to jest strefa zewnętrzna, czyli no niestety strefa teraz ruskiego miru.

Więc tu możemy tak, spróbować najpierw to wyjaśnić z punktu widzenia wisarionowców, a potem próbować zrozumieć, co się też stało z naszego punktu widzenia.

Z punktu widzenia wisarionowców, ja mówię, oni oczywiście uogólnia, bo wiadomo, że to też jest grupa, trzeba powiedzieć, że w tej strefie wewnątrz było 3 do 5 tysięcy osób i z tego, co wiem, to jest ciągle liczna grupa, bo to jest ciekawe, oni dalej funkcjonują, dalej tam jest.

I jak podróżowaliśmy w pewnym momencie, czy jak wracaliśmy ze strefy za którymś razem i na granicy nas białoruscy pogranicznicy sprawdzali i pytają, skąd my jedziemy i my mówimy, że właśnie od Wisarionowców, to oni zatrzymali pociąg.

Ja znam już to zanurzenie w tym świecie, bo znam go od wisarionowców.

Ta straszliwa bajka właśnie, taka mroczna, to znowu, to jest przykład tego, że jak ja mówię o tych dwóch strefach i o tej bajce wisarionowców, oni sami to nazwali królestwem bajki i ta strefa ruskiego miru i też bajka tego ruskiego miru, to nie jest tylko metafora, tylko rzeczywiście oni realnie właśnie próbowali budować taką mitologię i taki świat.

No to jest w ogóle taki moment, ja sobie teraz myślę, jak pisałem te rzeczy, pewnie nie na samym początku wjeżdżenia do Wisarionowców, ale później nagle sobie zdałem sprawę z tego, że

Bo najpierw mamy opowieści o tym, jak ja jeżdżę transsyberyjską do Wisarionowców i to są też opowieści awanturnicze i przygodowe.

Znowu i mamy, jak ta opowieść właśnie o podręcznych, prawda, ale tym razem nie w tej zonie mniejszej, nie w sekcie wisarionowców, tylko nagle widzimy to w tym szerszym planie.