Mentionsy

Kordian zaprosił mnie do udziału w spotkaniu na festiwalu w Jarocinie w ruinach Kościoła Ducha Świętego.

Wręcz się zagłusza ich głos albo ich się marginalizuje i wypycha z kościoła.

To też, nie ukrywam, w kontekście różnych rzeczy, które się dzieją w polskich kościołach, to też ma taką wartość, nie tylko konstruktywną, o której powiedziałem, ale chroniącą bardzo ważną przestrzeń przed jakimiś wypaczeniami czy patologiami.

różnych grup społecznych, no myślę, że wszyscy to dobrze znamy, czy to z kazań, czy z listów biskupich, że nagle w jednym z bardzo ważnych momentów Eucharystii z ambony padają słowa, które nie mają wiele wspólnego z Ewangelią, że padają słowa, które wyprowadzają nas z równowagi, że chce się wstać i zaprotestować, albo wstać i wyjść z tego kościoła, żeby się ochronić.

Że to nie są słowa, że to nie jest element mszy świętej, który pomaga mi w przeżyciu tego, po co ja tam przyszedłem, bo ja do kościoła nie przychodzę słuchać mądrzejszych bądź głupszych kazań księdza, ja przychodzę po to, żeby wejść w jakąś tajemnicę, żeby przeżyć jakieś misterium, żeby spotkać się z Panem Bogiem.

Jest też aspekt ochrony osób czy walki o ludzi, którzy z powodu tego, co słyszą w kościołach, do kościoła nie są już w stanie przychodzić.

Znam osoby tak pokrzywdzone i poranione i poniżane w kościele, które słyszały takie rzeczy z ambon, że w pewnym momencie przestały do kościoła przychodzić, bo czuły, że jak tam przychodzą, to po prostu kolejny i kolejny raz są ranione.

Są ludzie, którzy potrzebują właśnie przyjść do kościoła, bo chcą przeżyć Eucharystię, bo chcą przyjąć ciało Chrystusa, bo chcą posłuchać Jego słowa, bo chcą wejść w tajemnicę i nie mają siły po raz kolejny stresować się, denerwować się, bać się, że znowu zostaną sponiewierani i rozwaleni emocjonalnie.

Ja obserwując życie Małych Braci, ale nie tylko Małych Braci, bo czytając sobie różne rzeczy o różnych eksperymentach w Kościele, na różnych etapach historii Kościoła, to trochę takich rzeczy znalazłem i trochę ludzi poznałem, którzy brali udział w tego typu wspólnotach, czy właśnie takim jakimś niestandardowym modelu funkcjonowania.

Więc to są też takie czasami małe rzeczy, albo zadbanie o to, to też jest takich praktycznych, żeby we wszystkich kościołach, we wszystkich, nie wiem, salkach parafialnych, wspólnotowych były plakaty, gdzie będzie wyjaśnione, jak można zgłaszać w sposób bezpieczny dla siebie krzywdę, jak można mailowo, telefonicznie spotkać się na żywo, jak można zgłosić to, że doświadczyło się w przestrzeni kościoła, parafii, wspólnoty, coś, co nigdy nie powinno się wydarzyć.

dotyczące kościoła, pisane też przez ludzi kościoła, przez księży, przez naukowców, przez teologów, doktorów, profesorów.

Są różne koncepcje związane z tym, jak ten biskup powinien być obierany, żeby to było bliżej ludzi i z większym pożytkiem dla kościoła, więc to wcale nie jest, patrząc w przyszłość, jakieś totalne science fiction.

Wydaje mi się, że o sposobie wyboru biskupa warto rozmawiać, tym bardziej, że to się też od początku kościoła zmieniało, więc jeżeli się zmieniało,

Otwartość na osoby z marginesu kościoła, otworzenie drogi do komunii osobom rozwiedzionym i osobom LGBT+.

Zaprosiłabym do rozmów tych, co odeszli z kościoła.

Tak bardzo mi brakuje przepraszam od Kościoła.

Kiedyś, kiedy znowu zaczęły wychodzić różne brudy dotyczące Kościoła, ja czując się częścią tego Kościoła, zdarzało mi się w przestrzeni publicznej przepraszać za to, że

Rozmawiać i słuchać księży świeckich blisko i daleko i również tych, którzy są daleko od kościoła.