Mentionsy

Mówiliśmy do tej pory o dwóch wielkich prawdach, które sformułował apostoł Paweł, pragnąc ukazać kim naprawdę jest Jezus Chrystus.

Jezus jest obrazem niewidzialnego Boga.

Chcąc wiedzieć, kim jest Bóg, musimy patrzeć na Jezusa.

Sam Jezus powiedział swoim uczniom, kto mnie widzi, widzi Ojca.

Drugą prawdą, o której wspomnieliśmy już poprzednio, jest fakt, że Jezus jest tożsamy z mądrością, o której tak wiele mówi Stary Testament.

Ta mądrość objawiła się w pełni w Jezusie Chrystusie.

W tym sensie Jezus jest spełnieniem marzeń myśli żydowskiej, która przez całe wieki myślała o mądrości odwiecznej jak sam Bóg, która stworzyła świat i obdarzyła ludzi rozumem.

Logos nadszedł w Jezusie Chrystusie, abyście mogli Go zobaczyć.

Apostoł używa wyrazu eikon, mówiąc o Chrystusie, spójrzcie na Jezusa.

Jezus jest zarówno doskonałym obrazem Boga,

Jak i doskonałym obrazem człowieka, objawienie natury boskiej i natury ludzkiej jest w Jezusie Chrystusie.

To znaczy, że patrząc na Jezusa widzimy jakim jest Bóg.

I chciał uświadomić kolosanom, że to właśnie Jezus jest poszukiwanym przez nich eikon, obrazem Boga.

Jezus jest takim portretem.

Jeśli chcecie wiedzieć, jakim jest Bóg, spójrzcie na Jezusa.

Stwierdza, że Jezus jest pleroma Boga.

Słowo to jest niezbędne do wykończenia naszego obrazu, do wyjaśnienia, co chce wyrazić apostoł, pisząc o Jezusie.

Jezus jest nie tylko jedynie szkicem Boga, ani też Jego portretem czy opisem.

Apostół Paweł naucza, że przedstawicielem Boga w tym dziele jest Jezus Chrystus, Syn Boży.

Jezus jest pierworodnym wszelkiego stworzenia, czytamy.

Kiedy więc apostoł pisze o Synu, że jest pierworodnym wszelkiego stworzenia, chce przez to powiedzieć, że Jezusowi należy się najwyższa cześć.

Jezusa Chrystusa zaliczacie jedynie do ich grona, daleko im do Jezusa.

Wszystko stworzone jest przez Jezusa i dla Jezusa.

pośrednikiem Boga w początkowej fazie aktu tworzenia i Jego celem w końcowym etapie, ale że pomiędzy początkiem i końcem trwania tego dzieła na przestrzeni czasu w naszym rozumieniu Jezus jak gdyby spaja cały świat.

Bóg wszystkim tym kieruje, nad wszystkim tym czuwa, utrzymuje w harmonii poprzez Jezusa Chrystusa.

Kim jest Jezus Chrystus?

Tak więc Jezus jest głową ciała, to znaczy głową Kościoła.

Jezus Chrystus jest duchem wiodącym Kościoła.

Bez Jezusa nie jest zdolny do prawidłowego myślenia, działania ani obrania właściwej drogi, jaką powinien kroczyć.

Niezdyscybinowanie i nieostrożność, niedbałość Kościoła mogą spowodować to, że przestanie on być odpowiednim narzędziem działania Jezusa Chrystusa.

Po drugie, Jezus jest początkiem Kościoła.

Po trzecie, Jezus jest pierworodnym z grona umarłych.

Jezus Chrystus nie jest człowiekiem, który żył, zmarł i o którym czytamy i uczymy się teraz.

Jezus jest tym, który dzięki swemu zmartwychwstaniu żyje wiecznie.

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa daje Mu prawo do najwyższych godności.

Możemy już teraz uporządkować owe cztery prawdy, cztery myśli dotyczące Jezusa i Jego Kościoła, wyrażone w wersecie osiemnastym pierwszego rozdziału listu do Koryntian.

Apostoł naucza, że Jezus jest głową Kościoła, jest Jego żywym Panem, jest mózgiem Kościoła, jest źródłem powstania Kościoła.

Jezus przybył, żeby odnowić przymierze i przerzucić most nad przepaścią pomiędzy Bogiem i ludzkością.

Teolodzy głoszą czasami, że jakiś uczynek Jezusa zmienił stosunek Boga do ludzi z pełnego nienawiści na przyjazny.

Przez śmierć Jezusa Bóg mówi nam...

Bo w zadziwiający sposób Bóg w Jezusie pojednął ze sobą ludzi, żywe stworzenia, a nawet rzeczy nieożywione.