Mentionsy

Mówiliśmy do tej pory o dwóch wielkich prawdach, które sformułował apostoł Paweł, pragnąc ukazać kim naprawdę jest Jezus Chrystus.

Apostoł używa wyrazu eikon, mówiąc o Chrystusie, spójrzcie na Jezusa.

Rozumiemy już teraz, dlaczego apostoł Paweł użył w swoim liście greckiego słowa eikon.

Apostoł ujmuje więc rzecz bardzo prosto.

Apostoł Paweł tutaj używa innego słowa.

Słowo to jest niezbędne do wykończenia naszego obrazu, do wyjaśnienia, co chce wyrazić apostoł, pisząc o Jezusie.

Pamiętamy, że według gnostyków, których herezją zwalczał apostoł Paweł, dzieła stworzenia dokonał pomniejszy Bóg, nieświadomy istoty prawdziwego Boga.

Kiedy więc apostoł pisze o Synu, że jest pierworodnym wszelkiego stworzenia, chce przez to powiedzieć, że Jezusowi należy się najwyższa cześć.

Apostoł Paweł pomija je wszystkie z całkowitą obojętnością.

Apostoł Paweł kładzie nacisk na fakt, że posiednikiem Boga w dziele stworzenia nie było jakieś podrzędne i wrogie bóstwo, ale sam Syn Boży.

Zrozumiemy lepiej, do czego zmierza apostoł Paweł, przypominając, że świat został stworzony przez Chrystusa i Kościół jest jego nowym dziełem.

To nam chce uświadomić apostoł.

Apostoł nawiązuje tu do wydarzenia będącego punktem centralnym przemyśleń wiary i doświadczenia wczesnego Kościoła.

Apostoł naucza, że Jezus jest głową Kościoła, jest Jego żywym Panem, jest mózgiem Kościoła, jest źródłem powstania Kościoła.

Jedynym Jego celem jest skłonić ludzi ku sobie, aby wszystko, jak mówi apostoł Paweł, pojednało się z Nim.

Czynnikiem pojednania była krew przelana na krzyżu, tłumaczy apostoł.

Co apostoł przez to rozumie?

Musimy pamiętać o słowach apostoła Pawła, iż w Chrystusie Bóg pojednął wszystko ze sobą.

Wizją apostoła był świat, w którym człowiek istnieje i żyje, ale także i wszystkie rzeczy zostały niejako odkupione.

Niewątpliwie apostoł Paweł myślał o gnostykach.

Apostoł Paweł widzi to inaczej.