Mentionsy

Znajduje się tu wiele poetyckich obrazów, z których jedne pocieszają naród izraelski będący w niewoli babilońskiej, inne zapowiadają wyzwolenie, radosny powrót do ojczyzny i odnowienie narodu, Jerozolimy i świątyni, jeszcze inne wysławiają moc, wierność, dobroć i miłosierdzie Boga, Pana Izraela.

Otwierający tę przebogatą we wspaniałe treści część księgi rozdział 40 rozpoczyna się wołaniem Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg.

Jest to wołanie płynące ze współczującego, miłującego serca żywego Boga.

Trawa usycha, więdnie kwiat, lecz słowo Boga naszego trwa na wieki.

Człowiek jest istotą kruchą, słabą, jest kimś znikomym, przemieniającym, ale Słowo Boga jest mocne, pewne i wieczne.

Słowo Boga jest dla nas miejscem schronienia, jest fundamentem, na którym możemy budować nasze życie w wymiarze nie tylko doczesnym, ale i wiecznym.

Dopóki nie dostrzeżemy w Chrystusie Boga, Boga, który manifestuje się w ciele, nie poznamy, kim naprawdę jest On, Pan i Zbawiciel.

Izajasz stwierdza, że jest rzeczą zupełnie niepotrzebną i niedorzeczną, żeby porównywać Boga z kimkolwiek lub z czymkolwiek.

Bezsensowne jest wykonywanie podobizn posążków mających wyobrażać Boga.

Przywiązują się do martwych podobizn, do posągów, rzeźb, obrazów, zamiast szukać żywego, prawdziwego Boga.

Poetyckim, pięknym językiem Izajasz opiewa potęgę i majestat Boga jako stwórcy.