Mentionsy

I jak poleciałam po raz pierwszy, on mi powiedział, że jest Mysore, tam jest taka kolebka Ashtanga Yogi, jest to wyjątkowe miejsce i może bym chciała tam kiedyś pojechać.

Wiedziałam, że mam się dostać do Mysore, ale nawet nie wiedziałam jak, więc po prostu poszłam za tłumem ludzi, gdzie szła większość.

Zrobił się ktoś, kto akurat poleciał gdzieś w okolice Mysore i okazało się, że znał trochę jakiś połączeń i tak dalej.

Przez 10 lat wracałam do Mysore, a potem od 2017 roku właśnie do wspomnianego przez Ciebie Morjim, aby praktykować pod okiem Sharmili Desai.

Właśnie myślę, że z takiej potrzeby, którą Ty nazwałaś już, że zabrakło mi takiego kobiecego prowadzenia w tej praktyce, że z całą moją taką miłością, szacunkiem do Szarata, w którymś momencie poczułam, że po pierwsze te miejskie okoliczności Mysore mnie trochę już męczyły, a po drugie właśnie brakowało mi takiego pierwiastka kobiecego.

Powiedz, bo wiem, że studiowałaś i bardziej zgłębiałaś tą wiedzę trauma-informed yoga i byłam ciekawa, czy w jakiś sposób odbycie tego kursu zmieniło twoje podejście do uczenia, do prowadzenia zajęć Mysore, czy było to coś już, czego byłaś świadoma, czy w jakiś sposób cię to ubogaciło?

Ale inna kwestia takiego zaufania to jest kwestia korekt fizycznych i myślę, że tutaj to też jest taka ciekawa praca właśnie w tej metodzie, której my uczymy w stylu Mysore, gdzie tych korekt rzeczywiście jest dużo i kontaktu.

Jak nasze ciało zachowa się w takim zaufaniu i to jest takie piękne pogłębianie też czegoś, co z wielu powodów może być niewygodne, bo właśnie to jest jakiś skomfort fizyczny, to jest jakby ten dotyk, który też może nie być w ogóle trauma inform, bo w takim podejściu trauma inform jakby to ten kontakt fizyczny jest czymś pod takim dużym znakiem zapytania, więc to, że my możemy w stylu Mysore