Mentionsy

Kim naprawdę byli husarze?

Gdy myślimy o husarzach widzimy szarże, słyszymy turkot kopyt, czujemy zapach prochu, ale czy kiedykolwiek zastanawiałeś się co działo się po bitwie albo jeszcze lepiej pomiędzy bitwami?

Bo widzisz, husarz nie był maszyną do zabijania, był człowiekiem.

Tak, husarze też martwili się o pieniądze i z własnymi marzeniami.

Jak wyglądał dom typowego husarza?

Wbrew temu, co mogłoby Ci się wydawać, nie każdy husarz mieszkał w zamku.

Dom husarza musiał chronić nie tylko rodzinę, ale też majątek.

Bo wyposażenie husarza to inwestycja porównywalna do dzisiejszego Ferrari.

Ale w domu husarza nie było tylko broni.

Przeciętny husarz z dobrego rodu potrafił czytać i pisać.

W bibliotece husarza znajdziesz nie tylko kroniki wojenne, ale też owidiusza, traktaty filozoficzne, poradniki rolnicze.

Rolnicze, bo husarz, gdy nie walczył, był też managerem, zarządcą majątku ziemskiego.

A teraz przejdźmy do najbardziej intymnej części domu husarza.

Żona husarza to nie była postać dekoracyjna.

I właśnie dlatego husarze cenili wykształcone żony.

To ona wychowywała dzieci, a wychowanie syna husarza zaczynało się wcześnie.

Syn husarza dostawał pierwszą szablę mniej więcej w wieku, w którym dzisiejsze dzieciaki dostają smartfona.

Dla husarza koń nie był środkiem transportu.

Więź między husarzem, a jego wierzchowcem była silniejsza niż niejedna ludzka przyjaźń.

Dla husarza to była podstawa.

Dlatego husarz wchodził do bitwy z zapasową kopią, albo dwoma, a nawet trzema.

Husarze trenowali nie tylko ciało, ale i umysł.

Studiowali bitwy starożytne Aleksandra, Hannibala, Cezara, bo dobry husarz to nie był sam mięsień, to był mózg w zbroi.

Husarz musiał być zawsze gotowy.

A jeszcze te oczekiwania, bo przecież jesteś husarzem, elitą, legendą, nie możesz zawieść, nie możesz pokazać słabości.

Znajdziesz tam link do mojego sklepu, gdzie możesz kupić coś fajnego oraz do Patreona i BuyMeACoffee, gdzie możesz postawić mi kawę albo baryłkę miodu, bo przy husarzach miód chyba lepiej pasuje.

Co robił husarz, gdy nie walczył i nie trenował?

Poza polowaniem husarze lubili też czytać.

Otóż wieczorami przy świetle kominka niejeden husarz sięgał po księgę, czytał poezję, zwłaszcza Kochanowskiego, albo kroniki czy pisma filozoficzne.

Husarze grali na instrumentach, najczęściej na lutni i śpiewali na ucztach, w obozie wojskowym, w domu.

Miłosne, bo husarz to wbrew pozorom potrafił być romantyczny człowiek.

A uchylając nieco rąbka tajemnicy, zachowało się trochę listów miłosnych pisanych przez husarzy i są zadziwiająco czułe.

Husarze uwielbiali gry.

Wielu husarzy zadłużało się przez hazard właśnie, bo wiesz, co to znaczy przegrać z sąsiadem, który jest do tego twoim kolegą z chorągwi.

Husarze byli też mecenasami sztuki.

Husarz, zwłaszcza z wyższej szlachty, posyłał synów na studia do Krakowa, Padły, Bolonii, Paryża, nie tylko po to, by uczyli się wojskowości,

Husarz to nie był prosty rycerz.

Bo widzisz, husarz to był drogi zawód.

Husarz na samo wyposażenie potrzebował wielokrotności rocznej pensji przeciętnego człowieka.

I to jeszcze nie wszystko, bo husarz nie jeździł sam.

Bogatsi husarze jechali z trzema, czterema, pięcioma i więcej ludźmi.

No właśnie, husarz.

A jeśli zginęli w bitwie, to jeśli husarz był porządnym człowiekiem, wspierał ich rodziny.

Skąd husarze mieli na to wszystko pieniądze?

Większość husarzy to byli posesjonaci.

I z tego husarz miał dochód.

I właśnie dlatego żona była kluczowa, bo gdy husarz wyjeżdżał na wojnę, a wyjeżdżał często, to ona przejmowała stery.

Husarz musiał wyglądać, musiał pokazać, że jest kimś.

Husarz mimo tych wszystkich wydatków czasem nie dostawał żołdu.

I co wtedy robił husarz?

Husarze pozywali się nawzajem o niespłacone pożyczki, zastawiali majątki, tracili ziemię.

To pokazuje jak skomplikowane było życie husarza.

Psychologii, emocji, tego co działo się w głowie husarza.

Zachowały się w zmianki o husarzach, którzy wracali z wojny, przemienieni.

Husarzem byłeś elitą, a elita nie drży.

Husarze byli głęboko religijni.

Zachowały się opisy, jak husarze płakali, gdy ginął towarzysz, jak mścili się za niego, jak po latach wracali do wdów kolegów i wspierali je finansowo, bo tak się robi.

I ona podtrzymywała husarze w najbliższym... ...husarze kochali.

Widzimy całą złożoność życia husarza.

Ale nie mogli tego pokazać, bo byli husarzami.

Poznałeś husarzy takimi jakimi naprawdę byli.

Husarz to nie była maszyna, to był człowiek skomplikowany, wielowymiarowy, fascynujący.