Mentionsy

Natomiast Chiny nie będą mocarstwem nigdy uniwersalnym, bo język chiński i kultura chińska są wsobne.

Chiny w modzie.

On wyrzucił nawet niejakiego Chou Yonghanga, który był poprzednio, w poprzedniej ekipie szefem bezpieki, a Chiny to są relacje osobiste, guanxi.

Mianowicie Chiny, dokładnie było tak, że w październiku 2006 roku Chiny nazbierały pierwszy bilion dolarów rezerw walutowych, czyli tyle, ile polskie w tej chwili chwalimy się PKB.

A kiedy ruszały w globalizację w 1992 roku, to Tajwan miał więcej rezerw waluzowych niż całe Chiny.

I w szczytowym momencie, to był grudzień 2014 roku, Chiny dobijały już do 4 bilionów.

Dlatego, że Chiny miały już, kiedy inicjowano w lecie 1979 roku, czyli pół roku po rozpoczęciu transformacji i reform Deng Xiaopinga,

To Chiny miały już miliard 200 prawie milionów obywateli.

I to on rozruszał Chiny.

I w tym sensie my mamy zupełnie inne Chiny, coraz bardziej autokratyczne, no bo ostatni mój tom to jest o Chinach Xi Jinpinga.

Jak dojdzie do zerwania takiego kontraktu społecznego, że się cesarz przestanie podobać, to tam może dojść do rewolty, a Chiny to jest historia wielu wojen domowych.

Natomiast Xi Jinping połączył to z wielkim hasłem Wielki Renesans, że na stulecie Chińskiej Republiki Ludowej do października 2049 Chiny znowu będą wielką kwitnącą cywilizacją.

Bo po jednej jest HRL, Chiny Komunistyczne Ludowe, a po drugiej Republika Chińska na Tajwanie.

Tak, bo można wszędzie przeczytać, że już na rok mamy święty spokój i wszystko, ale to są Chiny przecież, prawda?

A tam połączono rynek z interwencjonizmem państwowym i to przejęły Chiny.

Mamy wyzwanie demograficzne w innym sensie, bo Chiny się szybko starzeją.

Chiny są również straszliwie zadłużone.

Czyli jak to złożymy, to tam też, no i jest wyzwanie, że Chiny się gwałtownie militaryzują.

A Chiny muszą mieć sojusznika w walce o Tajwan, czytaj też z Zachodem, czytaj Stanami Zjednoczonymi.

To jest taka wielka gra, ale rzeczywiście Chiny sojuszników wokół siebie nie mają.

Bez amerykańskiej marynarki, spokojnej żeglugi Chiny by nigdy nie urosły.

Natomiast wie pan, jak ja słyszę, że to jest propaganda, to się we mnie aż wszystko gotuje, ponieważ ja słyszę, że Chiny się rozpadają od 50 lat.

Cały czas, że już za chwilę się przewrócą, natomiast ja jestem jednym z nielicznych, a może jedynym w tej chwili Polakiem, no jedynym to na pewno przesadziłem, który widział Chiny, jak one były na poziomie subsaharyjskim, a znam, bo dwukrotnie w ostatnim czasie byłem w Senegalu.

W tym sensie wiem, co to jest poziom subsaharyjski i pamiętam Chiny, kiedy one do reform startowały.

A kto nie wie, jak Chiny wyglądają, to ja go nigdy nie przekonam, ale teraz jest ruch wizowy, jedźcie i zobaczcie.

Czy to nie jest tak, że te bogate Chiny to jest głównie wybrzeże, a interior wciąż jest biedny?

Natomiast Chiny dźwignęły się, to jest największa zmiana strukturalna przełomu XX i XXI stulecia, ponieważ one autentycznie wyciągnęły z głodu, mówi się o sześciuset czy siedmiuset milionach biedaków.

Ciężko się od tych Chin oderwać, ale panie profesorze, jakby tą zimną wojnę, drugą zimną wojnę, zimną wojnę 2.0 wygrały jednak Chiny i to one byłyby światowym liderem.

Mogą być najsilniejszym organizmem na globie i to sobie jak najbardziej wyobrażam, bo jeśli by doszło do pokojowego zjednoczenia z Tajwanem, to to automatem sprawia, że Chiny są numerem jeden.

Dlatego jak ja słyszę, że Chiny dokonają dziś albo jutro inwazji na Tajwan, to też się zrzymam, bo nie mogę tego wykluczyć, ale to jest ostateczność, którą oni zastosują.

W tym sensie, jeśli chodzi, że Chiny mogą być najsilniejszym organizmem, sobie wyobrażam.

Natomiast Chiny nie będą mocarstwem nigdy uniwersalnym, bo język chiński i kultura chińska są wsobne.

Nie mają uniwersalnego języka, co im zwracał uwagę już dawno temu, zapowiadając, że Chiny będą mocarstwem, twórca, założyciel wspomnianego Singapuru, Lee Kuan Yew, przecież Chińczyk z pochodzenia, z rodowodu.

A w środku są Chiny, a nad Chinami jest hien, niebo.

W Chiny to jest taki mój przypadek, to jest zabawa na całe życie.

Ja jestem człowiekiem w dużej mierze spełnionym, bo co prawda te Chiny są bardzo niewdzięcznym w Polsce chlebem.