Mentionsy

Jeszcze to ja wiem z twoich książek, że do takich klasycznych psychodelików zalicza też LSD.

Natomiast też się odbywają ceremonie z użyciem LSD, chociaż LSD nigdy tradycyjnie nie było osadzone w żadnej tradycji użycia przez rodzenne ludy.

Na przełomie lat 40. i 50. były próbki LSD rozsyłane przez firmę Sandoz do badaczy z różnych krajów.

Zakładano, że może pomóc użycie LSD w dotarciu do jakichś trudno dostępnych treści psychicznych, wypartych, że może też posłużyć jako taki katalizator niektórych, że może wzmacniać na przykład niektóre zaburzenia psychotyczne, żeby w jakiś sposób doprowadzić do katarzyzm i pomóc w leczeniu.

Sugerowano, że może być użyteczne LSD jako narzędzie edukacyjne dla psychiatrów, którzy po przyjęciu LSD mogą zgodnie z założeniem doświadczyć stanu podobnego do psychozy, żeby lepiej rozumieć pacjentów i później bardziej empatycznie z nimi móc pracować.

W 1947 roku trafiło właśnie na rynek LSD.

Polski, ale nie miał zbyt dobrych doświadczeń, więc też po podaniu LSD pacjentom stwierdzono, że rzeczywiście następuje pewnego rodzaju akceleracja tych procesów, ale niekoniecznie są efekty jakieś terapeutyczne widoczne gołym okiem, więc zawieszono te eksperymenty.

I LSD, które było wtedy powszechne.

Traktowano zwierzęta ekstremalnie wysokimi dawkami LSD, no i tak jak Dorota stwierdza, że przy takich dawkach i przy takiej intensywnej intoksykacji prawdopodobnie wszystko by się okazało toksyczne.

A następnie też nad innymi środkami LSD, między innymi czy nad Psylocyną.

Ja bym do porządków jeszcze wrócił, bo rozmawialiśmy już o meskalinie, o psylocybinie, LSD, co tam jeszcze mieliśmy, DMT, 5-meodmt, ale teraz jest odrębna kategoria, jak sam mówisz, czyli MDMA dopiero zahaczyłeś, tylko i ketamina.

Te najbardziej klasyczne psychodeliki, czyli te cztery, mescalina, DMT, LSD i psilocybina, mają podobny profil farmakologiczny i mechanizm ich działania zależy od konkretnego podtypu receptorów.

LSD, które działa tam 10-12 godzin na 3 tygodnie.

Jest tak, że w Stanach Zjednoczonych, gdzie był bardzo rozbudowany ten ruch hipisowski, to opinia publiczna i społeczeństwo całkiem nieźle, myślę, że mają znacznie lepsze rozeznanie, co to jest LSD i że to jest inna substancja niż jakieś tam środki typu alkohol czy amfetaminy itd.

LSD raczej rzadko przenikało czarnorynkowo.

Było produkowane do celów medycznych w Czechosłowacji, ale hippisi raczej nie mieli łatwego dostępu do LSD.

No i jakby ludzie, którzy, mam wrażenie, że większość społeczeństwa, no to nie wchodziła w niuanse, czy to jest kompot, czy to jest LSD.

Nie ma w zasadzie różnicy, czy to jest marihuana, czy heroina, czy LSD.

Polega to na tym, że indywidualne przypadki są rozpatrywane właśnie przez administrację i jeżeli lekarze mają dobre argumenty na rzecz tego, że temu konkretnemu pacjentowi albo pacjentce może pomóc LSD, MDMA albo psilocybinę, no to mogą podać, jakby opiekując się oczywiście.

...umierającymi, które doświadczają silnego lęku i depresji, no i dawał im LSD, żeby sprawdzić, co się stanie.

No i też naiwnością było przekonanie, że nie ma różnic pomiędzy tym, że ktoś codziennie się ćwiczy w obserwacji oddechu i utrzymywaniu jakiegoś takiego spokoju i że wystarczy zjeść LSD albo psilocybinę, żeby ten efekt osiągnąć.