Mentionsy

Jest również członkinią Zarządu Stowarzyszenia Polacy w ONZ.

Twoja kariera była związana z ONZ przez wiele lat.

Zasadniczo moja kariera w ONZ-cie była troszeczkę przypadkiem, ponieważ była to też zmiana dla mnie, ponieważ ja zaczęłam myśleć o wstąpieniu w strukturę ONZ-u, czy w ogóle sektora pomocy międzynarodowej, mająca 28-29.

Więc kiedy zostałam absolwentką Wydziału Nauk Rozwojowych Uniwersytetu SOAS w Londynie, miałam już 32 lata, jest to dosyć wyższy wiek niż zazwyczaj są starzyści w różnych organizacjach i bardzo dużym marzeniem było, żeby pracować dla ONZ.

Szukałam po różnych forach, kontaktowałam się z ludźmi na LinkedInie i miałam wrażenie, że to jest jakiś taki sekret sektorowy, że albo się jest osobą, której rodzice byli dyplomatami, albo jest się z kraju, którego żon sponsoruje, nazwijmy to entry level positions właśnie w różnych strukturach ONZ-u.

To w takim razie, jak wyglądał ten proces aplikowania i znalezienia pracy w ramach struktury ONZ-u?

Ich nabór, czy generalnie nabór na staże w ONZ wygląda w ten sposób, że nie jest to nabór na konkretne stanowisko, tylko jest system, który ma raz czy dwa razy do roku nabór.

Nie ukrywam, że ONZ bardziej przychylnie patrzy na remowane uczelnie.

Teraz stanowiska, mam wrażenie, w ONZ-ie robią się coraz bardziej specjalistyczne.

Tak i to jest chyba właśnie sekret do dobrych aplikacji, jeżeli chodzi o proces rekrutacyjny do ONZ.

A czy z twojej perspektywy uważałaś, że ewentualne wsparcie państwa mogłoby ci pomóc w zdobyciu pracy, czy na poziomie stażysty, czy pierwszych takich kroków w ramach systemu ONZ, to nie ma żadnego znaczenia?

Może nie szukamy starczająco dokładnie, ale nie było to pierwsze wyszukiwanie w Google'ach po wpisaniu praca w MSZ, czy tam praca w ONZ, czy praca na stanowiskach międzynarodowych.

Natomiast muszę przyznać, że mam wrażenie, że jakby ścieżka kariery w ONZ-cie wtedy dla mnie była tak oddalona od tego, co robi Ministerstwo Spraw Zagranicznych, że nawet nie połączyłam kropek, że tak naprawdę

MSZ może interesować, że jakaś Polka aplikuje do ONZ-u i może rzeczywiście jakieś wsparcie by się wtedy pojawiło.

W której aplikacjach można zobaczyć, że jest bardziej zainteresowana może statusem, który przynosi praca w ONZ, może benefitami finansowymi.

Ja bardzo lubiłam tą pracę za to, że była bardzo kreatywna, że byłam częścią zespołu, który produkował wiedzę, która później też była za darmo, czy szeroko dostępna dla organizacji też lokalnych, poza ONZ-owskich, naszych partnerów.

Co robi ONZ?

Ponieważ przy okazji rozpoczęcia konfliktu między Palestyną i Izraelem zauważyłam, że ONZ spotkał się z dużą ilością krytyki na temat tego, że nic nie robi.

Ale to nie jest pozycja ONZ-u, żeby robić coś poza tego, co jest jakby w jego statucie.

I w statucie ONZ-u nie jest interwencja wojskowa, militarna.

I ponieważ jest to też organizacja, która jest organizacją członkowską, więc wiem, że się mówi, że jest neutralna i niepolityczna i niereligijna, ale tak naprawdę każdy kraj, który płaci składki, ma coś do powiedzenia w tym, co się dzieje w ONZ i jak ten statut wygląda.

I bardzo często w różnych sytuacjach ONZ ma po prostu związane ręce.

Oczywiście bardzo byśmy chcieli dostawać worek pieniędzy, z którego my jako specjaliści pracujący dla ONZ-u, które mają kontakt z lokalną ludnością czy z najbardziej potrzebującymi, którym chcemy pomagać i robić to w sposób, który jest im potrzebny, ale bardzo często takie granty i dofinansowania przychodzą z dużą ilością

I też z zewnątrz słyszałam opinie o tym, że to jako ONZ powiedzmy poradził sobie właśnie z kryzysem związanym z uchodźcami z Ukrainy po 22 roku.

ONZ, jak wiemy, jest biurokratycznym molochem.

W ONZ reputacja jest na bardzo specyficzne miejsce w łańcuchu zadań, w łańcuchu jakiegoś procesu.

Jak zdobyć pracę w ONZ?- Rozmowa z Magda Janiszewską, Magda Janiszewska, Narodów Zjednoczonych ONZ.

Natomiast w ONZ cię trochę zacierasz?

Podobny egzamin techniczny jest struktura ONZ-u.

Tak, jednak korzystamy, ja przynajmniej bardzo często korzystam ze źródeł ONZ-owskich, ale to jakby wracę do mojego poprzedniego punktu, że oni mają i ekspertów i specjalizują się i też mają dofinansowanie, żeby produkować źródła wiedzy, które są niewiarygodne.

Rozwoju PNUD, Program Narodów Zjednoczonych ONZ.

Ale też właśnie miałaś doświadczenie zarówno pracy w ONZ, jak i w organizacji pozarządowej i z dzisiejszego doświadczenia uważasz, że ta droga od ONZ do organizacji pozarządowej jest lepsza, czy może lepiej zacząć od pozarządowej organizacji, a potem aplikować do typowej międzyrządowej organizacji?

Myślę, że głównym powodem jest, moje doświadczenie przynajmniej z ONZ-u jest takie, że czy to było nowe stanowisko, czy nowy projekt,

Myślę, że organizacje pozarządowe, ponieważ wszyscy robią wszystko, to tu jest może więcej przestrzeni na ten moment nauki, więcej przestrzeni, żeby zadawać pytania, gdzie w ONZ-cie miałam trochę wrażenie, że pomimo tego, że wchodzi się w nową organizację, czy nowy projekt, czy nowy zespół, to jest oczekiwanie, że już się wszystko wie.

Jak zdobyć pracę w ONZ?- Rozmowa z Magdą Janiszewską, Magda Janiszewska, Narodów Zjednoczonych ONZ.

W sektorze ONZ-u czy może w sektorze prywatnym?

Wynagrodzenie w ONZ-cie jest na pewno dużo wyższe niż w organizacjach pozarządowych i generalnie w sektorze publicznym.

Myślę, że niektórzy uważają, że jest to niesprawiedliwe, że wynagrodzenia w ONZ-cie są tak wysokie.

Po pierwsze wynika to z tego, że praca w ONZ-cie to nie jest dziewiąta, piąta.

Drugi jest taki, że rzeczywiście ONZ to jest bardzo konkurencyjne środowisko.

Ja patrzę na to wynagrodzenie w ONZ jako zwrot.

Inwestycji, którą trzeba by było zrobić, żeby w ogóle być w pozycji do aplikowania do ONZ-u.

Jedną z opinii, którą ja usłyszałam, kiedy byłam na stażu w Genewie, to było to, że teraz, żeby dostać się do jakiejś takiej prestiżowej organizacji systemu ONZ-u, to tak naprawdę magisterium już nawet nie wystarcza, żeby rozbudować tę konkurencję.

Te osoby, które powiedzmy powrócą po tym do systemu ONZ, to będą właśnie te osoby, które będą miały lata doświadczenia i tą konkretną edukację w tym konkretnym obszarze i właśnie może doktorat, a może jakiś konkretny język.

Wydaje się, że ta profesjonalizacja ona nie dotyczy tylko organizacji międzyrządowych systemu ONZ, ale też organizacji pozarządowych, które nie opierają się już na takiej dobroczynności, miłosierdziu, które charakteryzowało te organizacje, osoby działające w tych organizacjach w XIX wieku czy nawet troszkę później.

Stowarzyszenie Polacy w ONZ jest oficjalnym stowarzyszeniem, które jest zarejestrowane z UN Staff Recreation Council i zrzeszamy na razie obecnie Polaków, którzy albo aktywnie pracują w ONZ, albo pracowali w ciągu następnego roku i planem jest jakby powrót do struktur.

I jakby głównym celem stowarzyszenia jest promowanie interesu Polaków i Polski w strukturach ONZ-u, ale też promowanie ONZ-u w Polsce, czy promowanie ONZ-u jako jakiejś realnej ścieżki kariery, czy tego co ONZ robi.

No zaczęło się to od tego, że jeszcze kilka lat temu, nie wiem jakie teraz są statystyki, dla ONZ opracowało około 40 tysięcy osób, z czego niecałe 200 było pochodzenia, jest pochodzenia polskiego.

I właśnie próbujemy nawiązać takie współpracę, gdzie razem z wydziałami właśnie powiedzmy nauk politycznych czy stosunków międzynarodowych chcemy organizować czy to szkolenia, czy warsztaty, czy wykłady na temat tego, jak praca w ONZ wygląda, że naprawdę jest to realna ścieżka kariery, z czym to się wiąże, co potrzeba, jakie języki, jakie umiejętności.

A spośród tych 200 osób, tych Polaków, którzy obecnie pracują w strukturach ONZ-u, czy mogłabyś wymienić takie osoby, które pełnią rzeczywiście bardzo wysokie funkcje?

To jest powiedzmy taka głowa kraju, tylko że jakby reprezentuje ONZ w tym kraju i Polka jest Resident Representative na jednej z wysp karaibskich.

No i nasz kolega Karol Ziętek jest kierownikiem działu UNAMA, czyli Specjalnej Misji ONZ do Afganistanu.

Dlatego bardzo, bardzo dziękujemy, że zgodziłaś się dzisiaj na rozmowę i mam nadzieję, że nasza rozmowa zainspiruje naszych słuchaczy, żeby o tej ścieżce kariery w ONZ, mimo tej całej konkurencji, pomyśleć, bo na pewno powinno być tam więcej Polaków.