Mentionsy

Jest spotkanie, jest wywiad Bruno Fernandesza oraz wypowiedzi Rubena Amorima, czyli nasi dwaj Portugalczycy skradli show wczoraj.

Amorima, przynajmniej w lidze.

Niestety, jak to bywa od już wielu lat z Manchesterem United, często możemy mówić o dobrej połowie, o dobrych pół godziny właśnie, a nie o całym meczu i tutaj też tak jak za ten aspekt chwale Rubena i część piłkarzy, tak mam też dużo zarzutów zarówno indywidualnych, jak i w stronę Amorima pod względem defensywy i środka pola, ale o tym pewnie zaraz.

wyglądała wczoraj fatalnie i to co robili w zasadzie od przerwy, bo powiedzmy, że w tej pierwszej połowie wyglądali jeszcze ok, pierwsza bramka stracona po jakimś nieporozumieniu między Mountem i Showem, no trudno zdarza się, chociaż ta bramka nie powinna paść, bo mieliśmy mecz pod kontrolą i tak jak Olek mówił do tej bramki był to chyba nasz najlepszy mecz ligowy za kadencji Rubena Amorima.

Ludzie powiedzą, słuchajcie, ale jednak on nie jest idealnie dopasowany do gry na szóstce, tak jak chce Amorim.

Ruben Amorim na konferencji prasowej przed meczem powiedział tak, że, no bo on wtedy odpiera trochę te ataki na temat tego, czemu nie wpuścił wtedy Majnu w tym meczu ostatnim.

Więc jeśli Ruben Amorim chciał powiedzieć, że Harry Amas gra w drużynie, która nie radzi sobie w Championship, no to przepraszam bardzo, ale czas na korepetycję.

Jest prawdą, no tylko tutaj trzeba sobie już samemu postawić pytanie, czy od trenera Manchester United wymagamy tego, żeby on na tę młodzież po prostu stawiał i dawał im szansę, czego u Amorima akurat zupełnie nie ma.

Oczywiście, mówiłem to chyba na pokojach, ale rzeczywiście Amorim, na podcaście kiedyś z Maćkiem też, ale jakby Amorim w sposób dość daleko idący odszedł od swojej zapowiedzi, że nie będzie wrzucał piłkarzy pod autobus.

Niemniej to nie dotyczy tylko Amorima, zresztą za podobne rzeczy krytykowaliśmy Erika Tenhaga, to nie wiąże się z naszym brakiem chęci do Portugalczyka, tylko po prostu nie lubimy sytuacji, w których trenerzy wrzucają pod autobus dzieciaków, a koniec końców sprowadza to, co jest tu najważniejsze, to po prostu, że szans dzieciaków, wychowanków Amorima nie ma, nad czym również ubolewamy.

Mimo tego, że Amorim prowadzi tę politykę medialną inaczej niż zapowiadał, to nie ma też żadnych konsekwencji w szatni.

Moim zdaniem granica jest dość cienka, bo jak zawsze powtarzam, to takie różne wpychanie publicznie piłkarzy zgubiło po prostu obiektywnie lepszych, bardziej doświadczonych i bardziej utytułowanych trenerów niż Amorim, jak Mourinho, Conte czy Tuchel.

Serałeksa Fergusona, 24 takie spotkania były właśnie pod Rubenem Amorimem, wyjściowe 11.