Mentionsy

Jest pan Kamil.

Jest taka wyspa też, która przynależy w sumie do Europy, o której byś sobie nie pomyślał, że mogą tam ludzie robić gry.

Bo niewiele ludzi tam mieszka.

I właśnie w Islandii jest Myrkur Studio Games.

Myrkur Games.

To tak w ramach ciekawostki.

Ja mam problem, panie Kubo.

I mam pewien problem, bo ten dualizm przy tej grze trochę mi się gryzie.

Czego staram się raczej nie robić, bo raczej staram się podchodzić do tej gry z perspektywy ja gracz.

Ale wydaje mi się, że... To sami są wyjątki.

Ja, Kamil, gracz.

Więc też od razu zdradzę wam kuchnię tutaj radiową.

Wymyśliłem sobie taki myk, żeby trochę więcej o tej grze poopowiadać, bo myślę, że moglibyśmy temat zamknąć w 10 minut.

A mamy tego czasu trochę więcej, więc poopowiadamy sobie po prostu z dwóch różnych perspektyw patrząc na tę grę.

Więc, skoro mamy islandzkie studio, to jak się możesz domyślać, gra będzie nas przenosić w rejony bardzo zbliżone do rejonów islandzkich.

Więc czuć tam vibe Ragnaroku.

Czuć vibe nordycki, czuć taki klimat właśnie, wiesz, tej dalekiej północy, śniegu, gór, tych tam wulkanów, wysepek i tak dalej.

I uważam, że to jest mega plus.

Bo naprawdę ten klimat robi robotę, a gra toczy się w AM.

Taki magiczny wręcz jest ten świat, bo tam się dzieją rzeczy magiczne.

On się zmieni potem, to wam zdradzę.

Więc mamy jakiegoś takiego pomagiera, brata tej naszej głównej bohaterki.

Jest tam zarysowana jakaś historia.

Oni gdzieś idą, czegoś szukają, coś się tam dzieje, ale co, gdzie, jak, po co, na co i dlaczego.

Jest to gra w systemie takim zamknięto-światoliniowym.

Tam jest taki teoretycznie otwarty świat, ale on jest zamknięty.

Z jednej strony Ragnarok i legendy i mam miecz.

I mieczem mam.

Ale z drugiej strony mam moce, proszę pana.

Tu mam jakąś rękę taką magiczną.

I ten miecz, co ty go masz, też tam możesz sobie porozwijać różne rzeczy w tym mieczu.

Z jednej strony mamy miecz,

Mam wrażenie, że trochę oszczędzili na tym mieczu i na walce tym mieczem.

Nie ma tam za dużo.

Niewiele się tam dzieje.

Kula ognia to źle powiedziane, bo gdyby te moce były kulami ognia, to by było spoko, ale one nie są kulami ognia, bo tak jak powiedziałem, ten vibe taki... Vibe magiczny jest Star Warsowy.

Czyli nie generujesz tam błyskawic i w ogóle... Bardziej takie kontrolowanie.

I możemy sobie jakby dodawać różne moce i tam, nie wiesz, dodać sobie uderzenie o ziemię, którego nie ma w podstawie.

Czy tam również pojawiają się dodatkowe jakby udogodnienia, które ci tam, nie wiem, zwiększają obrażenia przy uderzeniu przeciwników, nie?

Zostawiam Państwu do oceny.

No więc już mamy zarysowane, co tu się dzieje w tej grze.

Dodatkowo mamy dwie frakcje.

Z jednej strony jest jakaś taka banda złoli, wiesz, w zbrojach i w ogóle, co tam nas szukają, bo my jesteśmy te moce, mamy i chcą tam coś zrobić.

Są jakieś dziwne kamienie porozrzucane po świecie, które coś tam robią, ale nie do końca wiadomo co.

I nawet na początku gry z tym kamieniem się coś dzieje i tam cały jest taki plot twist, ale...

Kamień jak kamień.

Taki kamień, świeci, nie świeci, coś się rozkrusza.

Gobliny... Takie trochę vibe pomieszania orków z goblinami z klasycznego Warhammera.

Jedni mali, drudzy duzi, trzeci rzucają jakimiś, wiesz, podpalonymi granatami, które nie wybuchają, tylko ci tak...

Przepraszam, trzecia frakcja przeciwników, czyli potwory.

To już sobie Państwo odkryjecie, bo to uważam, że akurat wyszło w tej grze.

Ja z bossami, tak jak z przeciwnikami, raczej nie miałem większych problemów.

Na ile ten challenge związany jest z tym, że nie wszystko w tej grze do końca działa i trzeba się trochę nauczyć mechaniki tej gry, bo zdarzają się pewne kwiatki z animacjami, a na ile to była moja, jakby to, że faktycznie w tej grze trzeba się nauczyć tych przeciwników.

To zostawiam też do oceny.

Fajne, bo to wiesz, jakby urozmaica rozgrywkę, bo se tu możesz kimś ścisnąć, tu złapać jakąś beczkę, kogoś rzucić, tu jakimś kamieniem kogoś walnąć, tu kogoś zepchnąć.

Jakieś takie przecinanie się miecza z tymi mocami?

Znaczy tam niby jest, że jak se naładujesz mocny atak, to w ogóle masz życie, manę i taką właśnie tą energię, którą jeszcze dodatkowy trzeci taki...

surowiec mocy twojej, który tam jak sobie zrobisz silny atak i wykupisz do miecza jakąś tam perkę, to ten miecz po silnym ataku puści taki promień energetyczny, który razi wszystkich wrogów.

Więc jakby jest tam to jakieś połączenie.

I dodatkowo do tego wszystkiego w tych zamkniętych, otwarto zamkniętych lokacjach jest jeszcze vibe sekretów.

Więc chodzi się i tam dźwignię przełącza.

Tymi mocami wysuń jakiś tam element platformowy, który potem się schowa, więc musisz w dobrym momencie go wysunąć.

no wiesz, magiczny świat, więc tu jakiś jest kamień z laserem, którym trzeba nakierować na inny kamień, żeby coś się otworzyło i zamknęło.

I uważam, że to jest super, że wzięto faktycznie aktorów, którzy to podegrali, zagrali, to nadaje temu wszystkiemu takiego vibe'u.

Dodatkowo jest ten pomagier, o którym nic nie powiedziałem, bo możecie przejść tę grę kompletnie nie patrząc na to, że on jest, poza kilkoma elementami platformowymi, w których musicie użyć jego mocy, żeby w połączeniu z waszą mocą coś

On ma taką samą?

Zaraz wracamy.

Islandzkie studio, Merkur Games, stworzyło grę.

Myślisz sobie, Islandczycy, no przecież tam się gier nie robi.

Panie, ile tam nordyckiego vibe było, nie?

Czy nam potrzeba coś więcej?

Ja przeszedłem tę grę i ja nie wiem, o co tam chodzi.

Ale czy ona jest najważniejszym elementem tej gry, to ja mam wątpliwości.

Nie mam pojęcia.

Ona tam sobie umie machnąć szybko, machnąć wolno, a jak ją trochę podszkolisz i nabijesz punktów, to umie trzy razy machnąć szybko i puścić taki promień po ataku mocnym.

No ale coś tam... Coś jest.

Popchnąć, odepchnąć, walnąć kimś o ziemię, jakiś kamyk przesunąć, jakąś platformę se otworzyć, ale ogólnie to z tych mocy to tak boi się dotykać innych.

Coś tam się dzieje.

Gdzieś tam dzwoni w którymś kościele.

Przepraszam, cofam to.

Nie powiem jaka, bo sami sobie zobaczycie, jak sobie zagracie.

Nikt nie będzie o tym pamiętał.

Ani ten świat nie jest jakiś niesamowity.

Szukałem mocno, żeby wam powiedzieć, że coś tę grę wyróżnia.

Nie wszyscy to od razu w Wiedźmin 3, że masz go przechodzić po 7 razy i szukać nie wiadomo czego tam.

Ale zawsze w jakiejś grze jak jest fajna, to coś zapamiętasz.

O w sumie kiedyś w jakiejś grze grałem i tam było coś fajnego.

Takie fajne rzeczy były i pamiętasz.

Że tam faktycznie ta historia była taka, że do tej pory pamiętam tę grę.

A podejrzewam, że jak się tu spotkamy za trzy tygodnie i zapytasz mnie o Echoes of the End, to ci powiem...

Co tam się działo?

Co tam?

Co tam?

Nie pamiętam.

Coś tam było.

Wszystkie archiwalne odcinki tutorialu znajdziesz w serwisach streamingowych.

W dwóch wydaniach o tej samej grze.

Już byłeś tam.

Ratują, scenariusz jest taki, kom si, kom sa, widziałem dużo lepsze, widziałem też gorsze oczywiście, ratują to postaci, które trochę tam, wiesz, aktorzy, którzy trochę ratują tę sytuację właśnie scenariuszową, bo nie ogląda się tego jakoś topornie, no jest to trochę miałkie, bo tu wiesz, protagoniści, tu ratowanie świata, no taki...

No nie, jest to nic, czego już żeście w innych grach nie widzieli, więc jakby będziecie się czuli tam jak ryba w wodzie.

Ja się skłaniam ku opcji comsi-comsa i tak jak mówiłem, można w to zagrać, nie trzeba.

Ale nie zachęcam do kupowania tej gry w pełnej cenie.

W sensie, gdybym sam miał w nią zagrać i to chciałbym właśnie usłyszeć, że nie kupuj jej teraz.

A jak poczekasz na promocję, to nie będzie ci żal tych, tam nie wiem, stówki, 120 zł.

Myślę, że to będzie idealny amount of gold, który powinieneś przeznaczyć na tę grę, żeby... Satysfakcja i... Właśnie nie, że... Wajb tej gry jest taki... Taki dziwny posmak w ustach zostawia.

Dzięki Kamil.