Mentionsy

To panie doktorze, nazwa konfliktu, nazwa tej wojny już padła, wojna krymska, dodajmy wszystko zaczyna się w październiku 1853 roku, ale zanim o samej wojnie, no to chyba należałoby wspomnieć o tym, skąd ta wojna tak naprawdę, skąd się wzięła i czy znów, czy można powiedzieć, że ta wojna była niejako kolejną odsłoną, kolejnym odcinkiem takiego serialu, w którym Rosja próbowała realizować swoje marzenia, próbowała budować, no dziś moglibyśmy powiedzieć rosyjski mir, to znaczy marzyła o

Rosja, Moskwa ze swoją ideologią Trzeciego Rzymu bardzo silnie postrzegała Konstantynopol jako część swojego dziedzictwa, zwłaszcza było to związane oczywiście również z wątkami religijnymi.

To tak naprawdę ewoluowało, rodziło się i było uzupełniane tak naprawdę od XVI wieku, od powstania tej ideologii III Rzymu i tego rosyjskiego przekonania, że to Rosja jest czymś dobrym, że to w Rosji zachowane zostało to prawdziwe chrześcijaństwo.

I do tego ten Konstantynopol częściowo Rosjanom jako symbol był potrzebny.

Przecież Rosjanie w 1933 roku uratowali tak naprawdę sultana, dokonując potężnego desantu.

Więc faktycznie Rosja odgrywała bardzo aktywną rolę, dokładnie chyba analogiczną jak wobec Polski w XVIII wieku, w takim demontowaniu z jednej strony suwerenności Imperium Osmańskiego

I to też jakby powodowało, że chyba Mikołaj I przed wojną krymską uważał, że to jest ten moment, w którym Rosja w końcu ten swój...

Więc właściwie można powiedzieć, że wydawało się, że Rosja ma otwartą drogę do tego, żeby swoje cele zrealizować.

To był sposób w jaki Rosjanie rozumowali się.

O wiele gorsze niż to, co potem oczywiście subiektywnie Rosjanie postrzegali jako zdradę Austrii, było chyba niedocenienie skali zbieżności interesów francusko-rosyjskiego w powstrzymaniu Rosjan właśnie w ich ekspansji i na Bałkany, ale przede wszystkim w Imperium Osmańskim.

W związku z czym faktycznie ta rywalizacja francusko-angielska wydawała się Rosjanom po prostu wykluczać jakiekolwiek powstanie zwartego frontu antyrosyjskiego i tu faktycznie popełniono bardzo, bardzo, bardzo duży błąd.

Dlatego, że to jest coś absolutnie zaskakującego dla, tak jak rozmawialiśmy, Rosjan.

Dlatego też musimy pamiętać, że Rosjanie mają fatalne doświadczenia z kampanii na Bałkanach z lat 1828-1929, która ostatecznie została wygrana, ale szła jak po grudzie.

Rosjanie nigdy nie wierzyli w to,

Rosjanie przeżyli absolutny szok.

Tak naprawdę był taki moment krytyczny, w którym Rosjanie nie byli do końca przekonani co do tego, jak jednak zachowają się Prusy i zaczęły rozważać jakąś

Takie zagrożenie alianzu prusko-austriackiego i w tym momencie rozpoczął się problem z tym, czy przypadkiem Królestwo Kongresowe nie jest zagrożone inwazją, na co też zasadniczo Rosjanie nie byli do końca gotowi.

Chodziło tak naprawdę o to, w jaki sposób zachować się wobec zdobytej przez Rosjan reduty oraz oczywiście jak zachować się wobec zdobycia przez nich pewnej liczby dział brytyjskich.