Mentionsy

I on, z racji tego, że był w wolnej Europie, miał dostęp nieograniczony do bliskich Bóra.

Ponieważ bliskich Bóra, w sensie członków Komendy Głównej AK z czasów wojny, a także współpracowników powojennych Bóra w Londynie.

Ponieważ Bór w armii podziemnej, która najprawdopodobniej zresztą nie jest jego książką,

W każdym razie najważniejsze jest to, że mamy z pierwszej ręki nieopublikowane nigdy wspomnienia Bóra o okupacji i funkcjonowaniu konspiracji AK-owskiej.

Bo skąd tak naprawdę takie osoby jak Bór Komorowski wzięły się we władzach AK?

Tokarzewski po prostu był jednym z dowódców, Bór Komorowski był jednym z dowódców, potem naczelnym wodzem AK.

Bór Komorowski podejmuje decyzję, wtedy jeszcze nie Bór, przepraszam, Komorowski podejmuje decyzję wyjazdu do Krakowa.

Bór Komorowski generalnie przed 1939 rokiem, on był szefem Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu i szykował się do emerytury.

Jednostka, w której służył Bór została rozbita pod koniec września w okolicach Krasnego Stawu.

Bór nie potrafił podejmować twardych decyzji, tak jak robił to Grot.

Bór nie rozkazywał, a wydawał spokojne polecenia.

Tam się nawet, nie pamiętam kto był autorem tych słów, tam się nawet pojawia takie określenie, że Bór był trochę figurantem, a tak naprawdę wszystkie najważniejsze decyzje podejmował właśnie generał Pełczyński.

Mamy wiosnę 1944 roku i sam Bór Komorowski pisze wtedy o tym, że miał świadomość, iż Niemcy usilnie poszukiwali z nim kontaktu.

Pełczyński też, no ale jakby Bór na to pozwalał.

Mówi o tym, że należy wysłać łączników, żeby tę decyzję cofnąć i Bór Komorowski stwierdza, że już jest za późno, że się nie da.

A Bór Komorowski z kolei w swojej relacji, zestawionej tuż obok, twierdzi, że Iranek Osmecki niczego mu nie meldował i przed niczym go nie przestrzegał.

Kryzys już był wyraźny i ono utrzymywało się tylko dlatego, że z Londynu już sły sygnały, że będą zrzuty i cały czas Bór Komorowski myślał, że te zrzuty broni i zmienią sytuację.

No ale jednocześnie trzeba było się przygotować na wejście Rosjan, więc wymyślono, że może Bóra jako hrabiego bądź co bądź odsunie się od władzy, a zastąpi się go właśnie monterem.

Taka była koncepcja i że ten chłopski syn będzie lepiej odebrany przez Sowietów niż Bór Komorowski.

Czuło się, że Bór to firma, a decydował Grzegorz, czyli Pełczyński.

Łączniczki wstydziły się pokazać chłopakom dowódcę AK Bóra.

Ogólnie rzecz biorąc, człowiek bardzo drobnej budowy i wszyscy myśleli, że jak ktoś ma ksywę Bór, to widzieli kogoś zwalistego i ponurego, a tymczasem okazywało się, że to żaden Bór, tylko po prostu sympatyczny, łysy, starszy pan z wąsem, który... W dodatku bardzo spokojny i bardzo cicho rozmawiający ze wszystkimi wokół siebie.

10 września był już tak mocno zaawansowany, że właściwie wydawało się, że za chwilę być może Bór Komorowski podejmie decyzję o kapitulacji.

Bór po prostu liczył, że kolejne zrzuty i pojawienie się Rosjan.

No, uznałem, że nie było to znaczące w ogóle dla Bóra.

Zresztą znowu, pamiętajmy, że... Bo mógłbym dużo więcej materiału wyprodukować na temat tego, co Bór robił w czasie powstania.

Tylko pamiętajmy, że Bór nie był de facto dowódcą polowym powstania.

Bór tylko zatwierdzał jego decyzję, on jakby się zajmował szerszym, miał szersze jurysdykcje niż Chruściel-Monter, natomiast powstaniem z dnia na dzień na polu, konkretnie na konkretnych ulicach dowodził Chruściel-Monter.

Bór chciał wyemigrować do Stanów Zjednoczonych, już sobie chciał tam zorganizować życie.

Z tym, że no oczywiście ze względu na brak jakby dokumentów nie udało mi się ustalić konkretnie w jaki sposób działał, o jego działaniach negatywnych wobec Bóra i mówił Stefan Korboński, który był przyjacielem Komorowskiego i on do niego pisał o tym.

Jest jeszcze jedna niezwykle ciekawa scena, też pokazująca jak ciekawym człowiekiem był Bór Komorowski.

Dramatyczna, a Bór Komorowski zostaje wtedy poczęstowany winem.

Buty kawaleryjskie i to też jest ciekawe, bo trzeba też powiedzieć, że Bór miał swego rodzaju amnezję dotyczącą powstania.

A wybór i opracowanie autorstwa naszego gościa, czyli Wojciecha Rodaka.