Mentionsy

Tematem naszej dzisiejszej rozmowy będzie proces sformowania się nowej Komisji Europejskiej, a moją rozmówczynią jest Jolanta Szymańska, koordynatorka programu Unia Europejska w PISM.

Nagrywamy na świeżo, we wtorek 17 września, tuż po ogłoszeniu oficjalnej listy kandydatów do Komisji Europejskiej.

To jest dosyć duże uproszczenie, ale jednak wynika z tego, że jedną z kluczowych funkcji Komisji Europejskiej jest ta funkcja wykonawcza.

Więc oczywiście jest skomplikowany i pierwszym krokiem, tym który już odbył się właściwie po wyborach do Parlamentu Europejskiego, było wskazanie przewodniczącego Komisji Europejskiej, w tym wypadku przewodniczącej Komisji Europejskiej.

która tutaj też wiadomo, bo dyskutowaliśmy o tym i pisaliśmy o tym, nie mamy oficjalnie procedury Spitzenkandidaten, ale w tym wypadku akurat największa partia, czyli EPP, kandydatka tej partii została wskazana na przewodniczącą Komisji Europejskiej, dostała...

Następnie przewodnicząca komisji, która też musi się zgodzić na tych kandydatów, ale no zazwyczaj po prostu jest to...

No i przejdźmy w takim razie do samego procesu formowania się komisji.

No i zacznijmy właśnie od równowagi płciowej i tego, jak ona wpłynęła na sam proces formowania się tej komisji.

No i ustępująca przewodnicząca, która też będzie przyszłą przewodniczącą, chciała utrzymać nadal, wydaje mi się, tego rodzaju różnicę między mężczyznami i kobietami w komisji, wysłała list do rządów.

I wydaje mi się, że jest to dosyć takie jednak spektakularne pokazanie na samym początku jakiejś takiej możliwości wpływu komisji samej przewodniczącej na skład tych osób, z którymi ona będzie pracowała.

Czy taka inicjatywa już była widoczna przy poprzedniej komisji?

Jeśli chodzi o kwestię tego balansu płci, to w ogóle w historii Komisji Europejskiej nie było z tym za dobrze.

Dopiero właśnie w poprzedniej Komisji Europejskiej, kiedy Ursula von der Leyen została...

Ona nawet jeśli wywróciła presję na mniejsze państwa, to jednak wyniosła w swojej komisji te kobiety na wysokie stanowiska, co było wykorzystaniem właśnie swoich kompetencji.

Myślę, że takim państwem, które zupełnie w co innego celowało jest Austria, która otrzymała portfolio polityki wewnętrznej migracji, a była ewidentnie zainteresowana kwestiami gospodarczymi, finansowymi, bo takie nazwisko de facto do komisji przedstawiła.

co wzbudziło duże kontrowersje, ponieważ jest to osoba, która wywodzi się z EKR-u, czyli Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, partii politycznej, grupy w parlamencie europejskim, która nie poparła ostatecznie komisji von der Leyen.

w szeregach socjalistów, którzy w swoich wypowiedziach medialnych grozili niemal głosowaniem przeciwko całemu składowi Komisji Europejskiej, bo jak wspomniałaś o tym na początku, to nas jeszcze czeka, czyli głosowanie za całym kolegium komisarzy.

Ale w ogóle zobaczmy, że tak naprawdę z tych byłych komisarzy ostatecznie to nie oni są w tym topie zarządczym Komisji Europejskiej.

Ale to kończąc już trochę, chciałem zamknąć może ten temat tych jakichś zaskoczeń, czy też oceny samego składu aktualnej komisji.

Polityko zrobiło takie zestawienie niedawno, które trochę zaktualizowałem i z niego wynika, że większość komisji to będą ludzie pochodzący z tego pokolenia X.

Oprócz Wyszkakiego Przewodniczącego i samej przewodniczącej, to w zasadzie wszystkie stanowiska są nowe, dlatego że przy każdej Komisji Europejskiej mamy nowe stanowiska, które odzwierciedlają priorytety nowej Komisji w dużej mierze.

Mamy faktycznie mieszkalnictwo, mamy defense, mamy morze śródziemne, ale to są raczej kwestie, które nie wydaje mi się, żeby tutaj wychodziły na jakieś priorytety Komisji Europejskiej.

Natomiast de facto do tego się sprowadza, bo wiadomo, że i tak by parlament głosował później za całym kolegium, więc jeżeli on nie uzyskał tej większości, tam w ogóle najpierw trzeba uzyskać większość dwóch trzecich, w komisji jak się nie uda, to większość zwykłą.