Mentionsy

Można odnieść wrażenie, że codziennie pojawia się co najmniej kilka nowych informacji o tym, co teraz się wydarzy i jakie kolejne zmiany administracja Donalda Trumpa będzie wprowadzać i jak to też na nas wpłynie.

Celem tych działań jest oczywiście wprowadzenie osób lojalnych do administracji, której administracja Trumpa sygnalizuje to wprost, że dąży do tego, by tą politykę na poziomie roboczym realizowali ludzie, którzy wierzą w te postulaty i wizję Donalda Trumpa.

Jednocześnie, i to jest realizacja postulatu, który ogólnie republikanom przyświeca, czy przyświecał, tylko trochę o nim po drodze zapominali przez kolejne lata, także przez pierwszą prezydenturę Trumpa, redukcja wydatków budżetowych, przede wszystkim niezadłużania dalsze państwa, poszli w innym kierunku za prezydenturę Trumpa, szczególnie w ostatnim jej roku, kiedy wydarzyła się pandemia COVID, to jest trochę...

z bieżącego stanu rzeczy, natomiast na razie w otwarty, że tak powiem, konflikt z administracją Trumpa nie wchodzi.

A jeszcze inna strona medalu działań Trumpa to jest to, o czym wspomniałeś, czyli właśnie

Amerykanie obawiają się polityki celnej Donalda Trumpa z tym, że tak powiem,

Natomiast faktycznie w walce, że tak powiem, z tym DAI, diversity, które administracja Trumpa ukazuje jako pewne zjawisko takiego...

Okazuje się, że to nie są chirurgiczne cięcia administracji Trumpa, tylko posługiwanie się zupełnie innym, nieprecyzyjnym narzędziem.

To jest dobra wiadomość dla Donalda Trumpa w tym sensie, że nie ma, że tak powiem, zachęty do tego, by odstąpić od tego działania.

Społeczeństwo dobrze, jak na warunki polaryzacji politycznej, ocenia na razie działania Donalda Trumpa.

No właśnie wspomniałeś o mediach, czy jakby nagłaśnianiu pewnych spraw, które prowadzą do wycofywania się z części decyzji administracji Trumpa, ale też nawiążę trochę do tego, o czym mówiłeś wcześniej, czyli takim trochę konflikcie między różnymi instytucjami o to, kto w zasadzie może decydować o różnych cięciach, zwolnieniach i tak dalej.

Jak to właśnie się przekłada na wdrażanie planów administracji Trumpa, ale też trochę jak to się przekłada na konsolidację władzy w rękach prezydenta.

zostają po prezydenturze Trumpa, czy nie zostają, czy kolejny prezydent, jeżeli to nie będzie republikanin, pójdzie za tym krokiem i też ich wymieni, teoretycznie próbując przywrócić jakąś niezależność temu urzędowi, czy lepiej już zostawić tych.

Być może czekają na jakiś większy kryzys, który powstanie w wyniku działań Trumpa.

Natomiast nie bardzo mogą, i to jest jedna z zalet tego chaosu wywołanego przez Trumpa, nie bardzo mogą za nim nadążyć.

Natomiast oczywiście, że oni będą krytykować Donalda Trumpa słusznie bądź niesłusznie.

Rysuje nam się jednak biorąc pod uwagę po prostu agresywne podejście administracji Trumpa i prezydenta Trumpa do interpretacji prawa i tego jakie uprawnienia ma Donald Trump jako prezydent czy prezydent Stanów Zjednoczonych po prostu.

w którym naprawdę może do kryzysu dojść, choć tutaj też dużo zależy od tego faktycznie, jak władza ustawodawcza będzie na to wszystko reagować i czy będzie bardziej obawiała się reakcji władzy wykonawczej, czyli administracji Trumpa, jego otoczenia i tego, że w prawyborach przed wyborami w 2026 może ich spotkać na przykład konkurencja w danym swoim okręgu wyborczym ze strony jakiegoś lojalisty podsuniętego właśnie przez administrację Trumpa, bo to się działo.

Czy jednak skala działań Trumpa będzie tak duża, że sama partia republikańska już w pewnym momencie dojdzie do skutku, że oczywiście nie dojdzie do rozłamu między Trumpem a partią republikańską, ale dojdzie do sytuacji, w którym jednak trzeba będzie zacząć hamować.

A takować wręcz administrację Trumpa, bo nie ma czasu do stracenia i są przekonani o tym, że faktycznie państwo amerykańskie jest na granicy poważnego kryzysu, który wywoła sama administracja Trumpa.

I to rozwścieczyło progresywistów, to znaczy oczekiwano presji, presji przede wszystkim na to, była administracja Trumpa, tu wracamy do punktu pierwszego,

demokratów, a nie republikanów czy administracji Trumpa, że ciężko byłoby i być może to jest pewna diagnoza sama dokonana przez Schamera, że być może ciężko byłoby nam jako demokratom, którzy nie mają jeszcze tej wyraźnej takiej strategii, przekonać opinię publiczną, że to nie nasza wina, tylko to wina drugiej strony, która podejmuje te działania w skali dotychczas, że tak powiem, której nie znaliśmy.

Na przykład, nie chcę tutaj twierdzić, że Afryka jest ważna dla administracji Trumpa, chociaż być może znajdą się poszczególne państwa, gdzie okaże się na przykład z powodu surowców, że trzeba tam zwrócić ogromną swoją uwagę, a kilkadziesiąt innych państw zupełnie pomijać i...

to też będzie w porządku, jeżeli chodzi o politykę Trumpa.

Natomiast Ameryka Łacińska na przykład, niewątpliwie wliczająca się do globalnego południa, jako przynajmniej całość na razie jest deklarowana jako bardzo ważny priorytet dla polityki zagranicznej Donalda Trumpa.

ale z perspektywy faktycznie tej polityki mocarstwowej wygląda to sprzecznie i jest faktycznie interesujące, że wydaje się, ja nie wierzę, że nikt tego nie dostrzega w administracji i otoczeniu Donalda Trumpa, tylko to jest jakiś wynik, nie jedyny oczywiście, ale klapek na oczy, który, że tak powiem, motywuje do tego, by osiągnąć postawiony cel, a te poboczne, powiedzmy, zagrożenia faktycznie sygnalizowane i wierzę też przez samych urzędników w otoczeniu Trumpa,