Mentionsy

I to był film Chopin, Chopin.

Okazało się, że nie należy tak wypowiadać tego tytułu, bo tytuł jest wzięty z okrzyków tłumu, które widząc Chopina jadącego na koncert w Paryżu, krzyczały za nim Chopin, Chopin i to kilka razy.

No więc Chopin, Chopin.

Tak i to się wpisuje zresztą w światowy dylemat, czy Chopin był kompozytorem polskim czy francuskim.

No więc to jest Chopin Chopin.

I rzeczywiście opowiada historię Chopina w tym czasie, kiedy mieszkał w Paryżu albo w Noant, u Georges Saint.

No i teraz pytanie, jaki ten film jest i jaki ten Chopin w tym filmie jest?

Ja nie czuję tego, że reżyser i producent tego filmu, Michał Kwieciński, kocha muzykę Chopina.

A jestem na to wyjątkowo czuły i wrażliwy i jak wyczucham, ja wiem, że film to jest przemysł filmowy i biznes i że nie można tylko pięknoduchowsko podchodzić do kina, szczególnie wielkiego, takiego drugiego, widowiskowego, ale minorsko, jeżeli się bierze na bohatera i na tytuł tego filmu, nazwisko Chopina,

To ja bym chciał zostać po tym przynajmniej z takim uczuciem miłości do Chopina, jakie jest po zakończeniu każdego konkursu pianistycznego imienia Chopina, że wtedy jest moda na Chopina i ludzie zaczynają słuchać Chopina.

Do głównej roli miał dobry materiał, bo Eric Kuhl junior to jest bardzo dobry aktor, wyglądający jak Chopin, grający na fortepianie.

Ponadto, jak mówił w wywiadach, od zawsze chciał zagrać Chopina, od dzieciaka.

No to tak ten Chopin został tu obcięty jak w wojsku, ale do tego tak Polany został takim tłuszczykiem psychologii.

W kontrze do schematu tego, jak zwykliśmy postrzegać Chopina.

Kuhl, mimo że chciał zagrać Chopina, to nie miał tutaj okazji naprawdę zagrać.

Trochę udawał Chopina.

Dokładnie, to jest właśnie najciekawsze w tym filmie, że po ponad dwugodzinnym seansie my tak właściwie nie wiemy, jaki ten Chopin jest.

Wiemy, że jest chory, umiera i jakoś musi z tym żyć, ale poznajemy go w relacjach z innymi, on tak sobie chodzi i w sumie pierwsza scena jest taka otwierająca, że idzie dynamicznie ten Chopin w tłum i w sumie taki jest cały czas ten

No i wtedy już tłum krzyczy Chopin, Chopin.

Nie pokochacie Chopina w wyniku obejrzenia tego filmu.

No właśnie jest to Chopin Chopin, a nie Chopin Chopin.

Chopin, Chopin raz, zamach na papierze dwa, jeszcze jeden będzie.

Poczekaj, bo chciałabym, żeby nasi widzowie mogli sobie zrobić taki kalendarzyk, gdy my te filmy omawiamy, więc wspomnijmy może, że Chopin Chopin wchodzi do kin 10 października, natomiast Zamach na papieża już teraz, tak, 26 września.

Więcej miałam jakiś przeżyć związanych z muzyką niż po filmie Chopin Chopin.

Chopin, tak.

A ja sobie myślę, że gdyby w filmie Chopin Chopin był właśnie ten element współczesności, to kto wie, czy wtedy by tamten film nie odżył i nie był taką płaską pocztówką.

Chopin też był na tej liście oscarowej naszej, polskiej.