Mentionsy

80% trafiła w ręce Niemców z zachodu, tylko 6% trafiła do Niemców ze wschodu.

Taka anegdota, pamiętam w trakcie rozmowy właśnie o czasach przełomu i transformacji, że jedna z osób, którą właśnie o ten czas pytałem, pracująca na wschodzie Niemiec w berlińskich wodociągach, podkreślam wodociągach, czyli rzecz techniczna, która trudno tutaj znaleźć jakieś argumenty, że z zachodu nagle przyszła jakaś

To znaczy dla ludzi, którzy przyszli z zachodu to było nie do pomyślenia i tu była ta pierwsza taka różnica kulturowa.

To znaczy ludzie z zachodu przede wszystkim mają taką poduszkę kapitału społecznego, ale też tego zabezpieczenia socjalnego dużo większą.

To, co mnie najbardziej ciekawi, to jak obecnie, po tych 35 latach od Zjednoczenia, Niemcy, zarówno ci z Zachodu, jak i Wschodu, oceniają ten proces.

I to jest też różnica na przykład taka mentalna i doświadczenia z Niemcami z Zachodu.

A dla Niemców z Zachodu...

Owszem, dołączono część terytorium, trochę ludzi z innych obszarów Niemiec, no ale co do zasady... Owszem, później przeniesiono stolicę, a i to było bardzo kontrowersyjne, bo dla Niemców z Zachodu wcale nie było takie oczywiste, że stolica powinna być jednak w Berlinie, a nie w Bonn.

To jest jeden z zarzutów do Niemców z Zachodu.

Mamy ten słynny Busch-Zulage, czyli dodatek buszowy, kolonialny, który otrzymywali niemieccy urzędnicy w czasach kolonialnych jeżdżąc do Afryki, a później niemieccy urzędnicy z zachodu jeżdżący do NRD, na tereny dawnego NRD, dostawali podatek o takiej samej nazwie, dodatek.

Z jednej strony samo nazewnictwo, które przypominało właśnie o tej, z jednej strony w ogóle czarnej historii w dziejach Europy czy świata i samych Niemiec, z drugiej strony pokazywało jak Niemcy z zachodu traktują Niemców ze wschodu.

A dodatkowo budowało nierówności ekonomiczne, no bo jeżeli za tę samą pracę ktoś, kto przyjechał z zachodu, dostawał jeszcze dodatek tylko dlatego, że pracował na wschodzie, no to coś tym Niemcom ze wschodu nie grało, mówiąc kolokwialnie, coś się kłóciło.

Przedsiębiorstw, nawet publicznych, które za tę samą pracę płaciły wyższe stawki Niemcom z Zachodu, a mniejsze tym Berlińczykom, którzy mieszkali w byłym NRD.

I które przez długi czas były w sumie tłumione albo gdzieś się skrywały pod dywanem, dlatego że jeżeli chciałeś coś osiągnąć, no to musiałeś się jakoś dopasować do tych standardów zachodu, ale z czasem to jednak wychodzi.

To jest w ogóle literaturoznawca z Lipska i napisał taką książkę, że Wschód jest wymysłem Zachodu tak naprawdę i pokazywał, że te wszystkie normy, które zostały narzucone, one są dlatego dobre, nie dlatego, że obiektywnie ktoś to sprawdził, tylko dlatego, że są z Zachodu.

90% w niektórych branżach, nawet bardziej, pochodzi z Zachodu.

Tak, na początku było to częściowo uzasadnione, że część aparatu władzy byłego starano się po prostu zastąpić politykami, ale też urzędnikami z Zachodu.

Z jednej strony jest taki w zasadzie model można powiedzieć się wykształcił polityków, którzy przyjechali z Zachodu i którzy byli wybierani w wyborach całkowicie wolnych, powszechnych w Niemczech Wschodnich.

Częściowo ludzi oczywiście kłuło w oczy ten fakt, że na tych najważniejszych stanowiskach zasiadają ludzie z Zachodu.

W związku z tym robiono to troszkę sprawniej i często ich zastępcami byli po prostu ludzie z Zachodu.

I tak naprawdę to oni odpowiadali za te najważniejsze decyzje, a ludzie ze wschodu je firmowali czy markowali nazwiskiem, ale przygotowywane czy wykuwane one były przez ludzi z zachodu.

Tak naprawdę w mediach na wschodzie Niemiec nadal dominują ludzie z zachodu.

o historii, ale to w mediach doskonale widać, jak mówi się o pewnych sprawach, ona była narzucana zachodu przez to, że te osoby na kierowniczych stanowiskach miały

Krzywdy, która była spowodowana chociażby przejęciem majątku dawnego NRD przez w dużej mierze Niemców z zachodu, bo tutaj też mamy ten urząd powierniczy słynny, który zrobił taką prywatyzację na masową skalę, któremu bardzo często zależało na tempie, byle ktoś tam z Niemiec Zachodnich kupił, bo mamy od tego prowizję.

Natomiast ludzie z zachodu powiedzą, że nie było innego wyjścia.

Ten system czy urząd powierniczy powstał w marcu 1990 roku i trwał do, czy istniał do 1994 roku i z przedsiębiorstw, które podlegały pod taką wyprzedaż, sprzedaż, restrukturyzację, 80% trafiła w ręce Niemców z zachodu, tylko 6%, jeżeli dobrze pamiętam, trafiła do Niemców ze wschodu.

Co z kolei umożliwiło nie tylko przejęcie tego majątku przez Niemców z Zachodu, to w tych najbardziej takich przedsiębiorstwach, które cieszyły się jakąś nadzieją na sukces, to oczywiście trafiło w ręce Zachodu, ale z drugiej strony pozwoliło na zamknięcie wszystkich zakładów konkurencyjnych wobec tych zakładów z Zachodu, w związku z tym na starcie.

Stąd znowu wracamy do tego kolonializmu, że to nie były ich błędy, że oni nie mogli sobie pozwolić na swoje błędy, tylko to było wszystko coś, co było wzorcem już z zachodu i to musieli zastosować.

Weidel w ogóle jest z zachodu, w związku z tym jak rozmawialiśmy o podziale na wschód i zachód Niemiec, warto pamiętać o tym, że

To jest jeden z ważnych elementów i to jest coś, co odróżnia też Wschód od Zachodu.

Dogadania się z może nie tak skrajną oczywiście AFD, ale jednak w przyszłości, gdy dojdą do głosu te nurty z zachodu, będzie trzeba podjąć.