Mentionsy

Taka bezwarunkowa miłość do Trumpa, no to jest coś zdradliwego.

Trump powiedział ostatnio, że jedynym, co go ogranicza, jest jego własna moralność.

To, że Ukraina jest nieustannie atakowana i niszczona, no to jakby już Trumpowi albo nie przychodzi do głowy, albo w kwestii jak się tym nie zajmuje.

Niektórzy twierdzą, że Trump to tak naprawdę wykorzystuje, żeby odwracać uwagę od praw wewnętrznych, że tak naprawdę nie odniósł żadnego wyraźnego sukcesu.

Może też być tak, że Trump Polskę sprzeda i wtedy prawica będzie płaciła za to jakąś cenę.

Mija rok od powrotu do władzy Donalda Trumpa.

Jako, że rozmawiamy w rocznicę powrotu Donalda Trumpa do Białego Domu, no nie sposób od tego nie zacząć.

Mało zaskoczenia, myślę, bo z jednej strony, tak jak się odbierało Trumpa w całości, to znaczy przez poprzednią kadencję i przez to, co on mówił w kampanii wyborczej, można było się bardziej spodziewać, nawet niektórzy nazywali go izolacjonistą czy neoizolacjonistą, bardziej można było się spodziewać jednak takiego ostentacyjnego wycofywania się z rozmaitych zakątków świata.

I że te narzędzia wykorzystywania również właśnie ceł i wojen handlowych, to będzie coś, z czego Trump będzie chciał korzystać.

No i Trump coś takiego zrobił.

I czego mogło być objawem i czy to jest coś, z czego Trump

To jest tym bardziej ciekawe, jak pan wspomniał o Reganie, no że właśnie przecież ta made America great again, no to to jest slogan, który odnosi się wprost do epoki Reganizmu i Trump w ogóle bardzo często jest tak asocjowany, że to chciałby grać w tego Regana.

Ale też prawdę powiedziawszy Trump jest człowiekiem, który rzuca rozmaite hasła, rzuca rozmaite analogie historyczne właśnie, ale też nie widać u niego takiego wielkiego przywiązania do własnych wypowiedzi, własnych poglądów.

Dlaczego Trump się na nią zdecydował?

Przecież Trump zostawił władzę z czasów Maduro.

No Trump bardzo jednak postawił na to, mówił, no tak, teraz mamy złoża, odzyskujemy, tyle tylko, że amerykański kapitał, amerykańskie firmy naftowe wcale się nie palą do tego, żeby do Wenezueli się wybierać.

No i czy to nie trochę nie pokazuje, że Trump, no znowuż, impulsywnie szuka jakiegoś takiego krótkiego sukcesu czasem, ale nie ma tego masterplanu, co dalej też z tą Ameryką Południową na przykład.

No Trump powiedział ostatnio, że jedynym co go ogranicza jest jego własna moralność.

Ja zacząłem się na czymś, o czym pan wspomniał, o tym odnoszeniu się Trumpa do tych historycznych...

Tym niemniej, ona właśnie mówiła o tej wyjątkowości Ameryki i Trump się do niej odniósł.

Ile jest jeszcze takich rzeczy, do których Trump się odnosi?

Więc Trump trochę wraca do takiej tradycji.

Trump wraca do starych tradycji.

W przypadku Trumpa to to jest na razie oczywiście

No niektórzy twierdzą, że Trump to tak naprawdę wykorzystuje, żeby odwracać uwagę od spraw wewnętrznych, że tak naprawdę nie odniósł żadnego wyraźnego sukcesu w zapowiedziach wewnętrznych.

Bo tyle jest ciekawe, że właśnie tak jak myślę sobie nawet o Trumpie teraz, w tym konkretnym momencie, no to tak, bardzo często porównuje się go, że raczej on się odnosi do Regana, bo to hasło właśnie Make America Great Again, znowuż to jest właśnie Reganizm bardziej, ale...

Czy w wypadku Trumpa też może tak być?

Ale też Trump... Wiadomo, no tradycja tego, że sami byli kolonią, z którą się wyrwali, więc... Tak, tak, ale tam było to z różnymi argumentami odrzucane bardzo często.

No Trump też nie zapowiadał się takiego klasycznego kolonializmu.

Że to jest prawda, że Trump jest takim liderem krucjaty wolności.

No czyli znowu, to jest coś, do czego też Trump zmierza.

Kiedy rozmawiałem z doktorem Demskim, on wskazywał mocno właśnie na to odnoszenie się Trumpa i jego ekipy do Reagana, pokazując, że wówczas Reagan, co jeszcze robił Reagan, co mogło się poddać Trumpowi.

Czy Trump właśnie w tym wypadku chce iść ścieżką Regana i na przykład to rzeczywiście jest takie granie kijem i marchewką względem Rosji, choć my na przykład głównie widzimy na razie być może marchewkę, a mniej ten kij?

W związku z tym można po raz kolejny mówić zobaczymy jak to będzie, może jednak nie będzie tak źle, może Trump coś tam uzyska i tak dalej i tak dalej.

No i że też Trump może ma jakiś właśnie master plan względem Rosji, taki chytry master plan, to też się pojawia bardzo często.

Oczywiście na dokładkę Trump jest chyba pierwszym prezydentem amerykańskim od wielu dziesiątków lat.

Zresztą ja pamiętam też taki moment, gdy w różnych narracjach wokół Trumpa i tego konfliktu była taka, no to szczególnie na Ukrainie, popularna teza, że on po prostu w pewnym momencie przejrzy na oczy, że on może daje się nabierać Putinowi, ale po prostu Putin w pewnym momencie go doprowadził do takiego wrzenia, wrzenia tego Trumpa, że on powie, no nie, no to teraz dostaniesz ode mnie takimi sankcjami, ja ciebie przymuszę i w ogóle zrywam.

Na Rosji bardziej zależy Trumpowi, aniżeli na Ukrainie.

No tak, no zresztą jeżeli chodzi o te nadzieje na przejrzenie Trumpa na oczy, no to on parę razy już przeglądał na oczy, bo przecież było parę takich momentów, które się wydawało, że on dokonuje jakiejś tam reorientacji czy jakiejś rewizji swojego poglądu.

Na pewno mają rację ci, którzy mówią, że to jest wizja koncertu Mozarts w tym sensie, że Trump właśnie Putina traktuje jako zawodnika szczególnego.

To, że Ukraina jest nieustannie atakowana, niszczona, no to jakby już Trumpowi albo nie przychodzi do głowy, albo w każdym razie specjalnie się tym nie zajmuje.

Ten koncert Mozart, o którym Pan wspomniał, ten rok, 2026, najbardziej to się może zrealizować, tak się wydaje na razie, w tych rozmowach bezpośrednich między Xi Jinpingiem a Donaldem Trumpem.

Czy dostrzega Pan też ewolucję tej postawy Trumpa względem Chin?

To jest oczywiście chyba jakiś moment, w którym Trump zobaczył granice swojej władzy, czy swoich celów, czy swojej wyobraźni.

W zasadzie Ameryka zawsze prowadziła politykę osłaniania Tajwanu, ile tylko się da, ale pytanie, czy Trump też myśli tymi kategoriami.

To wynika z tego, że to jest demokracja ery social mediów i Trump jest takim poniekąd produktem tej cywilizacji social mediów.

Aczkolwiek paradoksalnie ja się akurat w ocenach dotyczących Europy z Trumpem zgadzam.

No tak, aczkolwiek na przykład ta podstawowa teza Trumpa, którą zresztą głosił i w czasie swojej pierwszej kadencji, i w czasie kampanii, że Europejczycy powinni więcej wydawać na własną obronę, no to akurat to jest konstruktywne podejście.

Tu jest jakaś analogia i mówię, w tym sensie Trump ma rację.

Polska też jest jednym z tych priorytetowych państw w optyce administracji Trumpa, która mogłaby posłużyć do tego, ażeby zmienić tę Europę, Unię Europejską.

Przy czym tutaj oczywiście Trump jest w stanie rozbić NATO, ale nie jest w stanie oczywiście realnie rozbić Unii Europejskiej.

Akurat i to mówię właśnie jako krytyk Trumpa, jeśli chodzi o pewne jego przedsięwzięcia.

Te poczturchiwania Trumpa i na to, co było w tej strategii bezpieczeństwa, one mogą jednak, to zmieni tutaj trochę ton, one mogą jednak trochę otrzeźwić Europę i rzeczywiście doprowadzić do jakiejś zmiany ku lepszemu.

Chociaż wydawało się, że Trump traktuje Niemcy jako swojego głównego wroga w Europie.

I tutaj bym przeszedł do wątku tego, jak ta polityka Trumpa może

Inni ludzie oczywiście mają zdanie, że jest zupełnie na odwrót, że to będzie dekompozycja właśnie NATO, Unii Europejskiej, pozostaniemy na pastwę losu i po prostu Trump nas sprzeda.

Czy Donald Tusk na przykład powinien być tak gorliwy w wyśmiewaniu i krytykowaniu Trumpa kiedyś?

To znaczy, czy te scenki z tym przykładaniem palców, czyli pistoletu do pleców Trumpa, czy tym...

To jednak realne oświadczenie, że Trump był agentem rosyjskim.

No bo jeżeli Merck jest w stanie się zgłaszać na takiego sojusznika, prawda, przy znanych poglądach na Niemcy, Trumpa, to Polska też powinna móc.

Natomiast może też być tak, że Trump rzeczywiście, jak pan to ładnie opisał, Polskę sprzeda, no i wtedy prawica, no pytanie, czy to będzie przed wyborami, czy po wyborach, no będzie rzeczywiście...

To znaczy wtedy polscy wyborcy mogą powiedzieć, no jak, to tyle nam obiecaliście, a ten Trump robi zupełnie wbrew naszym interesom, prawda?

A patrząc jednak na to, o czym już mówiliśmy, o tym stosunku Trumpa do Rosji, no ja widzę zagrożenie, że ten układ i jeszcze to trumpowskie podejście do takiej darwinistycznej, bardzo drapieżnej polityki międzynarodowej, to nie jest coś, co działa na naszą korzyść.

I ona i nasze jakieś wspieranie i takie orientowanie się wyłącznie tylko na Trumpa może być troszeczkę czymś takim jak, odnosząc się do pewnego przysłowia amerykańskiego, indyka głosującego za świętami.

Oczywiście słyszymy, że jak dochodzi do jakichś debat takich online, prawda, to Karol Nawrocki przestrzega przed Rosją Trumpa, ale czy Trump się tym specjalnie przejmuje, to tego nie wiemy, bo żadnej zwrotnej nie poznajemy, żadnej zwrotnej nie ma, prawda, więc trzymanie się również Ameryki jest oczywiście sensowne.

Powiem więcej, to nawet nie, że tylko Ameryka, a raczej tylko Ameryka Trumpa jest tym gwarantem.

A to jest ważne, bo to też pytanie, na ile ta Ameryka Donalda Trumpa będzie czymś trwałym, czymś stałym, a na ile czymś tymczasowym.

No i Trump tutaj mówi, że tutaj jest niebezpieczeństwo dla niego.

A tak naprawdę ta władza Trumpa jest znacznie bardziej chybotliwa i niepewna.

No i to w różne strony, bo to może też prowadzić do sytuacji, gdzie na przykład Trump będzie już otwarcie

No ale wracając do tego punktu wyjścia, tego wątku, rzeczywiście koncentrowanie się wyłącznie na Trumpie i rzeczywiście taka bezwarunkowa miłość do Trumpa, no to jest coś zdradliwego.

Bez wątpienia czeka nas jeszcze dużo niespodzianek od Donalda Trumpa i myślę, że ta rozmowa dobrze to obrazuje.