Mentionsy

Vance'a i jako pierwszy z Doliny Krzemowej jeszcze w 2016 roku publicznie poparł kandydaturę Donalda Trumpa na prezydenta.

Ten znany inwestor, doradca Trumpa, nazywany wręcz kingmakerem, twórca Paypala, twórca Palantira zabrał się za ostrzeganie przed antychrystem.

Ale nie wyprzedzajmy jeszcze wypadków i przyszłych poglądów Thiela, bo wracając do Stanford Review, ta gazeta w pewnym momencie opublikowała tekst Davida Sachsa, tego samego, który dzisiaj w administracji Trumpa jest carem do spraw AI i krypto, a wcześniej należał do PayPal mafii.

I wydawałoby się, że to jest skończona historia, przynajmniej historia skończona tych konkretnych ludzi siedzących w tej firmie, ale tak naprawdę to właśnie w PayPalu spotkały się osoby, które później zaczęły mieć naprawdę przepotężny wpływ na kształt, współczesny kształt Doliny Krzemowej, a dziś wchodzą też w orbite władzy, w tym w administracji Donalda Trumpa.

Donald Trump powołał go na stanowisko związane z kryptowalutami i sztuczną inteligencją.

Nie dlatego, że uważał Trumpa za idealnego polityka, natomiast dlatego, że uważał go za skutecznego burzyciela porządku, dla kogoś, kto będzie zdolny wstrząsnąć systemem i kto będzie właśnie w stanie spowodować to przyspieszenie, które jest niezbędne.

I wydaje się, że rozczarował się Trumpem, ponieważ ten wstrząs nie był dostateczny.

Czyli takich raczej populistycznych, skrajnie wręcz anarcho-liberalnych polityków, którzy zaczęli odwoływać się do tych tez, bo po pierwsze, one im po prostu pasują w ich indywidualnych przypadkach, a po drugie, i to jest bardzo ważne, zaczęły stanowić pomost do bliższych relacji z Donaldem Trumpem, J.D.

Czyli taka jest podbudowa ideologiczna działań Thiela, ale oczywiście on cały czas działa też jako inwestor i w miarę jak zdobywał w tym świadku inwestycyjnym coraz mocniejszą pozycję i jak jego poglądy coraz bardziej się klarowały, no to ambicje Thiela kierowały się coraz bardziej w kierunku takiego realnego wpływu na władzę i dzisiaj wiemy już, że oznaczało to zbliżenie z Donaldem Trumpem, ale...

I tutaj wchodzi Thiel, który w sierpniu 2015 roku przekazał 2 miliony dolarów na superpak Fioriny, co pomogło jej wybić się w sondażach, ale szybko się okazało, że Trump, który już wtedy oficjalnie walczył o republikańską nominację, zaczął atakować ją za błędy biznesowe i nagle okazało się, że Thiel jednak jej nie broni.

Umiarkowanego gubernatora Ohio, Johna Kasicza, Theda Cruza oraz Donalda Trumpa.

I wtedy po raz pierwszy, jak pisze Chafkin, swoim współpracownikom Thiel oświadczył, że wybory wygra Trump, chociaż publicznie jeszcze nie był gotowy go poprzeć.

Czyli tak zdiagnozował nieźle sytuację, tylko po prostu on nie lubił Trumpa.

Trump jest głośny, impulsywny, jest nowojorczykiem, który mówi wszystko, co mu woda przyniesie na pióro i ślina na język.

Ale jednak Trump pasował do politycznej wizji Thiela.

A przypomnijmy, to były czasy, kiedy Dolina Krzemowa właściwie jednogłośnie głosowała na niebieskich, czyli na demokratów i nikomu z tego świata nie śniło się, żeby wspierać Trumpa.

Od tego wszystkiego był już tylko krok do oficjalnego poparcia Trumpa w kandydaturze na najwyższy urząd w Stanach.

Wystąpił raczej jako, znowu, taki outsider, który widzi w Trumpie narzędzie do przełamania stagnacji systemu.

Ale politycznie okazał się znaczący, bo legitymizował Trumpa w oczach części biznesowego establishmentu.

I co być może ważniejsze, po zwycięstwie Trumpa, Thiel znalazł się w zespole, którego zadaniem było wyczyszczenie administracji federalnej z ludzi demokratów.

No tylko, że głos Thiela był jednym z wielu, bo Trump miał wielu doradców, więc część jego rekomendacji przeszła, ale dużo nie przeszło.

Ale również jego libertariańskie podejście do rynku nie zawsze znajdowało odzwierciedlenie w polityce Trumpa, który często skłaniał się ku protekcjonizmowi i interwencjonizmowi gospodarczemu, a to już zupełnie się Thielowi nie podobało.

Jak mówi dodatkowo dr Zabzdyr Jamrus, Thiela rozczarowało w pierwszej kadencji Trumpa to, że jednak nie był wystarczająco libertariański i niewystarczająco wspierał biznes technologiczny.

Tak, no Trump jest figurantem w znacznym mierze.

Thiel się zniesmaczył Trumpem po pierwszej jego kadencji, ale powrócił do niego w momencie dwóch rzeczy.

Skoro pierwsza kadencja Trumpa go rozczarowała, to w czasie kadencji Joe Bidena nie tylko rozwijał swoją technologiczno-biznesową odnogę, czyli Palantir,

Oczywiście Vance musiał dołożyć swoją cegiełkę, porozumiał się z Donaldem Trumpem, zapominając swoje dawne wątpliwości co do tego polityka, ale tutaj rola Thiela też bezsprzecznie miała duże znaczenie.

Ale powoli zbliżał się start kampanii prezydenckiej, tej ostatniej kampanii prezydenckiej w Stanach Zjednoczonych i wiadomo już było, że Trump ponownie stanie w szranki z demokratami i będzie miał sporą szansę, żeby wygrać, tylko trzeba by mu było jeszcze zaoferować odpowiedniego kandydata na wiceprezydenta.

Vance'a, a także to, że Thiel w 2016 roku był tak blisko Trumpa i to, że w ogóle ta cała inwestycja, przecież bardzo długoterminowa, w Vance'a wyszła, sprawiło, że do Thiela przylgnął wizerunek kingmakera, tylko że Andrzej Kochut studzi tutaj emocje.

Kingmakerem to dużo powiedziane, natomiast rzeczywiście jest tak, że Peter Thiel w 2016 roku wsparł kampanię Donalda Trumpa jako jeden z nielicznych tak prominentnych przedstawicieli świata nowoczesnych technologii wtedy, bo oczywiście teraz sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

Później Thiel nabrał wątpliwości co do samego Trumpa, natomiast wsparł z kolei Vance'a.

Który w dodatku przynajmniej przez pewien czas bliżej się Trumpa trzymał.

Ale jednak, wraz z wygraną Trumpa i tym, jak wygląda ta prezydentura, pozycja Thiela oczywiście rośnie.

On się liczy po pierwsze jako człowiek bardzo dobrze usieciowiony w tym świadku Donalda Trumpa.

Być może już nie w tak dobrych relacjach z Trumpem jak przed laty, bo w pewnym sensie się od Trumpa odciął, ale wciąż inwestujący właśnie w takie postaci jak chociażby

Natomiast z drugiej strony Thiel jest też ważny jako ten element zmiany, którą administracja Trumpa próbuje w USA przeprowadzić i tutaj myślę przede wszystkim o Palantirze.

Chodzi oczywiście o kościół katolicki, który pod przewodnictwem papieża Leona XIV, Amerykanina, otwarcie krytykuje niektóre prawicowe działania Trumpa.

Zresztą całkiem niedawno Donald Trump i papież wdali się w przepychankę słowną.