Mentionsy

No i te diagnozy mają swoje etykiety, jak na przykład ADHD, spektrum autyzmu, zespół Tureta, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

Mamy teraz przeładowanie informacjami i generalnie nie tylko osoby z ADHD mają problemy ze skupieniem się.

I to jest generalnie wspierające, ale dla osób z ADHD to jest tak zwany game changer, czyli to sprawia, że oni są w stanie wytrzymać na tych szkoleniach, a nie, że siedzą.

O ile mogę, i to jest bardzo fajna rzecz, to wysyłam pewne rzeczy wcześniej, bo osoby na przykład z spektrum autyzmu, ale też z ADHD mają, o i z dyslekcją też zresztą, mają...

Wiesz, osoba z ADHD zaczyna wymyślać, ma 15 różnych wątków, które by chciała powiedzieć.

Tak, to jest doskonała praktyka, ponieważ jeżeli chodzi na przykład o ADHD, to ADHD polega na tym, że mamy mniej dopaminy.

Dlatego ADHD najczęściej kojarzy się z niegrzecznymi chłopcami, którzy się ciągle kręcą albo wstają i chodzą po klasie.

I tutaj też warto wiedzieć, że na przykład osoby z ADHD często, żeby się móc skupić, to muszą sobie dodać bodźców.

Czyli komunikaty muszą być krótkie, jednoznaczne, czasami trzeba je powtórzyć dla osób za DHD, które mają trudniejsze przetwarzanie tam pamięć krótkotrwałą i tak dalej.

I w spektrum, i za DHD.

A DHD to się cieszy czasem tą niewiadomą, natomiast ma problem, żeby się skupić na tym jednym temacie.

Ja to mogę opowiedzieć o swoich rzeczach, które, no bo ja jestem osobą neurotypową, zarówno w spektrum autyzmu, jak i z ADHD.

Natomiast tak, ADHD, tak już pojadę stereotypami, ADHD kręci się, rusza, dużo mówi, przerywa czasem, potrzebuje dopaminy, więc szuka tej dopaminy między innymi w ruchu, między innymi w gadatliwości, między innymi w szukaniu rzeczy nowych, czyli przeskakuje z tematu na temat, może się zajawić czymś tam i w ogóle polecieć.

Ktoś siedzi bez ruchu, w ogóle nie spodziewasz się, że to ADHD, ale ta głowa jest gdzieś tam w jakichś zupełnie innych obszarach, myśli sobie o niebieskich migdałach i już w ogóle nie ma kontaktu.

I to też są osoby z ADHD, no bo trudność w utrzymaniu uwagi właśnie tak się może objawiać.

Jeżeli są duże emocje i czasami pojawiają się problemy z regulacją tych emocji, to można podejrzewać, że tam jest ADHD, bo jest to jednak jeszcze nie diagnostyczna, ale bardzo charakterystyczna cecha, czyli silna emocjonalność, problemy z regulacją.

A jeszcze jakiś trzeci przykład, bo powiedziałeś o ADHD, autyzm.

Z dziećmi jest inaczej, ale mówimy o dorosłych osobach i to, że ktoś ma ADHD i ma tendencję do spóźniania się i wiesz, czego to wynika...

To jest po prostu wiedza, to jest informacja i ja wiem, że na przykład mam ADHD i się spóźniam i wiem, że mój profesor nie umie zaczynać później i nie umie prowadzić wykładów, jak ktoś mu się tam wejdzie na ten wykład za późno, to ja...

znajduję sposób, jak to zrobić, żeby się nie spóźnić mimo tego mojego ADHD, czyli nastawiam sobie 15 budzików, dzwonię do mojej przyjaciółki i mówię, słuchaj, weź jutro do mnie zadzwoń o w pół do dziewiątej, żebym ja natychmiast wyszła z domu, bo coś, nie?

Nie stajemy po dwóch stronach barykady, tylko razem po jednej stronie, po drugiej stronie mamy problem i wspólnie szukamy rozwiązania, które... Czyli nie może być tak, że jak jeden student ma ADHD, to on ma jakąś, w cudzysłowie, taryfę ulgową, że on może, a reszta grupy nie może, nie?

Dobrze, a jeszcze taką jedną rzecz, bo spotkałem się wśród wykładowców z taką metodą, że jeżeli student przychodzi i zgłasza, że ma ADHD, załóżmy, albo autyzm, to że ta odpowiedzialność nie była zrzucona na prowadzącego, na trenera, na szkoleniowca, to wtedy zadać takie pytania, to czego potrzebujesz, albo...

Osoby z ADHD nie są motywowane tym, że coś jest ważne, albo ktoś coś uznaje za ważne, albo że grozi kara za to, nie?

Nie, one są motywowane tym, że coś jest dla nich interesujące, że coś jest nowe, że jest jakieś wyzwanie, czyli są jakieś tam osoby, które też biorą w tym udział, jakaś grywalizacja, to jest w ogóle świetny sposób na osoby z ADHD, albo że jest pilne.